Zwee
(Virugeleet vu(n) 2)
Substantiv f (pl: Zweeën)
2
Audio
[änneren]
Bedeitung:
- D'Ziffer an natierlech Zuel Zwee (2) ass d'Nofollgerin vun der Eent an d'Virgängerin vun der Dräi. Et ass déi eenzeg gerued Primzuel an déi eenzeg hanner där direkt nach eng kënnt.
Bsp:
- Am Kaartespill gëtt d'Kaart mat der Ziffer Zwee Zweetchen genannt.