სსრკ-ის სახალხო მხატვარი
სსრ კავშირის სახალხო მხატვარი (რუს. Народный художник СССР) — საპატიო წოდება, დადგენილი სსრ კავშირის უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმის 1943 წლის 16 ივლისის დადგენილებით.[1] „ყველაზე გამოჩენილი მოღვაწეები საბჭოთა ხელოვნების განსაკუთრებული დამსახურებისთვის ფერწერის, ქანდაკების, გრაფიკის, დეკორატიული და ხალხური რეწვის განვითარებისათვის“. ენიჭებოდა სსრ კავშირის უზენაესი პრეზიდიუმის მიერ.
საპატიო წოდების პირველი კავალრები 1943 წლის 26 ივლისს გახდნენ: ფერმწერები ალექსანდრე გერასიმოვი(რუსული)ქართ. და ბორის იოჰანსონი(რუსული)ქართ., სკულპტორები სერგეი მერკუროვი და ვერა მუხინა. ბოლოს, 1991 წლის 20 დეკემბერს, წოდება პეტრე ფომინს(რუსული)ქართ. მიენიჭა. საპატიო წოდება — „სსრკ-ის სახალხო მხატვარი“ სულ 159 ადამიანმა მიიღო.
საქართველოს სსრ
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]საქართველოში სსრ კავშირის სახალხო მხატვრის წოდება მინიჭებული ჰქონდათ:
- 1953 — მოსე თოიძე
- 1963 — უჩა ჯაფარიძე
- 1970 — ლადო გუდიაშვილი
- 1976 — სიმონ ვირსალაძე
- 1980 — ზურაბ წერეთელი
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. საქართველოს სსრ, თბ., 1981. — გვ. 347.
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ Ведомости ВС СССР, 1943, № 28