Јоан Лупеску
Јоан „Ионут“ Анџело Лупеску (роден на 9 декември 1968 година) е романски поранешен фудбалер кој играл како играч од средниот ред и како менаџер.
Клупска кариера
[уреди | уреди извор]Јоан Лупеску, со прекар Кајсерул е роден на 9 декември 1968 година во Букурешт, Романија и почнал да игра фудбал во 1975 година во младината на австрискиот клуб Адмира Вакер, клубот во кој играл неговиот татко Николае до неговото пензионирање.[1][2][3] Кога неговото семејство се вратило во Романија, тој отишол да игра за Рапид Букурешти, кој бил одбиен по судењето, но откако неговото семејство се преселило од Гривица во населбата Пантелимон, тој отишол да игра за помладиот тим на тимот, неговиот татко бил постар тренер, Мечаника Фина Букурешт, но по некое време под притисок на неговата мајка која сакала да го види како игра за поголем тим отишол во младинскиот центар на Динамо Букурешти каде што работел со Јосиф Варга.[1][2][3][4][5] На 21 септември 1986 година на 17 години, тој го направил своето деби за Дивизија А со тренерот Мирча Луческу во победата од 4-1 на домашен терен против СЦ Бакау, исто така Луческу му ја дал капитенската лента на 19-годишна возраст [2][3][4][5] Најважните моменти од неговиот период поминат со Ред Догс биле четврт-финалето постигнато во Купот на победниците на Куповите на Европа 1988-89, каде што беа елиминирани со правилото за голови на гости по 1-1 вкупниот резултат од Сампдорија и во следната сезона клубот ја освоил титулата и купот со Лупеску играјќи 29 натпревари на Дивизија А со четири постигнати гола, исто така настапувајќи во 6 натпревари во кои постигнал еден гол во Купот на европските победници на куповите 1989–90 каде Динамо стигнал до полуфиналето каде што бил елиминиран по вкупните 2–0 од Андерлехт.[3][4][5][6][7][8][9] По романската револуција во 1989 година, Лупеску имал понуди да игра во Италија од Болоња и тимот на Мирча Луческу, Пиза, но тој избрал да си го направи својот пат во фудбалот, почнал да игра во Германија за Баер Леверкузен каде што го имал своето деби во Бундеслигата на 11 август 1990 година кога тој бил испратен од тренерот Јирген Гелсдорф во 68. минута за да го замени Маркус Фајнбиер во 1-1 против Баерн Минхен, но најголемите перформанси постигнати во текот на неговите 6 сезони поминати во клубот бил под водство на тренерот Драгослав Степановиќ кој се состои од на триумфот во ДФБ-Покал 1992–93 и постигнувањето на полуфиналето на Купот на УЕФА 1994–1995 со Лупеску на 10 настапи во кампањата.[1][2][3][4][6][7][10][11][12][13] Во 1996 година тој отишол да игра две сезони во колегата од Бундеслигата, Борусија Менхенгладбах, а потоа се вратил во Романија во Динамо, каде во сезоната 1999-00 му помогна на клубот да го освои Двојното, користен од тренерот Корнел Дину во 29 натпревари на Дивизија А во кои постигна шест гола.[3][4][6][7][14] Во 2000 година, Лупеску заминал да игра во Турција само половина сезона во која беше и капитен на тимот, по што ја плати клаузулата за отказ од 225.000 долари за да се врати во Динамо, помагајќи му на тимот да победи на крајот од сезоната 2000–01 Купа Романи.[1][3][4][6][7] Тој ја започнал сезоната 2001-02 во Динамо, но во октомври 2001 година, потпишал договор со клубот од Саудиска Арабија Ал-Хилал, работејќи со португалскиот тренер Артур Хорхе, но не можел да се прилагоди поради високата клима, заминувајќи од клубот во јануари. 2002 година, сепак на крајот на сезоната, двата клуба ја освоија титулата.[3][4][6][7][15] Јоан Лупеску има вкупно 227 натпревари и 10 постигнатил голови во Бундеслигата, 183 натпревари и 25 постигнати голови во Дивизија А, 9 натпревари со два постигнати гола во Супер лига, 5 настапи и еден постигнат гол во саудиската Премиер лига и 46 одиграни натпревари со 3 постигнати гола во европските натпреварувања (вклучувајќи 2 настапи и еден гол во Купот Интертото ).[4][6]
Меѓународна кариера
[уреди | уреди извор]Јоан Лупеску настапил на 74 натпревари за Романија и постигнал шест гола, а своето деби го имал на 3 февруари 1988 година кога тренерот Емерих Јенеи го испратил на теренот во 81-та минута како замена за Јоан Сабау во пријателскиот натпревар кој завршил со победа од 2-0 против Израел.[16][17] Тој одиграл еден натпревар на успешните квалификации за Светското првенство во 1990 година, искористувајќи го селекторот Емерих Џенеи во три натпревари од завршниот турнир, вклучително и во натпреварот од осминафиналето каде што тимот бил елиминиран од Ирска.[16] Тој одиграл 8 натпревари и постигнал еден гол на квалификациите за Евро 1992, забележал 9 настапи и постигнал 3 гола на успешните квалификации за Светското првенство 1994 година, како дел од „Златната генерација“ која ја минала групната фаза, била елиминирана со победа од 3–2. Аргентина во осминафиналето, елиминирана по изведувањето пенали од Шведска во четврт-финалето на завршниот турнир, користена од селекторот Анхел Јорданеску како стартер во сите пет натпревари.[16][18] Тој одиграл 9 натпревари на успешните квалификации за Евро 1996, користени од тренерот Анхел Јорданеску во сите минути од поразот од 1-0 против Франција, како стартер, но на полувремето бил заменет со Константин Галка во поразот од 1-0 против Бугарија и во 86. минута го замнувал Даниел Продан во поразот од Шпанија со 2–1, бидејќи Романија не ја минала групната фаза.[16][19][20][21] Тој одигра два натпревари на успешните квалификации за Светското првенство во 1998 година, но не бил дел од тимот па потоа играл на завршниот турнир и продолжил да одигра 9 натпревари на успешните квалификации за Евро 2000, користени од селекторот Емерих Јенеи на завршниот турнир во групниот натпревар кој завршил 1–1 против Германија кога го заменил Виорел Молдаван во 85. минута и во четврт-финалето против Италија кое завршило со загуба од 2–0 кога го заменил Константин Галка во 68. минута.[16][22][23] Последниот натпревар на Јоан Лупеску одигран за националниот тим учествувал на 7 октомври 2000 година во поразот со 3–0 на гости против Италија во квалификациите за Светското првенство 2002 година.[16]
На 25 март 2008 година Лупеску бил одликуван од претседателот на Романија Трајан Басеску за придонесот како генерален директор на Романската фудбалска федерација во успешната кампања на националниот тим за квалификациите за Еуро 2008 со класата Медалја „Меритул спортив“ – (Медалот „Спортска заслуга“). III.[24][25]
Меѓународни цели
[уреди | уреди извор]- Резултатите и резултатите го наведуваат бројот на голови на Романија на прво место, колоната за резултати го покажува резултатот по секој гол на Лупеску. [16]
бр. | Датум | Место на одржување | Противник | Резултат | Резултат | Конкуренција |
---|---|---|---|---|---|---|
1 | 29 август 1990 година | Стадион Лужники, Москва, СССР | 2–0 | 2–1 | Пријателски | |
2 | 5 декември 1990 година | Стадионул Национал, Букурешти, Романија | Сан Марино | 4–0 | 6–0 | Квалификации за Евро 1992 година |
3 | 6 мај 1992 година | Стадионул Генцеа, Букурешти, Романија | 5–0 | 7–0 | Квалификации за Светското првенство 1994 година | |
4 | 20 мај 1992 година | Стадионул Генцеа, Букурешти, Романија | 2–0 | 5–1 | Квалификации за Светското првенство 1994 година | |
5 | 3–0 | |||||
6 | 18 август 1999 година | Стадион Цирион, Лимасол, Кипар | Кипар | 1–1 | 2–2 | Пријателски |
Тренерска кариера
[уреди | уреди извор]Во 2003 година, Лупеску ја стекнал својата тренерска лиценца на германскиот спортски универзитет во Келн.[26] Почнал да работи како менаџер во вториот дел од сезоната 2003–04 Дивизија А, помагајќи му на ФКМ Бакау да избегне испаѓање.[27] Во следната сезона тој работел во ФК Брашов во Дивизија А, но го напуштил клубот откако одбил да учествува на наместениот натпревар против Глорија Бистрица, инсистирајќи пред лидерот на клубот, Ромео Пашку да ја одигра фер игра, ветувајќи дека ќе го напушти клубот ако загуби, Пашку го прифатил договорот, но натпреварот бил изгубен со 3-1, па Лупеску поднел оставка, набргу потоа бил именуван за генерален директор на Романската фудбалска федерација од претседателот Мирча Санду, години подоцна работејќи како технички директор во УЕФА и станал член на Комитетот за технички и развој на ФИФА.[27][28][29][30]
Личен живот
[уреди | уреди извор]Лупеску е син на поранешниот романски репрезентативец Николае Лупеску, кој извесно време работел и како менаџер.[1][31][32]
Почести
[уреди | уреди извор]Динамо Букурешт
- Дивизија А : 1989–90, 1999–00, 2001–02
- Купа Романие : 1989–90, 1999–2000, 2000–01 [4]
Баер Леверкузен
- DFB-Pokal : 1992–93
Ал-Хилал
- Саудиска Премиер лига : 2001–02
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 „Ionuţ Lupescu e fan al Generaţiei Mexico '70, iar tatăl său, Culae, e convins că tinerii din '94 le-au luat faţa: "Ei au fost mai buni decît noi!"“ [Ionuţ Lupescu is a fan of the Mexico '70 Generation, and his father, Culae, is convinced that the youth of '94 took their face: "They were better than us!"] (романски). Gsp.ro. 6 December 2010. Посетено на 27 September 2021.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 „Viata mea in fotbal. Ionut Lupescu, despre perfomanta din SUA: "Primeam dupa doua zile cate o caseta de la ambasada cu ceea ce se dadea la televizor in Romania si abia atunci realizam ce-am facut"“ [My life in football. Ionut Lupescu, about the performance in the USA: "After two days, we would receive a tape from the embassy with what was shown on television in Romania and only then did we realize what we had done"] (романски). Mediafax.ro. 25 March 2021. Посетено на 13 August 2021.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 „Ionuţ Lupescu la 50 de ani. Kaiserul, românul de la UEFA“ [Ionuț Lupescu at 50 years old. The Kaiser, the Romanian from UEFA] (романски). Fanatik.ro. 9 December 2018. Посетено на 27 September 2021.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 4,8 Грешка во наводот: Погрешна ознака
<ref>
; нема зададено текст за наводите по имеRS
. - ↑ 5,0 5,1 5,2 „Cum au fost create marile echipe ale anilor '80?. Episodul 3: Dinamo - Show cu doar 14 "câini". Dar de rasă“ [How were the great teams of the '80s created? Episode 3: Dinamo - Show with only 14 "dogs". But dogs of race] (романски). Gsp.ro. 25 March 2021. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 „Ionuț Lupescu, la borna 53. "Jumătate din viață am stat în străinătate, dar mă simt român" + Amintiri de la zilele de naștere precedente“ [Ionuț Lupescu, at terminal 53. "I spent half my life abroad, but I feel Romanian" + Memories from previous birthdays] (романски). Prosport.ro. 9 December 2021. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 „Ionuț Lupescu nu se mai întoarce în România! Decizia e definitivă!“ [Ionuț Lupescu is not returning to Romania! The decision is final!] (романски). Redactia.ro. 19 December 2019. Посетено на 27 September 2021.
- ↑ „Dinamo, reunire cu gandul la Sampdoria“ [Dinamo, reunited with the fought at Sampdoria] (романски). Jurnalul.ro. 9 January 2009. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ „Ioan Lupescu - Cup Winners Cup 1989/1990“. WorldFootball. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ „Trei decenii de la Marele Exod“ [Three decades since the Great Exodus] (романски). Wesport.ro. 7 September 2020. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ „SAISON 1992/1993“ [1992/1993 SEASON] (германски). Bayer04.de. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ „SAISON 1994/1995“ [1994/1995 SEASON] (германски). Bayer04.de. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ „Bayern München vs. Bayer Leverkusen 1 – 1“. WorldFootball. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ „Romania National Champions“. RomanianSoccer. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ „Lupescu rules out Dinamo return“ (англиски). Uefa.com. 19 January 2002. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ 16,0 16,1 16,2 16,3 16,4 16,5 16,6 „Ioan Lupescu profile“. European Football. Посетено на 27 September 2022."Ioan Lupescu profile".
- ↑ „Israel 0-2 Romania“. European Football. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ „"Ei sunt jucătorii din Generația de Aur care nu driblau". Dezvăluirea făcută de Ilie Dumitrescu“ ["They are the players of the Golden Generation who did not dribble." The disclosure made by Ilie Dumitrescu] (романски). Digisport.ro. 23 November 2019. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ „France 1-0 Romania“. European Football. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ „Bulgaria 1-0 Romania“. European Football. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ „Romania 1-2 Spain“. European Football. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ „Germany 1-1 Romania“. European Football. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ „Italy 2-0 Romania“. European Football. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ „DECRET privind conferirea Ordinului și Medaliei Meritul Sportiv“ (PDF). Monitorul Oficial al României Nr. 241. 28 March 2008. стр. 3. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ „Decorarea unor personalități ale fotbalului românesc“. Administrația Prezidențială. 25 March 2008. Архивирано од изворникот на 2022-09-20. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ „Lizenz zum Trainieren“ [License to train] (германски). Uni-protokolle.de. 22 May 2008. Архивирано од изворникот на 7 September 2007. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ 27,0 27,1 „Cum s-a terminat aventura de antrenor a lui Ionuț Lupescu:"N-a acceptat un pact cu Pădureanu"“ [How Ionuț Lupescu's coaching adventure ended: "He did not accept a pact with Pădureanu"] (романски). Libertatea.ro. 1 September 2019. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ „Blatul refuzat care i-a încheiat cariera de antrenor lui Ionuț Lupescu. Dezvăluiri incredibile: "Nu fac așa ceva!"“ [The rejection of a match fixing that ended Ionuț Lupescu's coaching career. Incredible revelations: "I don't do that!"] (романски). Gsp.ro. 1 September 2019. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ „FC BRAȘOV. Ionuț Lupescu a refuzat blatul pus la cale de Romeo Pașcu și Jean Pădureanu!!! Ce s-a întâmplat apoi?!...“ [FC BRAŞOV. Ionuț Lupescu refused the counter set up by Romeo Pașcu and Jean Pădureanu!!! What happened then?!...] (романски). Mytex.ro. 1 September 2019. Архивирано од изворникот на 2022-09-29. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ „Un român a fost între cei 13 experți FIFA care l-au ales pe Lionel Messi cel mai bun jucător al Cupei Mondiale“ [A Romanian was among the 13 FIFA experts who chose Lionel Messi as the best player of the World Cup] (романски). Digisport.ro. 15 July 2014. Посетено на 27 September 2022.
- ↑ „A murit fostul internaţional Nicolae Lupescu, tatăl lui Ionuţ Lupescu“ [The former international Nicolae Lupescu, the father of Ionut Lupescu died] (романски). digisport.ro. Посетено на 8 October 2017.
- ↑ „SPECIAL Situaţie de gradul I în Liga 1. Ce a realizat Silviu Lung jr. prin câştigarea titlului cu Astra. De la fraţii Vâlcov, la fraţii Costea şi familia Piţurcă“ [SPECIAL First grade situation in Liga 1. What Silviu Lung jr. accomplished by winning the title with Astra. From the brothers Vâlcov to the brothers Costea and the Piţurcă family] (романски). prosport.ro. Посетено на 8 October 2017.