Gerben Karstens
Gerben Karstens | ||||
---|---|---|---|---|
Persoonlijke informatie | ||||
Volledige naam | Gerben Karstens | |||
Geboortedatum | 14 januari 1942 | |||
Geboorteplaats | Leiden, | |||
Overlijdensdatum | 8 oktober 2022 | |||
Overlijdensplaats | Dongen, | |||
Sportieve informatie | ||||
Discipline(s) | Weg | |||
Ploegen | ||||
1965 1966-1967 1968-1970 1971 1972-1973 1974 1975 1976-1978 1979-1980 |
Televizier Televizier-Batavus Peugeot-BP-Michelin Goudsmit-Hoff Rokado Bic Gitane-Campagnolo TI-Raleigh De Vleeschmeesters | |||
Beste prestaties | ||||
Milaan-San Remo | 2e (1970) | |||
Gent-Wevelgem | 3e (1971) | |||
Ronde van Vlaanderen | 6e (1975) | |||
Parijs-Roubaix | 9e (1970) | |||
Amstel Gold Race | 2e (1971) | |||
Luik-Bastenaken-Luik | 11e (1971) | |||
Ronde van Lombardije | 2e (1965) | |||
Ronde van Italië | 1 etappezege | |||
Ronde van Frankrijk | 6 etappezeges | |||
Ronde van Spanje | 14 etappezeges | |||
WK op de weg | 9e (1969) | |||
Medailles | ||||
|
Gerben Karstens (Leiden, 14 januari 1942 – Dongen, 8 oktober 2022) was een Nederlands beroepswielrenner in de periode 1965-1980.
Loopbaan
[bewerken | brontekst bewerken]Karstens won als amateur samen met Evert Dolman, Jan Pieterse en Bart Zoet de gouden medaille op de Olympische Spelen van 1964 op het onderdeel 100 kilometer ploegentijdrit.[1]
Karstens was een sprinter en won etappes in alle drie de grote rondes (zes in de Ronde van Frankrijk, één in de Ronde van Italië en veertien in de Ronde van Spanje). De enige andere Nederlanders die dit presteerden, waren Jeroen Blijlevens, Erik Breukink, Jean-Paul van Poppel en Tom Dumoulin.
In 1974 droeg hij twee dagen de gele trui in de Ronde van Frankrijk. In de vierde etappe was hij als tweede geëindigd. Hij vergat alleen naar de dopingcontrole te gaan en kreeg tien minuten tijdstraf, waardoor hij zijn derde plaats in het algemeen klassement kwijtraakte.[2] Een dag later werd die straf teruggedraaid en dankzij bonificatieseconden die Karstens in de vijfde etappe won, nam hij de gele trui over van Eddy Merckx.[3]
Hij was een opvallend figuur in het peloton vanwege zijn grappen en grollen. Zo is hij ooit gedemarreerd uit het peloton om zich vervolgens in de bosjes te verstoppen totdat de renners voorbij gereden waren, waarna hij aan de achterkant van het peloton weer aansloot, terwijl het peloton voorin maar op zoek bleef naar de 'ontsnapte' Karstens. Om zijn clowneske gedragingen werd hij in het peloton 'de clown' genoemd. Andere bijnamen waren 'de notariszoon' en 'De Karst', in het Frans 'Le Karst'.
Karstens was ook schaatser en lid van de kernploeg in de tijd van Rudie Liebrechts. Hij deed mee aan de Nederlandse kampioenschappen schaatsen allround 1963 en werd toen achtste. Karstens legde zich na het wielrennen toe op de golfsport en werd lid van de Oosterhoutse Golf Club.
Hij overleed op 8 oktober 2022 op 80-jarige leeftijd, nadat hij enkele weken daarvoor een herseninfarct had gekregen.[4]
Belangrijkste overwinningen
[bewerken | brontekst bewerken]- 1962
- Ronde van Limburg
- 1964
Olympische Zomerspelen Tokio Ploegentijdrit met Evert Dolman, Jan Pieterse en Bart Zoet
- Ronde van Overijssel
- Ronde van Noord-Holland
- 13e etappe Tour de l'Avenir
- 1965
- Parijs-Tours
- 1e etappe Ronde van Nederland
- 21e etappe Ronde van Frankrijk
- 1966
- Nederlands kampioen wegwedstrijd
- 2e etappe Parijs-Luxemburg
- 12e etappe Ronde van Spanje
- 15e etappe deel B Ronde van Spanje
- 17e etappe Ronde van Spanje
- 6e etappe Dauphiné Libéré
- 3e etappe deel B Ronde van Frankrijk
- 9e etappe Ronde van Frankrijk
- Criterium der Azen
- 1967
- 4e etappe Ronde van Zwitserland
- 7e etappe Ronde van Spanje
- 10e etappe deel B Ronde van Spanje
- 17e etappe Ronde van Spanje
- 18e etappe Ronde van Spanje
- 1968
- GP Fourmies
- 1969
- 6e etappe Vierdaagse van Duinkerke
- 1970
- 4e etappe Ronde van België
- 1971
- 7e etappe Ronde van Zwitserland
- 11e etappe deel B Ronde van Spanje
- 1e etappe deel B Ronde van Frankrijk
- 1972
- 4e etappe Ronde van Sardinië
- 8e etappe deel A Ronde van Zwitserland
- 1973
- Omloop van het Waasland
- 5e etappe Ronde van Italië
- 2e etappe Ronde van Spanje
- 5e etappe Ronde van Spanje
- 7e etappe Ronde van Spanje
- 12e etappe Ronde van Spanje
- Criterium der Azen
- 1974
- 3e etappe Catalaanse Week
- 4e etappe deel A Catalaanse Week
- 16e etappe Ronde van Spanje
- Ronde van de Haut-Var
- 1975
- 4e etappe Ronde van Luxemburg
- 1976
- Proloog Ruta del Sol
- 1e etappe Ruta del Sol
- 2e etappe deel A Ruta del Sol
- 2e etappe deel B Ruta del Sol
- 18e etappe deel C Ronde van Frankrijk
- 22e etappe deel B Ronde van Frankrijk
- 12e etappe Ronde van Spanje
- 1977
- 1e etappe Ronde van Nederland
Belangrijkste ereplaatsen
[bewerken | brontekst bewerken]- 1965
- 2e in de Ronde van Lombardije
- 1966
- 3e in de Trofeo Baracchi (met Bart Zoet)
- 5e in Rundum den Henninger Turm
- 5e in de Grand Prix de Lugano
- 1967
- 4e in de Ronde van Sardinië
- 5e in het NK wegwedstrijd
- 1969
- 3e in het NK wegwedstrijd
- 4e in de Trofeo Baracchi (met René Pijnen)
- 5e in de Vierdaagse van Duinkerken
- 1970
- 2e in Milaan-San Remo
- 1971
- 2e in de Amstel Gold Race
- 3e in het NK wegwedstrijd
- 3e in Gent-Wevelgem
- 3e in Parijs-Tours
- 1973
- 3e in het NK wegwedstrijd
- 1974
- 4e in de Ronde van de Middellandse Zee
- 4e in de GP Fourmies
- 1975
- 4e in Gent-Wevelgem
- 5e in de Ronde van Nederland
- 1976
- 3e in de Ruta del Sol
- 1976
- 3e in de Ronde van Luxemburg
- 5e in de GP Fourmies
Resultaten in voornaamste wedstrijden
[bewerken | brontekst bewerken]
|
|
Ploegen
[bewerken | brontekst bewerken]Periode | Ploegnaam |
---|---|
1964 | Dextro-Energem |
1965 | Televizier |
1966-1967 | Televizier-Batavus |
1968-1970 | Peugeot-BP-Michelin |
1971 | Goudsmit-Hoff |
1972-1973 | Rokado |
1974 | Bic |
1975 | Gitane-Campagnolo |
1976-1978 | TI-Raleigh |
1979-1980 | De Vleeschmeesters |
Trivia
[bewerken | brontekst bewerken]- Van deze coureur is bekend dat hij bij wijze van spreken geen meter bergop kon rijden. Naar grote rondes, zoals de Ronde van Frankrijk, ging hij uitsluitend om in de vlakke etappes voor en na de bergen een of meer ritten in de sprint te winnen. In de bergen begon de ellende. Hij kwam dan steevast terecht in de achterste gelederen, die gevormd werden door allen die zich op een of andere manier over die verschrikkelijke cols heen moesten zien te wringen. Deze groep werd veelal aangeduid als "de duiven". Maar toen een verslaggever "De Karst" een vraag stelde waarin eerstgenoemde sprak over "de duiven", reageerde "de Leidse notariszoon" nogal bits met: "We zijn geen duiven, we zijn coureurs".
- Tweemaal is de Karst gediskwalificeerd nadat hij een overwinning had behaald. Dit overkwam hem in 1969 in de Ronde van Lombardije en in 1974 in Parijs-Tours. In beide gevallen werd hij verdacht van doping. In het laatste geval had hij vergeten zich te laten controleren.
Zie ook
[bewerken | brontekst bewerken]Links en bibliografie
- John van Ierland, De Karst; de clown demarreert. Teteringen: Woordmagie, 2017
- (en) Profiel van Gerben Karstens op ProCyclingStats
- Officiële website
Referenties
- ↑ Joost Smedema, Wielergoud in de schaduw van Geesink: 'Hij was groter, wij het meevallertje'. NOS.nl (20 juli 2021). In het artikel staat ook de tv-documentaire Andere Tijden Sport: Racen in de regen, over de gouden wielermedaille in Tokio, NPS/VPRO/NOS, 2008.
- ↑ Kwade Gerben Karstens: "Ik start niet meer..."
- ↑ Gerben Karstens in de gele trui
- ↑ Kleurrijk en succesvol oud-wielrenner Gerben Karstens (80) overleden. nos.nl (8 oktober 2022). Gearchiveerd op 8 oktober 2022. Geraadpleegd op 8 oktober 2022.
Voorganger: Jo de Roo 1965 |
Gerben Karstens 1966 |
Opvolger: Evert Dolman 1968 |