Սերգեյ Յուրսկի
Ծնվել է | մարտի 16, 1935[1][2][3] |
---|---|
Ծննդավայր | Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ |
Մահացել է | փետրվարի 8, 2019[4][3] (83 տարեկան) |
Մահվան վայր | Մոսկվա, Ռուսաստան |
Գերեզման | Տրոեկուրովյան գերեզմանատուն |
Կրթություն | Լենինգրադի Ա. Օստրովսկու անվան թատերական ինստիտուտ և Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ (1955) |
Քաղաքացիություն | |
Մասնագիտություն | դերասան, թատերական ռեժիսոր, կինոռեժիսոր, սցենարիստ, դրամատուրգ, բանաստեղծ, ռեժիսոր, գրող, թարգմանիչ և դասախոս |
Ամուսին(ներ) | Զինաիդա Շարկո և Նատալյա Տենյակովա |
Երեխա(ներ) | Դարյա Յուրսկայա |
Պարգևներ և մրցանակներ | |
Սերգեյ Յուրևիչ Յուրսկի (ռուս.՝ Серге́й Ю́рьевич Ю́рский, մարտի 16, 1935[1][2][3], Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 8, 2019[4][3], Մոսկվա, Ռուսաստան), կինոյի և թատրոնի խորհրդային և ռուս դերասան և ռեժիսոր։ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1987)։
Կենսագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Սերգեյ Յուրսկին ծնվել է Լենինգրադում, Յուրի Սերգեևիչ Յուրսկու ընտանիքում[9], ով Մոսկվայի Ցվետնոյ բուլվարի կրկեսի գեղարվեստական ղեկավարն էր, ղեկավարում էր Լենկոնցերտը։ Գոյություն ունի լայն տարածված շփոթություն, ըստ որի Յուրսկին Սերգեյ Յուրևիչի կեղծանունն է։ Իրականում, դա նրա ազնվական հոր` Յուրի Սերգեևիչ Ժիխարևի կեղծանունն էր[10], որը նա վերցրել էր դեռ պատանեկան հասակում, գիմնազիայում ներկայացումներ խաղալու ժամանակ, և այն ուղղակի նրա անվան (Յուրի) պարզ տառադարձումն էր[11]։ Մայրը` Եվգենիա Միխայլովնա Յուրսկայա-Ռոմանովան (1902-1971), երաժշտության ուսուցչուհի էր։ Սովորել է Լենինգրադի Ա. Ա. Ժդանովի անվան համալսարանի իրավաբանության ֆակուլտետում։ Ուսումնառության ժամանակ մասնակցել է Լենինգրադի պետական համալսարանի թատրոն-ստուդիայի բեմադրություններին, որոնք ղեկավարում էր դերասան և մանկավարժ Եվգենիա Կարպովան։ 1955 թվականին, իրավաբանության ֆակուլտետի երրորդ կուրսն ավարտելուց հետո, նա ընդունվում է Ա. Ն. Օստրովսկու անվան Լենինգրադի թատերական ինստիտուտ։ 2-րդ կուրսն ավարտելուց հետո, 1957 թվականին, Սերգեյ Յուրսկին հրավիրվում է Գ․ Տովստոնոգովի անվան դրամատիկական մեծ թատրոն։ 1960-ականների կեսերին թատերախմբի առաջատար դերասաններից էր, նրա խաղացած լավագույն դերերից են Չացկին, Տուզենբախը, Եզոպոսը, պրոֆեսոր Պոլեժաևը։ Այստեղ Սերգեյ Յուրսկին առաջին անգամ հանդես է եկել որպես ռեժիսոր` 1974 թվականին բեմադրելով «Մոլիեր» պիեսն ըստ Միխայիլ Բուլգակովի։ Դերասանին մեծ ճանաչում են բերում Վիկնիկսորի («ՇԿԻԴ հանրապետություն» ֆիլմում) և Օստապ Բենդերի («Ոսկե հորթը» ֆիլմում) դերերը։ Հանդես է եկել որպես ասմունքող դասական և ժամանակակից հեղինակների ստեղծագործություններով[12]։ 1978 թվականին Սերգեյ Յուրսկին տեղափոխվել է Մոսկվա և դարձել է Մոսխորհրդի անվան թատրոնի դերասան, այնուհետև` ռեժիսոր։ 1991 թվականից միաժամանակ խաղում և ներկայացումներ է բեմադրում «Ժամանակակից պիեսի դպրոց» թատրոնի բեմում։ 1970-ականներին իր կողմից գրած «Չերնով» պատմվածքը դարձել է կինոյում որպես ռեժիսոր նրա առաջնախաղի գրական հիմքը։ 2011 թվականին դարձել է «Թատերական աստղ» մրցանակի դափնեկիր։ Սերգեյ Յուրսկին մի քանի արձակ գրքերի և պիեսների հեղինակ է, որոնք հրապարակել է Վացետիս կեղծանվամբ[13]։
Հասարակական դիրքորոշում
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]2001 թվականին Սերգեյ Յուրսկին ստորագրել է բաց նամակ` ի պաշտպանություն ՆՏՎ (НТВ) հեռուստաընկերության[14][15]։ 2003 թվականին մշակույթի և գիտության այն գործիչների շարքում էր, ովքեր կոչ էին անում ռուսական իշխանություններին դադարեցնել պատերազմը Չեչնիայում և անցնել խաղաղ բանակցությունների գործընթացին[16][17][18]։ 2006 թվականին միացել է Վրաստանի քաղաքացիների` Ռուսաստանից ստիպողաբար արտաքսումը քննադատող կոչին[19]։ Հանդես է եկել ի պաշտպանություն Գրիգորի Պասկոյի[20][21], Մաքսիմ Ռեզնիկի[22][23], Սվետլանա Բախմինայի[24][25], Միխայիլ Խոդորկովսկու[26][27][28], Պլատոն Լեբեդևի[27][28], Կիրիլ Սերեբրեննիկովի[29][30], «Pussy Riot» խմբի անդամների[31][32][33] ազատման։ 2007 թվականին Յուրսկին ստորագրել է Վլադիմիր Պուտինին ուղղված կոչը, որը խորհուրդ էր տալիս նախագահին հրաժարվել պաշտոնից երկրորդ ժամկետի սպառումից հետո և այլևս չղեկավարել երկիրը «ո՛չ որպես նախագահ, ո՛չ էլ որպես համազգային լիդեր»[34][35], սակայն հետագայում դերասանը ժխտել է այդ փաստը` ենթադրելով, որ որևէ մեկն ստորագրել է իր անունից[36]։ Մասնակցել է ընդդիմության կողմից կազմակերպված բողոքի զանգվածային ակցիաների[37][38][39]։ Բազմիցս կողմ է արտահայտվել կենդանիների պաշտպանությանն ուղղված նախաձեռնություններին[40][41][42]։ Կողմ է արտահայտվել ի պաշտպանություն Դերասանի կենտրոնական տան[43] և Պետերբուրգի N 31 կլինիկական հիվանդանոցի պահպանման[44], դեմ է եղել «Օխտա-կենտրոն» երկնաքերի շինարարությանը[45]։ 2014 թվականին Սերգեյ Յուրսկին ռուսական իշխանությունների ու հասարակության վերաբերմունքն Ուկրաինայի հանդեպ կոչել է «ազգային մշակույթի բացակայության անսպասելի և սարսափելի արտահայտում»` քննադատելով հարևան երկրի գործերի մեջ խառնվելու ձգտումը[46]։ Մեկնաբանելով Ղրիմի մասին արված հայտարարությունը, թե այն «վաղեմի ռուսական հող է», դերասանը համեմատել է այն ժամանակակից Հունաստանի ու Թուրքիայի բնակիչների կողմից` նախկինում իրենց պատկանած տարածքների հանդեպ նկրտումների հիպոթեզի հետ[47]։ Ուկրաինայի մշակույթի նախարարությունը Յուրսկուն ներառել է այսպես կոչված դերասանների «սպիտակ ցուցակի» մեջ, ովքեր կողմ են երկրի տարածքային ամբողջականությանն ու դեմ են արտահայտվում ագրեսիային[48][49]։ 2016 թվականի խորհրդարանական ընտրությունների նախաշեմին նա կողմ էր «Յաբլոկո» և «Ազգային ազատության կուսակցություն» կուսակցությունների միջև կոալիցիա կազմելուն` նպատակ ունենալով փրկել Ռուսաստանը «ստալինիզմի վերադարձից, ազգայնականությունից ու հին կայսերական ախտանիշից, ներքին քաղաքականության մեջ ճնշումներից, համընդհանուր թալանից ու իրավունքի ոտնահարումից»[50][51]։ 2018 թվականին հարցազրույցի ժամանակ պատասխանելով իր հայացքների մասին հարցին, Յուրսկին պատասխանել է, որ երբեք չի եղել որևէ քաղաքական շարժման մեջ և մատնանշել է «ընդդիմության» ու «դիմության» տարբերությունը։ Ըստ դերասանի խոսքերի, նրա դիրքորոշումն իր ներկայացումների վրա աշխատելն է, իսկ իր զգացողություններն ու անհանգստությունները նա փորձում է փոխանցել գեղարվեստական մեթոդներով[36]։
Ընտանիքն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]1961 թվականին Սերգեյ Յուրսկին ամուսնացել է դերասանուհի Զինաիդա Շարկոյի հետ։ Նրանք միասին են ապրել մինչև 1968 թվականը։ Նրա երկրորդ կինը դարձել է դերասանուհի Նատալյա Տենյակովան։ Այս ամուսնությունից ծնվել է նրանց դուստրը` Դարյա Յուրսկայան, ով Մոսկվայի Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոնի դերասանուհի է։
Ստեղծագործություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Թատերական ներկայացումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Դերասանական
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- 1957-«Դոստիգաևը և մյուսները» (Մաքսիմ Գորկի)-Զվոնցով
- 1961-«Օվկիանոս» (Ա. Շտեյն)-Չասովկինով
- 1961-«Չորրորդը» (Կոնստանտին Սիմոնով)-Գնիչարդի
- 1962- «Խելքից պատուհաս» (Ալեքսանդր Գրիբոյեդով), Չացկի
- 1963-«Բարբարոսները» (Ա. Գորկի)-Դրոբյազգին
- 1963-«Արթուրո Ուիի կարիերան» (Բերտոլդ Բրեխտ)-Ջուզեպե Ջիվոլա
- 1965-«Ես, տատիկը, Իկիկոն ու Իլարիոնը (Նոդար Դումբաձե)-Իլիկո
- 1965-«Երեք քույր» (Անտոն Չեխով)-Տուզենբախ
- 1965-«Հռոմեական կատակերգություն» (Լեոնիդ Զորին)-Դիոն (ներկայացումն արգելվել է)
- 1966-«Ապուշը» (Ֆյոդոր Դոստոևսկի)-Ֆերդիշենկո
- 1966-«Ճշմարտություն և ոչինչ ճշմարտությունից բացի» (Դ. Ալ)-Դեֆո
- 1967-«Աղվեսն ու խաղողը» (Գիլերմե Ֆիգեյրեդո)-Եզոպոս
- 1968-«Գին» (Արթուր Միլլեր)-Վիկտոր Ֆրանկ
- 1969-«Հենրիխ IV արքա» (Վիլյամ Շեքսպիր)-Հենրիխ IV
- 1969-«Երկու թատրոն» (Եժի Շանյավսկի)-ռեժիսոր
- 1970-«Անհանգիստ ծերություն» (Լեոնիդ Ռախմանով)-Պոլեժաև
- 1972-«Ռևիզոր» (Նիկոլայ Գոգոլ)-Օսիպ
- 1973-«Մոլիեր» Միխայիլ Բուլգակով-Մոլիեր
- 1974-«Աշխույժ մարդիկ» Վասիլի Շուկշին-Չերնյավիյ
- 1976-«Ֆարյատևի երևակայությունը» (Ալլա Սոկոլովա)-Ֆարյատև
- 2004-«Երեկոյան ղողանջ։ Ընթրիք ընկեր Ստալինի մոտ» (Իոն Դրուցե)-Իոսիֆ Ստալին
Մոսխորհրդի անվան թատրոն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- 1995-«Ֆոմա Օպիսկին» (Ֆյոդոր Դոստոևսկի)-Ֆոմա Օպիսկին
- 2006-«Նախաբաղնիք» (Իգոր Վացետիս)-քեռի Բորյա/Տուապսինսկի
- 2010-«Պոլոնեզ կամ աբսուրդի երեկո (ռեժ.` Ս. Յուրսկի)-Իսիդոր Նիկոլաևիչ
Ռեժիսորական
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- 1969-«Ֆիեստա» ըստ Էռնեստ Հեմինգուեյի Եվ ծագում է արևը վեպի-ներկայացումը չի բեմադրվել[52]
- 1974-«Մոլիեր» ըստ Միխայիլ Բուլգակովի պիեսի
- 1976-«Ֆարյատևի երևակայությունը» (Ալլա Սոկոլովա)
Մոսխորհրդի անվան թատրոն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- 1980-«Ճշմարտությունը լավ է, բայց երջանկությունն ավելի լավ է» (Ալեքսանդր Օստրովսկի)
- 1987-«Օրնիֆլ» (Ժան Անույ)
- 2006-«Նախաբաղնիք» (Ի. Վացետիս)
- 2010-«Պոլոնեզ կամ աբսուրդի երեկո» (Իգոր Վացետիս)
Ժամանակակից պիեսի թատրոն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- 1994-«Աթոռներ» (Էժեն Իոնեսկո)
- 2000-«Սադրանք» (Ի. Վացետիս)
- 2004-«Երեկոյան ղողանջ։ Ընթրիք ընկեր Ստալինի հետ» (Իոն Դրուցե)
Ֆիլմեր
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Դերասանական աշխատանք
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- 1958-Փողոցը լի է անակնկալներով-գլխարկով քաղաքացի
- 1959-Պատմություն նորապսակների մասին-Դանիլա, Վոլոդյայի ընկերը
- 1961-Մարդը ոչ մի տեղից-տարօրինակ մարդ
- 1962-Սև ճայը-Խոսե Գիելմատել
- 1963-Ամրոցի դերասանուհին-իշխան Նիկիտա Պետրովիչ
- 1965-Ժամանա՛կ, առաջ-Դեվիդ Մարգուլիես
- 1966-ՇԿԻԴ հանրապետություն-Վիկտոր Նիկոլաևիչ Սորոկին, դպրոցի տնօրեն
- 1968-Ոսկե հորթը-Օստապ Բենդեր
- 1968-Ինտերվենցիա-դիմակներ (ազնվական, սպեկուլյանտ, տիկին և սպիտակ գվարդիական)
- 1969-Արքա-եղնիկը-Տարտալյա
- 1973-Կոտրված պայտը-Ժյուլ Արդան
- 1974-Նպատակի ընտրությունը-Ռոբերտ Օպենհեյմեր
- 1976- Դերվիշը պայթեցնում է Փարիզը-պարոն Ջորդան
- 1977-Մի հիանալի օր (Կինոալմանախ, 2-րդ ֆիլմ)-դերասան
- 1977-Առյուծը հեռացել է տնից-չար որսորդ
- 1978-Ամառանոց մեկ ընտանիքի համար-տնօրեն
- 1978-Ռասմուս-թափառաշրջիկ-Լիֆ
- 1979-Հանդիպման վայրը փոխել չի կարելի-Իվան Սերգեևիչ Գրուզդև
- 1979-Փոքր ողբերգություններ-իմպրովիզատոր
- 1981-Դեկտեմբերի 20-Սիդնեյ Ռեյլի
- 1981-Չվախենաս, ես քեզ հետ եմ-ոստիկան
- 1982-Փնտրեք կնոջը-մետր Ռոշե
- 1982-Կոնդորի անկումը-դիկտատոր
- 1982-Ծեր խուզարկում-Օգյուստ Դյուպեն, Սլինկտոն
- 1984- Միայնակ կոմերսանտի շահումը-Լյուդվիգ
- 1984-Սեր և աղավնի-քեռի Միտյա
- 1984-Ծեր հրաշագործի հեքիաթները-հեքիաթների պահապան
- 1985-Ափերը մշուշի մեջ-Սիդնեյ Ռեյլի
- 1986-Ճանապարհ դեպի քեզ-Իլյա Սերգեևիչ Կոտով
- 1987-Հավերժության ավարտը-Հոբբի Ֆինժի
- 1990-Չերնով-Առնոլդ Առնոլդ, մաեստրո
- 1991-Աու, գնացքի թալան-պրոֆեսոր Լեբեդև, երկրաբան
- 1992-Խաղացողներ-XXI (հեռուստաներկայացում)
- 1992-Էքստրասենս-վարպետ
- 1993-Խլացուցիչով ատրճանակ-Բոբ, ամերիկացի լրտես
- 1995- ԱՆծանոթի բացահայտումները-հսկիչ
- 1996-Մարգո Թագուհի-Ռենե
- 1998-Չեխով և Կո
- «Գրող»-ծեր գրող
- «Առաջին կարգի ուղևոր»-Կրիկունով, ինժեներ
- 2003-Հինգերորդ հրեշտակը-Յակով Սեմյոնովիչ
- 2007-Կոռոլյով-Ցիոլկովսկի
- 2008-Մի՛ մտածիր սպիտակ կապիկների մասին-հեղինակներից մեկը
- 2008-Հայրեր և որդիներ-Վասիլի Իվանովիչ, Բազարովի հայրը
- 2009-Մեկուկես սենյակ կամ սենտիմենտալ ուղևորություն դեպի հայրենիք-Բրոդսկու հայրը
- 2009-Բնական ընտրություն-Վիկտոր Կորոբով, Օլգայի հայրը, բիզնեսմեն
- 2011-Ֆուրցևա-Բորիս Պաստեռնակ
- 2011-Ընկեր Ստալին-Իոսիֆ Ստալին
Ռեժիսորական աշխատանք
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- 1990-Չերնով
Սցենարիստ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- 1990-Չերնով
Մատենագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Юрский С. Ю. Кто держит паузу. 2-е изд. доп. — М.: Искусство, 1989. — 320 с.
- Юрский С. Ю. Попытка думать. — М.: Вагриус, 2003. — 239 с.
- Юрский С. Ю. Портрет с натуры.
- Юрский С. Ю. Кого люблю, того здесь нет. — М.: Аст, 2008. — 256 с.
- Юрский С. Ю. Игра в жизнь. — М.: Астрель, 2008. — 480 с.
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ 1,0 1,1 Internet Movie Database — 1990.
- ↑ 2,0 2,1 Discogs — 2000.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 https://pantheon.world/profile/person/Sergei_Yursky
- ↑ http://www.kremlin.ru/acts/bank/7710
- ↑ http://www.kremlin.ru/acts/bank/30759
- ↑ http://www.kremlin.ru/acts/bank/22791
- ↑ http://www.kremlin.ru/acts/bank/13953
- ↑ Юрский, 2008, Юрий Сергеевич
- ↑ Ю. Дмитриев. Цирк в России: от истоков до 2000 года. М., 2004. С. 414.
- ↑ «Сергей Юрский. Кто держит паузу. — М.: Искусство, 1977». Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ փետրվարի 9-ին. Վերցված է 2018 թ․ հուլիսի 16-ին.
- ↑ «Маэстро играет на волне» — Новая газета
- ↑ «К 75-летию Сергея Юрского вышла книга его литературного двойника» — РГ
- ↑ «Письмо видных деятелей науки, культуры и политики в защиту НТВ». NEWSru.com. 2001 թ․ մարտի 27. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ «Приучив людей к молчанию, государство быстро входит во вкус». Новая газета. 2001 թ․ մարտի 29. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ հուլիսի 15-ին. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ «Остановим чеченскую войну вместе». Новая газета. 2003 թ․ մարտի 20. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ նոյեմբերի 9-ին. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ «60 известнейших деятелей культуры и науки призывают государство и народ России остановить войну в Чечне». Грани.ру. 2003 թ․ մարտի 18. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ «В Москве прошел митинг против войны в Чечне». Коммерсантъ. 2003 թ․ հունիսի 16. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ «Антигрузинская кампания Кремля: мнение российской общественности». Кавказский узел. 2006 թ․ հոկտեմբերի 24. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ «За Григория Пасько заступились артисты и писатели». Время новостей. 2002 թ․ փետրվարի 5. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ «Григорий Пасько останется в тюрьме». NEWSru.com. 2002 թ․ փետրվարի 5. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ «Басилашвили и Юрский готовы поручиться за Резника». Грани.ру. 2008 թ․ մարտի 7. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ Андрей Шарый (2008 թ․ մարտի 21). «Максим Резник будет дожидаться суда на свободе». Радио «Свобода». Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ «В защиту Светланы Бахминой». Новая газета. 2008 թ․ հոկտեմբերի 30. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ սեպտեմբերի 24-ին. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ «Дело об УДО Бахминой обещают передать в Москву». Справка. Открытое письмо деятелей культуры президенту России в защиту Светланы Бахминой. Грани.ру. 2009 թ․ մարտի 31. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ «Юрский, Стругацкий, Искандер и Улицкая требуют освободить Ходорковского». Грани.ру. 2004 թ․ մայիսի 13. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ 27,0 27,1 «Сергей Юрский высказался в защиту Ходорковского». Росбалт. 2010 թ․ հունիսի 28. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ 28,0 28,1 «Общественность просит Amnesty International признать Ходорковского и Лебедева узниками совести». Грани.ру. 2011 թ․ մարտի 14. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ «Юрский об аресте Серебренникова: это как стреножить артиста балета». РИА Новости. 2017 թ․ օգոստոսի 23. Վերցված է 2017 թ․ օգոստոսի 31-ին.
- ↑ «Сергей Юрский о Серебренникове: Вижу сходство с арестом Христа». Собеседник. 2017 թ․ օգոստոսի 30. Վերցված է 2017 թ․ օգոստոսի 31-ին.
- ↑ «Интеллигенция призывает освободить Pussy Riot». Эхо Москвы. 2012 թ․ հունիսի 27. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ «Накануне приговора Pussy Riot в их поддержку выступили Стругацкий, Юрский, Акунин и Пол Маккартни». NEWSru.com. 2012 թ․ օգոստոսի 16. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ Феликс Шведовский (2012). «Народный артист России Сергей Юрский: «К Церкви уже обращались по поводу „Pussy riot" — Церковь сжала губы и обиженно говорила: „Наказывать, наказывать!"»». Портал-Credo.Ru. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ «Письма в один конец. Деятели культуры просят Путина уйти». Грани.ру. 2007 թ․ հոկտեմբերի 26. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ Вячеслав Марков (2007 թ․ հոկտեմբերի 27). «С кем вы, мастера культуры». Труд. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ 36,0 36,1 Денис Зинченко (2018 թ․ ապրիլի 5). «Сергей Юрский: У меня не оппозиция, а позиция». Собеседник. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 8-ին.
- ↑ Артур Соломонов (2012 թ․ հունիսի 8). «Сергей Юрский: Я выбираю протестующих, а не защитников того, что и так слишком хорошо защищено ОМОНом». Сноб. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ Егор Виноградов (2012 թ․ մայիսի 13). «Сергей Юрский: Происходящее в России - это пока все-таки шоу». Deutsche Welle. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ Екатерина Савина (2012 թ․ մայիսի 14). «Чисто погуляли». Газета.Ru. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ Павел Полуйчик (2009 թ․ ապրիլի 17). «По личному разрешению мэра защитники животных проверили городской приют для собак». Первый канал. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ Елена Новоселова, Елена Яковлева (2010 թ․ հունվարի 25). «Люди и звери». Российская газета. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ Вера Копылова (2012 թ․ հոկտեմբերի 5). «Леонид Ярмольник: «В теме защиты животных я отделяюсь от государства»». Аргументы и факты. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ Антон Васецкий (2008 թ․ հունվարի 15). «Российские актеры будут бастовать». Взгляд. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ «За сохранение петербургской больницы №31 подписались Гранин, Басилашвили, Юрский и Сокуров». Regnum. 2013 թ․ հունվարի 21. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ Вера Копылова (2009 թ․ սեպտեմբերի 24). «Известные петербуржцы просят Медведева разобраться с «Охта-центром»». Газета.Ru. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ «Юрский: Отношение России к Украине – это чудовищная невежливость и нарушение правил приличия». Гордон. 2014 թ․ մարտի 10. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ Анна Школьная (2014 թ․ հուլիսի 30). «Сергей Юрский об Украине: «То, что сейчас происходит, вызывает у меня чувство ужаса и мрака»». Сегодня. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ Настя Березина (2015 թ․ հուլիսի 30). «Киев включил Макаревича и Земфиру в белый список деятелей культуры». РБК. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ «Сергей Юрский польщен попаданием в белый список Кириленко». Апостроф. 2015 թ․ օգոստոսի 2. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 3-ին.
- ↑ ««Такому союзу нет и не будет альтернативы». Общественные деятели, представители науки и культуры России призвали «Яблоко» и «Парнас» объединиться на выборах». Новая газета. 2016 թ․ փետրվարի 23. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 8-ին.
- ↑ «Общественные деятели призвали «Яблоко» и ПАРНАС объединиться на выборах». Московский комсомолец. 2016 թ․ փետրվարի 23. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 8-ին.
- ↑ ««Фиеста». История одного спектакля». Культурный слой. Пятый канал (официальный сайт). 3 мая 2009. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 5-ին. Վերցված է 2012 թ․ հուլիսի 30-ին.
Արտաքին հղումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Սերգեյ Յուրսկի» հոդվածին։ |
|
- Մարտի 16 ծնունդներ
- 1935 ծնունդներ
- Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում ծնվածներ
- Փետրվարի 8 մահեր
- 2019 մահեր
- Մոսկվա քաղաքում մահացածներ
- Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը թաղվածներ
- «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 3-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ
- «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ
- Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
- ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ
- ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ
- «Ոսկե դիմակ» մրցանակի դափնեկիրներ
- ՌԴ կառավարության մրցանակի դափնեկիրներ
- «Նիկա» մրցանակի դափնեկիրներ
- Անձինք այբբենական կարգով
- Դերասաններ այբբենական կարգով
- Ռուս դերասաններ
- Ռուս ռեժիսորներ
- Թատերական ռեժիսորներ այբբենական կարգով
- Ռուս սցենարիստներ
- Ռուս դրամատուրգներ
- Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
- Ռուս բանաստեղծներ
- Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանակիրներ
- Ռուսաստանի «Նիկա» կինեմատոգրաֆիական արվեստների ակադեմիայի ակադեմիկոսներ
- Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
- Ռուս թատերական ռեժիսորներ
- Ռուս կինոդերասաններ
- Ռուս հնչյունավորողներ
- Խորհրդային կինոռեժիսորներ
- Խորհրդային սցենարիստներ
- Աուդիոգիրք կարդացողներ