Lood(II)oxide
Uiterlijk
Lood(II)oxide | |||||
---|---|---|---|---|---|
Structuurformule en molecuulmodel | |||||
Lood(II)oxide
| |||||
Algemeen | |||||
Molecuulformule | PbO | ||||
Molmassa | 223,19 g/mol | ||||
CAS-nummer | 1317-36-8 | ||||
Wikidata | Q407879 | ||||
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen | |||||
H-zinnen | H302 - H332 - H351 - H360Df - H362 - H372 - H410 | ||||
EUH-zinnen | geen | ||||
P-zinnen | P201 - P260 - P263 - P280 - P301+P312+P330 - P308+P313 | ||||
EG-Index-nummer | 082-001-00-6 | ||||
VN-nummer | 3288 | ||||
Fysische eigenschappen | |||||
Aggregatietoestand | vast | ||||
Kleur | witgeel | ||||
Dichtheid | 9,5 g/cm³ | ||||
Smeltpunt | 886 °C | ||||
Kookpunt | 1477 °C | ||||
Onoplosbaar in | water | ||||
Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar). | |||||
|
Lood(II)oxide (PbO) (ook: loodglit of goudglit) is een wit kristallijn oxide van lood dat voorkomt als het mineraal litharge. Een ander oxide van lood is loodmenie (Pb3O4) dat uit 2- en 4-waardig lood bestaat. Zoals alle loodverbindingen zijn loodoxiden zeer giftig.
Toepassingen
De stof wordt gebruikt bij de vulkanisatie van rubber. Verder is het van oudsher een belangrijk bestanddeel van kristalglas. Tegenwoordig[(sinds) wanneer?] worden ook andere toevoegingen hiervoor toegepast.