Հանս վան Բրյոկելեն
| |||
Քաղաքացիությունը |
| ||
Ծննդյան ամսաթիվ | հոկտեմբերի 4, 1956[1] (67 տարեկան) | ||
Ծննդավայր | Utrecht, Ուտրեխտ, Նիդերլանդներ[2] | ||
Հասակ | 188 սանտիմետր | ||
Քաշ | 86 կիլոգրամ | ||
Դիրք | դարպասապահ | ||
| |||
| |||
| |||
| |||
|
Հանս վան Բրյոկելեն (Նիդերլանդերեն արտասանություն` [ˈɦɑns fɑm ˈbrøːkələ(n)][3],հոկտեմբերի 4, 1956[1], Utrecht, Ուտրեխտ, Նիդերլանդներ[2]), հոլանդացի նախկին պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, ով խաղում էր որպես դարպասապահ։ Նա եղել է Հոլանդիայի թագավորական ֆուտբոլային ասոցիացիայի տեխնիկական տնօրենը 2017-2018 թվականներին։
Վան Բրյոկելեն մեծացել է Դե Բիլտում, որտեղ խաղացել է BVC երիտասարդական ակադեմիայում։ 1976 թվականին տեղափոխվել է Ուտրեխտ ՖԱ, որտեղ անցկացրել է 142 հանդիպում։ Երկու տարի Նոթինգհեմ Ֆորեսթում աշխատելուց հետո Վան Բրյոկելենը 1984 թվականին տեղափոխվեց ՊՍՎ Էյնդհովեն։ ՊՍՎ-ի հետ նա նվաճեց վեց լիգայի տիտղոս և երեք գավաթ։ 1988 թվականին Վան Բրյոկելենը նաև նվաճեց Եվրոպայի գավաթը, որպես մաս՝ հարվածաշարում «Բենֆիկայի» վեցերորդ 11 մետրանոցը իրացնելուց հետո։ Հոլանդիայում նա չորս անգամ ճանաչվել է տարվա լավագույն դարպասապահ։
Վան Բրյոկելենը Հոլանդիայի հավաքականի կազմում անցկացրել է 73 հանդիպում։ ՈՒԵՖԱ Եվրո 1988-ին Նիդեռլանդների հետ։ Եզրափակչում Վան Բրյոկելենը կասեցրեց 11 մետրանոցը։ Նա նաև հանդես է եկել 1990 թվականի աշխարհի առաջնությունում և ՈՒԵՖԱ Եվրո 1992 թվականին։ Իր կարիերայից հետո նա դարձավ ձեռնարկատեր տարբեր ոչ ֆուտբոլային բիզնես ձեռնարկություններում, թեև նա զբաղեցրել է ֆուտբոլի տնօրենի պաշտոնը ՖԱ Ուտրեխտում և եղել է ՊՍՎ-ի տնօրենների խորհրդի անդամ 2010-2016 թվականներին։
Հանս վան Բրյոկելենը եվրոպացի հինգ խաղացողներից մեկն է, ով երբևէ նվաճել է Թրեբլը իր ակումբի հետ և գավաթ իր ազգային թիմի հետ նույն տարում։ Մյուս չորս խաղացողները նրա թիմակիցներն են՝ Բերի վան Աերլեն, Ռոնալդ Կումանը, Ջերալդ Վանենբուրգը և Վիմ Կիեֆտը։
Վաղ տարիներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Վան Բրյոկելենը ծնվել է Ուտրեխտում, սկսել է ակումբային ֆուտբոլ խաղալ սիրողական թիմում 1964 թվականին[4][5]։ 1974 թվականին նա հասել է BVC առաջին թիմ 17 տարեկանում։ Մի քանի ամիս անց Վան Բրյոկելենը տեղափոխվեց ՖԱ Ուտրեխտ[4][6]։ Երիտասարդ տարիներին սովորել է ուսուցիչ դառնալու համար նույնիսկ այն բանից հետո, երբ նա պայմանագիր կնքեց ՖԱ Ուտրեխտի հետ, նա ավարտեց մանկավարժության ուսումը և դասավանդեց դպրոցներում[7][8]։
Ակումբային կարիերա
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]ՖԱ Ուտրեխտ և Նոթինգհեմ Ֆորեսթ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Վան Բրյոկելենը սկսել է ՖԱ Ուտրեխտի պահեստային թիմում, բայց շուտով դարձել է ակումբի երրորդ դարպասապահը՝ Բլագոե Իստատովից և Յան Ստրումբերգից հետո[6]։ 1977 թվականի մարտի 20-ին Վան Բրյոկելենը կատարեց իր պաշտոնական դեբյուտը այն բանից հետո, երբ ընտրվեց Իստանովին փոխարինող Սպարտայի դեմ խաղում, որին Ուտրեխտը պարտվեց 3-0 հաշվով արտագնա խաղում[9]։ Հետագայում նա կդառնար առաջին ընտրությունը փայտերի միջև չորս տարի շարունակ[10]։
1980-1981 թվականներին մրցաշրջանում Ուտրեխտը հասավ երրորդ տեղը (մինչև հիմա նրա ամենաբարձր դիրքը), իսկ մեկ տարի անց Վան Բրյոկելենը ու իր թիմը հասան եզրափակիչ[9]։ 1982 թվականին ՖԱ Ուտրեխտը կանգնած էր սնանկության առաջ և պատրաստ էր վաճառել Վան Բրյոկելենը՝ միջոցներ հայթայթելու համար։ Սկզբում տեղափոխության նշան չկար, և նա երկու հանդիպում անցկացրեց 1982–1983 թվականների մրցաշրջանում։ Սակայն սեպտեմբերին Վան Բրյոկելենն ի վերջո պայմանագիր ստորագրեց Նոթինգհեմ Ֆորեստի հետ[6]։ Ընդհանուր առմամբ, նա ակումբի կազմում անցկացրել է Էրեդիվիզիեի 142 խաղ[11]։
Այն բանից հետո, երբ Փիթեր Շիլթոնը լքեց Նոթինգհեմ Ֆորեսթը, մարզիչ Բրայան Քլոֆը ընտրեց Վան Բրյոկելենին որպես իր նոր դարպասապահ։ Ակումբը 200,000 ֆունտ ստերլինգ է վճարել ՖԱ Ուտրեխտին։ Իր առաջին խաղում նա անմիջապես անառիկ է պահել դարպասը «Բրայթոն ընդ Հով Ալբիոնի» դեմ խաղում։ Լիգայի տասներեք խաղերից հետո նա վնասվածք ստացավ, որը նրան շարքից բերեց չորս ամսով։ Ապաքինվելուց հետո Վան Բրոյկելենը վերադարձավ Նոթինգհեմ Ֆորեստի մեկնարկային կազմում և թիմը շարունակեց ՈՒԵՖԱ-ի գավաթի ուղեգիր նվաճել։
1983-1984 թվականներին մրցաշրջանում Վան Բրյոկելենը անցկացրել է 36 հանդիպում՝ այդ ընթացքում 11 անգամ անառիկ պահելով իր դարպասը։ Թիմը զբաղեցրեց երրորդ հորիզոնականը՝ վեց միավորով հետ մնալով տիտղոսակիր Լիվերպուլից։ ՈՒԵՖԱ-ի գավաթի խաղարկությունում «Նոթինգհեմ Ֆորեսթը» կիսաեզրափակիչում հաղթեց «Անդերլեխտին»[12]։ Սեզոնի ընթացքում Նոթինգհեմ Ֆորեսթն ու Վան Բրյոկելենն ավելի ու ավելի շատ վեճեր էին ունենում նրա հաճախակի միջազգային կանչերի վերաբերյալ։ Չուզենալով զոհաբերել իր տեղը Հոլանդիայի հավաքականում, նա որոշեց հեռանալ Անգլիայից 1983–84 մրցաշրջանից հետո[7][10]։
ՊՍՎ Էյնդհովեն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Վան Բրյոկելենը վերադարձել է հայրենիք՝ խաղալու ՊՍՎ Էյնդհովենում։ Իր առաջին տարում թիմը բաց թողեց Էրեդիվիզիեի տիտղոսը և նույնպես դուրս մնաց վան Բրյոկելենի հին թիմից՝ ՖԱ Ուտրեխտից Հոլանդիայի գավաթի կիսաեզրափակչում[6]։ Բայց հաջորդ երկու տարիներին ՊՍՎ-ն ապահովեց լիգայի չեմպիոնությունը՝ Վան Բրյոկելենի առաջին խոշոր գավաթները[13][14]։ 1987 թվականին «Ֆեյենորդի» և ՊՍՎ-ի միջև կայացած խաղում Վան Բրոյկելենը սխալի մեջ հայտնվեց, որը Նիդեռլանդներում հայտնի դարձավ որպես «het polletje van Van Breukelen» («Վան Բրոյկելենի կեռիկը»)։ Երբ նա գնդակը ցատկեց իր ձեռքերից խոտի մի զանգվածի վրա, այն պտտվեց անցանկալի ուղղությամբ։ Վան Բրոյկելենը շտապեց բռնել գնդակը, սակայն դա անօրինական ճանաչվեց մրցավարի կողմից, քանի որ դարպասապահները չեն կարող մի քանի անգամ վերցնել գնդակը։ Վերջին րոպեին նշանակված տուգանային հարվածը իրացրեց Ֆեյենորդը՝ հաշիվը դարձնելով 1-1[15]։
Հետագա հանրային (և լրատվամիջոցների) ծաղրը հանգեցրեց դժվար ժամանակների Վան Բրյոկելենի համար, բայց նա ժամանակին ապաքինվեց 1987–1988 թվականների մրցաշրջանի համար․ դա իր կարիերայի ամենաբարձր կետն էր[15]։ Այդ տարի ՊՍՎ-ն երրորդ անգամ անընդմեջ նվաճեց լիգայի տիտղոսը, նվաճեց, Եվրոպայի գավաթը[16]։ «Բենֆիկայի» դեմ եվրագավաթների եզրափակչում խաղը մնաց գոլազուրկ, ուստի 11 մետրանոցները պետք է որոշեին արդյունքը։ Այն բանից հետո, երբ ՊՍՎ-ն իրացրեց իր վեցերորդ 11 մետրանոցը, Բենֆիկայի ֆուտբոլիստ Անտոնիո Վելոսոյի՝ ձախ անկյունում կատարած ցածր հարվածը հետ մղվեց Վան Բրյոկելենի կողմից։ ՊՍՎ-ին բերեց եվրագավաթային հաղթանակ[17][18]։ Իր ելույթների համար նա նաև արժանացել է Հոլանդիայի տարվա լավագույն դարպասապահ մրցանակին 1988 թվականին; մրցանակ, որը նա կշահեր ընդհանուր առմամբ չորս անգամ[7][17]։ 1988-1989 թվականների մրցաշրջանում ՊՍՎ-ն կրկին դուբլ է նվաճել[19]։ Վան Բրյոկելենը և ՊՍՎ-ն նաև նվաճել են Հոլանդիայի գավաթը 1990 թվականին և ևս երկու լիգայի տիտղոսներ 1991-1992 թվականներին[20][21]։
1993-1994 թվականների մրցաշրջանի ընթացքում Վան Բրյոկելենը հրապարակավ քննադատություն է հնչեցրել իր թիմակից Ռոմարիոյի պահվածքի նկատմամբ։ Դա հանգեցրել է ՊՍՎ-ի կողմից դարպասապահի տուգանքի։ Նաև երեք դեղին քարտը փոքր իրավախախտումների համար հանգեցրել է որակազրկման «Այաքսի» հետ կարևոր խաղում։ 1994թվականի սկզբին Վան Բրյոկելենը (իր կարիերան սպասվում է) հույս ուներ, որ ՊՍՎ-ն իրեն կառաջարկի գլխավոր տնօրենի պաշտոնը ակումբում, բայց ՊՍՎ-ն ընտրեց Ֆրենկ Արնեսենին փոխարեն։ Այնուհետև նա խնդրեց երկրորդ դարպասապահի դերը հաջորդ մրցաշրջանում, բայց ակումբը նույնպես մերժեց այդ գաղափարը[9][22]։ «Այաքսը» նրան առաջարկեց երկրորդ դարպասապահի դերը, սակայն Վան Բրյոկելենը հրաժարվեց խաղալ նրանց կազմում և նախընտրեց ավարտել կարիերան[23]։ 1994 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Վան Բրյոկելենը ՊՍՎ-ից ստացավ վկայական խաղով։ 1988 թվականի Եվրոպայի գավաթակիր ՊՍՎ թիմը խաղում էր երկու թիմի դեմ՝ 1988 թվականի Եվրոպայի առաջնության հաղթող Նիդեռլանդների թիմը առաջին խաղակեսում, և ՊՍՎ-ի պատմության լավագույն խաղացողների ընտրանին երկրորդ խաղակեսում[24]։
Ընդհանուր առմամբ, Վան Բրոյկելենը ՊՍՎ-ն ներկայացրել է Էրեդիվիզիեի 308, գավաթային 37 և եվրոպական 46 հանդիպումներում[4]։
Միջազգային կարիերա
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Վան Բրյժոյկելենն իր միջազգային նորամուտը նշեց 1980 թվականի հոկտեմբերի 11 -ին Արևմտյան Գերմանիայի դեմ խաղում։ Նա մասնակցել է 1982 թվականի Աշխարհի գավաթի, Եվրո 1984 թվականի և 1986 թվականի աշխարհի առաջնության որակավորման խաղերին, սակայն Հոլանդիայի հավաքականը չի կարողացել նվաճել մրցաշարերից որևէ մեկի ուղեգիրը։ Եվրո 1988թվականի ընտրական փուլում Վան Բրյոկելենը պայքարում էր իր մարզավիճակի հետ, և 1987 թվականին Հունգարիայի դեմ որակավորման խաղից առաջ մարզիչ Ռինուս Միխելսը հեռացրեց նրան՝ հօգուտ Յուոպ Հիելի որպես դարպասապահ[25]։ Հաջորդ խաղում որպես առաջին ընտրություն վերադարձավ Վան Բրյոկելենը։ Որակավորման փուլի ընթացքում նա իր յոթ խաղում բաց թողեց միայն մեկ գոլ՝ նպաստելով 1980 թվականից ի վեր հոլանդական առաջին խոշոր մրցաշարին[26]։ Եվրո 1988 թվականի Նիդեռլանդները քիչ առաջ անցավ խմբային փուլում, սակայն կիսաեզրափակչում կարողացավ հաղթել Արևմտյան Գերմանիայի մրցակիցներին (2-1)[26]։ Վան Բրոյկելենի կարծիքով՝ գերմանացիներին հաղթելը «մեզ համար ավելին էր նշանակում, քան Եվրոպայի առաջնության եզրափակիչ դուրս գալը»[27]։ Նիդեռլանդները ճանաչվել է Եվրոպայի չեմպիոն Խորհրդային Միության դեմ եզրափակչում (2-0) հաղթելուց հետո։ Վան Բրյոկելենն այդ խաղում 11 մետրանոց նշանակեց, սակայն փրկեց Իգոր Բելանովի հաջորդ փորձը[9][28]։ Հետագայում նա ճանաչվել է մրցաշարի լավագույն դարպասապահ[29]։
Վան Բրյոկելենը և ազգային հավաքականը իրավունք են ստացել մասնակցելու 1990 թվականի աշխարհի առաջնությանը, սակայն երկրորդ ռաունդում դուրս են մնացել Արևմտյան Գերմանիայից[26]։ Հոլանդիայի հավաքականը դիմակայեց աղետալի մրցաշարին՝ թիմում միասնականության բացակայության պատճառով։ Վան Բրյոկելենն աշխարհի առաջնությունն անվանել է «իր կարիերայի ամենացածր կետը»[30]։ Արևմտյան Գերմանիայի խաղում Ռուդի Վոլերը բախվեց Վան Բրյոկելենի հետ, ով վոկալ կերպով դիմակայեց Վոլերին։ Սկսվեց ծեծկռտուք, որի արդյունքում Վոլերը (և Ֆրենկ Ռայկարդը ) հեռացվեցին խաղադաշտից[28]։ Միևնույն ժամանակ, խմբային փուլում Անգլիայի հանդիպումը Վան Բրյոկելենի 54-րդ խաղն էր, ինչը նշանակում էր, որ նա գերազանցել էր Հոլանդիայի հավաքականի դարպասապահի ռեկորդը, որը պատկանում էր Գեյուս վան դեր Մեուլենին։ 73 խաղով ավարտելով կարիերան, այդ ռեկորդը կպահպանվի այնքան ժամանակ, մինչև Էդվին վան դեր Սարը 2003 թվականին խաղաց իր 74-րդ խաղը[26]։ Վան Բրյոկելենի երրորդ և վերջին խոշոր մրցաշարը Եվրո 1992 թվականնն էր, որտեղ Նիդեռլանդները դուրս եկավ կիսաեզրափակիչ։ Թիմը հանդիպեց Դանիայի հետ; հանդիպում, որը պարտվեց 11 մետրանոցներով 5-4 հաշվով 2-2 ոչ-ոքիից հետո, երբ Վան Բրոյկելենը չկարողացավ կասեցնել 11 մետրանոցը։ Պարզվեց, որ դա նրա վերջին միջազգային հանդիպումն էր[26]։
Կարիերայից հետո
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Վան Բրյոկելենի թոշակի անցնելուց հետո նա իրեն հանձնեց բիզնես աշխարհին։ 1994 թվականից մինչև 1997 թվականը թվականը եղել է մանրածախ առևտրի ընկերության փոխնախագահը[31]։ Ցանկանալով վերադառնալ ֆուտբոլ՝ Վան Բրյոկելենը ավելի ու ավելի էր հույսեր կապում թիմի առաջարկի վրա։ Նրան դիմեց, որպեսզի դառնա իրենց գլխավոր տնօրենը 1996 թվականին, սակայն Վան Բրյոկելենը հրաժարվեց[32]։ 1997 թվականին նա նշանակվել է ՖԱ Ուտրեխտի ֆուտբոլային տնօրեն։ Նա ձեռնամուխ եղավ «Չելենջեր-պլան» կոչվող հայեցակարգին, որը ներկայացնում էր ՖԱ Ուտրեխտի խաղաոճը և հիմնական թիրախները[6]։ Թեև նա նոր պայմանագիր ստորագրեց առանց ավարտի 2000 թվականի հունվարին, սակայն հեռացավ նույն տարում այն բանից հետո, երբ զգաց Ուտրեխտի խորհրդի կողմից անվստահությունը[31][33][34]։
Վան Բրյոկելենը վերադարձավ որպես ձեռնարկատեր և 2000 թվականին նա հիմնեց իր ընկերությունը, որը մասնագիտացած էր բիզնեսի համար դասախոսություններ և թրեյնինգներ անցկացնելու մեջ[10]։ Ավելի ուշ Վան Բրյոկելենը համահիմնադրեց նաև երկու այլ ընկերություններ[31]։ 2001 թվականի հոկտեմբերին Վան Բրյոկելենը ստացավ իր մարզչական դիպլոմը, որը նրան հնարավորություն տվեց դառնալ պրոֆեսիոնալ ակումբում օգնական-մենեջեր կամ սիրողական ակումբում մենեջեր[35]։ 2005 թվականից նա աշխատել է որպես «Սպորտ և տեխնոլոգիա» հոլանդական հիմնադրամի տնօրեն, որն աշխատում է երկու ոլորտներում նորարարությունների վրա[36]։ 2010 թվականի հուլիսին Վան Բրյոկելենը միացավ ՊՍՎ Էյնդհովենի տնօրենների խորհրդին[37]։ Նրա նշանակումը հավանության է արժանացել (ՊՍՎ ասոցիացիա) կողմից, որը մասնակի իրավունք ունի խորհրդի անդամության հարցում[38]։ 2013 թվականին ՊՍՎ-ի ֆուտբոլային ելույթներից իր հիասթափությունից հետո Վան Բրյոկելենը հույս ուներ խթանել կառավարման ուղղությունը և ակումբային մշակույթը։ Նա կապ հաստատեց Գուս Հիդինկի, ՊՍՎ-ի մի քանի այլ նախկին խաղացողների և հովանավորների հետ՝ օգնելու իր գործին[39]։
2016 թվականի հունիսին վան Բրոյկելենը նշանակվեց Հոլանդիայի ՖԱ- ի տեխնիկական տնօրեն[40]։ Նա այս պաշտոնը լքել է 2018թվականին։
Նա հայտնվեց «Դիմակավորված երգիչը» հեռուստաշոուի 2023 թվականի դրվագում։
Կարիերայի վիճակագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ակումբ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ակումբ | Մրցաշրջան | Լիգա | Կոնտինենտալ | ||
---|---|---|---|---|---|
Ծրագրեր | Նպատակներ | Ծրագրեր | Նպատակներ | ||
Ուտրեխտ ՖԱ | 1976–77 | 1 | 0 | ||
1977–78 | 6 | 0 | |||
1978–79 | 32 | 0 | |||
1979–80 | 34 | 0 | |||
1980–81 | 34 | 0 | 4 | 0 | |
1981–82 | 33 | 0 | 2 | 0 | |
1982–83 | 2 | 0 | |||
Ամբողջը | 142 | 0 | 6 | 0 | |
Նոթինգհեմի անտառ | 1982–83 | 25 | 0 | ||
1983–84 | 36 | 0 | 8 | 0 | |
Ամբողջը | 61 | 0 | 8 | 0 | |
ՊՍՎ Էյնդհովեն | 1984–85 | 32 | 0 | 4 | 0 |
1985–86 | 34 | 0 | 4 | 0 | |
1986–87 | 33 | 0 | 2 | 0 | |
1987–88 | 33 | 0 | 9 | 0 | |
1988–89 | 22 | 0 | 2 | 0 | |
1989–90 | 32 | 0 | 6 | 0 | |
1990–91 | 32 | 0 | 2 | 0 | |
1991–92 | 32 | 0 | 4 | 0 | |
1992–93 | 25 | 0 | 9 | 0 | |
1993–94 | 33 | 0 | 2 | 0 | |
Ամբողջը | 308 | 0 | 46 | 0 | |
Կարիերիայի ընթացքում | 511 | 0 | 58 | 0 |
Միջազգային
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ազգային հավաքական | Տարի | Ծրագրեր | Նպատակներ |
---|---|---|---|
Նիդերլանդներ | 1980 | 1 | 0 |
1981 | 3 | 0 | |
1982 | 5 | 0 | |
1983 | 2 | 0 | |
1984 | 3 | 0 | |
1985 | 6 | 0 | |
1986 | 6 | 0 | |
1987 | 7 | 0 | |
1988 | 10 | 0 | |
1989 | 5 | 0 | |
1990 | 12 | 0 | |
1991 | 5 | 0 | |
1992 | 8 | 0 | |
Ամբողջը | 73 | 0 |
Պատիվներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Honours
[խմբագրել | խմբագրել կոդը] Ուշադրություն։ Հոդվածը պարունակում է չթարգմանված բաժիններ կամ հատվածներ։ Ոչ հայերեն հատված(ներ)ը անհրաժեշտ է թարգմանել կամ հեռացնել, հակառակ դեպքում հոդվածը կամ տվյալ բաժինը ենթակա է ջնջման։ |
PSV Eindhoven
- Eredivisie (6): 1985–86, 1986–87, 1987–88, 1988–89, 1990–91, 1991–92
- KNVB Cup: 1987–88, 1988–89, 1989–90
- Dutch Super Cup: 1992
- European Cup: 1987–88
Netherlands
- UEFA European Championship: 1988.
Individual
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ 1,0 1,1 Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 National-Football-Teams.com
- ↑ Van in isolation: [vɑn].
- ↑ 4,0 4,1 4,2 «Hans van Breukelen». PSV.nl. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հուլիսի 27-ին. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 27-ին.
- ↑ «Betaald voetballers van FC De Bilt» (PDF) (հոլանդերեն). FC De Bilt. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 30-ին.(չաշխատող հղում)
- ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 «Hoe is het met...Hans van Breukelen» (հոլանդերեն). FCU Fans. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ 7,0 7,1 7,2 «Hans van Breukelen succesvol» (հոլանդերեն). PSV.nl. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հուլիսի 29-ին. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ «Magazine #23: de onzekerheden van Hans van Breukelen» (հոլանդերեն). Life after Football. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հուլիսի 2-ին. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ 9,0 9,1 9,2 9,3 «Van Breukelen stopt bij PSV Keeper wil als reserve laatste dagen slijten» (հոլանդերեն). Trouw. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ 10,0 10,1 10,2 «8. Hans van Breukelen» (հոլանդերեն). PSV Zuipsite. Արխիվացված է օրիգինալից 2007 թ․ ապրիլի 25-ին. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ "Hans van Breukelen". National Football Teams. Retrieved 27 July 2013.
- ↑ «Hans VAN BREUKELEN – Nottingham Forest FC – Biography 1982/83-1983/84». Sporting Heroes. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ «De 8e landstitel» (հոլանդերեն). Stichting 1913. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ մայիսի 30-ին. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 31-ին.
- ↑ «Seizoen 1986/1987» (հոլանդերեն). psv.netwerk.to. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 31-ին.
- ↑ 15,0 15,1 «4. Hans van Breukelen – Bezeten keeper» (հոլանդերեն). Goal.com. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 27-ին.
- ↑ «Seizoen 1987/1988» (հոլանդերեն). psv.netwerk.to. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 21-ին.
- ↑ 17,0 17,1 «EuroChampsChallenge Medallion Man: PSV Eindhoven's Hans van Breukelen». STV Sport. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հունվարի 7-ին. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 27-ին.
- ↑ Barclay, Patrick (2008 թ․ հունիսի 1). «Hans van Breukelen inspires Edwin van der Sar». telegraph.co.uk. Telegraph Media Group. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 21-ին.
- ↑ «Seizoen 1988/1989» (հոլանդերեն). psv.netwerk.to. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 31-ին.
- ↑ «Historie: seizoen 1989/1990». psv.netwerk.to. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 31-ին.
- ↑ «Historie: seizoen 1990/1991» (հոլանդերեն). psv.netwerk.to. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 31-ին.
- ↑ «PSV weert Van Breukelen, Top Support koestert hem» (հոլանդերեն). Trouw. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 29-ին.
- ↑ «Van Breukelen stapt uit voetbalwereld; wilde niet naar Ajax» (հոլանդերեն). PSV Netwerk. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 29-ին.
- ↑ «Afscheidsduel Cocu derde in de historie» (հոլանդերեն). PSV.nl. Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ սեպտեմբերի 26-ին. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 27-ին.
- ↑ «IK BEN ER ZEKER VAN DAT JE ALLEEN DE ABSOLUTE TOP KUNT HALEN ALS JE OOK DE KEERZIJDE VAN DE MEDAILLE HEBT GEZIEN» (հոլանդերեն). Mijn Voetbaltalent. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 1-ին.
- ↑ 26,0 26,1 26,2 26,3 26,4 «Hans van Breukelen – International Appearances». RSSSF. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 1-ին.
- ↑ «Euro heroes – Hans van Breukelen». ESPN. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 1-ին.
- ↑ 28,0 28,1 «Top 10: Worst spitting incidents in football». telegraph.co.uk. Telegraph Media Group. 2009 թ․ մարտի 18. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ «Euro: Team of the Tournament». Football ZZ. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 1-ին.
- ↑ «De Ruiter doet boekje open over WK 1990» (հոլանդերեն). Het Parool. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 1-ին.
- ↑ 31,0 31,1 31,2 «Hans van Breukelen». Sport Innovatie Platform. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հունվարի 8-ին. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 21-ին.
- ↑ «Hans van Breukelen terug bij FC Utrecht» (հոլանդերեն). Trouw. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 29-ին.
- ↑ «Hans van Breukelen weg bij FC Utrecht» (հոլանդերեն). Trouw. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 29-ին.
- ↑ «Hans van Breukelen verder bij Utrecht» (հոլանդերեն). De Telegraaf. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 29-ին.
- ↑ «Hans van Breukelen behaalt diploma» (հոլանդերեն). PSV.nl. 2002 թ․ հունիս. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հունվարի 8-ին. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 27-ին.
- ↑ «EPSI Conference 2012 – Hans van Breukelen». EPSI. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հունվարի 8-ին. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 21-ին.
- ↑ «Nieuwe commissaris Van Breukelen: "Zeer vereerd"» (հոլանդերեն). PSV.nl. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հունվարի 8-ին. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 27-ին.
- ↑ «Peter Swinkels nieuwe voorzitter RvC, vertrek van Frits Schuitema» (հոլանդերեն). PSV.nl. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հունվարի 8-ին. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 27-ին.
- ↑ «Hiddink mengt zich in revolutie bij PSV» (հոլանդերեն). Algemeen Dagblad. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 29-ին.
- ↑ Hans van Breukelen versterkt KNVB-directie - KNVB (nl)
- ↑ «UEFA 1988 Team of the Tournament». UEFA.com. Վերցված է 2015 թ․ մարտի 18-ին.
- ↑ «IFFHS' World's Best Goalkeeper of the Year 1988».
- ↑ «IFFHS' World's Best Goalkeeper of the Year 1992».