Радече
Радече Radeče | ||
---|---|---|
| ||
Местоположба во Словенија. | ||
Координати: 46°3′56.5″N 15°11′2.1″E / 46.065694° СГШ; 15.183917° ИГД | ||
Држава | ||
Традиционален регион | Долењска | |
Статистички регион | Посавски | |
Општина | Радече | |
Површина | ||
• Вкупна | 2,9 км2 (1,1 ми2) | |
Надм. вис. | 194,1 м | |
Население (2020) | ||
• Вкупно | 1.993 | |
• Густина | 690/км2 (1,800/ми2) | |
Час. појас | UTC+1 | |
Пошт. бр. | 1433 | |
Рег. таб. | KK |
Радече (словенечки: Radeče) — мал град во Општина Радече во југоисточна Словенија. Градот е центар на општината Радече. Се наоѓа на десниот брег на реката Сава, на местото каде што се влива потокот Сопота. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.[1]
Знаменитости
[уреди | уреди извор]Црква
[уреди | уреди извор]Парохиската црква во градот е посветена на Свети Петар и припаѓа на Римокатоличката надбискупија Љубљана. Изградена е во 1911 година на местото на претходната црква. Готската капела на поранешната црква е вградена во новата како споредна капела на нејзината источна страна. На западната страна на црквата стои камбанаријата.[2]
Мост
[уреди | уреди извор]Стариот патен мост го поврзува центарот на градот Радече со старата железничка станица од другата страна на реката Сава. Изградена е во времето на Австроунгарија и првично ги поврзувала кралските земји Крањска и Штаерска. Дизајниран е од чешкиот архитект Јан Владимир Храски. Неговата изградба започнала во септември 1893 година и била завршена во август 1894 година.[3]
Замокот Вајкселштајн
[уреди | уреди извор]Замокот Вајкселштајн (словенечки: Dvor или Novi dvor) се наоѓа источно од Радече. Станува збор за четирикрилна двокатна градба со аркаден двор. Зградата главно датира од 16 век, а дворот од 17 век. Во внатрешноста се зачувани некои дрвени тавани.[4] Сопственикот на замокот од 16 век Јохан фон Вајкселштајн, кој го продал на Кристоф фон Раумшусл во 1595 година, по што бил во сопственост на семејството Цетшкер, Августинците од Љубљана, Франц Јохан фон Амигони, Антон Голмајер, семејството Плуск и Лудвиг Гутманштал-Бенвенути. Во 1926 година дворецот е купен од Љубљанските ќерки на милосрдието на Свети Винсент де Пол. Калуѓерките биле протерани од германските сили за време на Втората светска војна.[5] По војната имотот бил национализиран и претворен во училиште.[6]
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ „Občina Radeče“ (словенечки). Посетено на 2021-11-23.
- ↑ „Register nepremične kulturne dediščine“. giskd2s.situla.org. Посетено на 2021-11-23.
- ↑ „Register nepremične kulturne dediščine“. giskd2s.situla.org. Посетено на 2021-11-23.
- ↑ „Register nepremične kulturne dediščine“. giskd2s.situla.org. Посетено на 2021-11-23.
- ↑ Savnik, Roman, ed. 1976. Krajevni leksikon Slovenije, vol. 3. Ljubljana: Državna založba Slovenije. p. 194.
- ↑ „GRADOVI V SLOVENIJI“. www.slosi.info. Посетено на 2021-11-23.
|