František Fadrhonc
František Fadrhonc | ||||
---|---|---|---|---|
Fadrhonc in 1974
| ||||
Persoonlijke informatie | ||||
Geboortedatum | 18 december 1914 | |||
Geboorteplaats | ||||
Overlijdensdatum | 9 oktober 1981 | |||
Overlijdensplaats | ||||
Getrainde teams | ||||
| ||||
Erelijst | ||||
| ||||
|
František Fadrhonc (Nymburk, 18 december 1914 – Nicosia, 9 oktober 1981) was een Tsjechisch-Nederlands voetbaltrainer.
Fadrhonc werd op 18 december 1914 geboren in Nymburk, destijds onderdeel van de dubbelmonarchie Oostenrijk-Hongarije. Hij slaagde in 1932 aan het Gymnázium Nymburk en ging in Praag sportwetenschappen studeren waarin hij later ook promoveerde. Fadrhonc was werkzaam als sportinstructeur aan de Karelsuniversiteit Praag en de Masaryk-universiteit. Hij was ook als masseur verbonden aan het Tsjecho-Slowaaks voetbalelftal en leidde dat team eenmalig op 21 september 1947 als vervanger Jiří Pichler in een met 2-6 gewonnen oefenwedstrijd in en tegen Roemenië. Na de machtsovername van de Communistische Partij van Tsjecho-Slowakije in 1948 vluchtte Fadrhonc via Oostenrijk naar het vrije Westen. Hij streek neer in Tilburg, waar hij hoofdtrainer werd van Willem II. Zowel in 1952 als in 1955 slaagde hij erin om de Brabanders naar het landskampioenschap te leiden. Hierna vertrok hij naar Overijssel om bij Sportclub Enschede in dienst te treden.
Ook in Enschede boekte Fadrhonc successen. Hij parkeerde de voorloper van FC Twente in 1958 op de gedeelde eerste plaats in de eredivisie, maar het beslissingsduel tegen DOS in de snikhete Goffert werd na verlenging met 1-0 verloren door een doelpunt van Tonny van der Linden. In de jaren zestig was Fadrhonc werkzaam in Deventer bij Go Ahead, dat hij jaarlijks ook in de subtop afleverde; in het seizoen 1967/68 werd de club zelfs 3e, na Ajax en Feijenoord. In 1966 verkreeg hij de Nederlandse nationaliteit.
In 1970 koos de KNVB hem als bondscoach als opvolger van Georg Keßler. Fadrhonc leidde Oranje in 1974 voor het eerst in 36 jaar weer naar het WK, waar hij Rinus Michels boven zich kreeg. Onder Michels en Fadrhonc werd Oranje tweede, en speelde het het befaamde totaalvoetbal.
Na het WK 1974 koos Fadrhonc voor een baan bij AEK Athene in Griekenland en later kwam hij op Cyprus terecht. Een hartstilstand in het najaar van 1981 betekende het einde van zijn leven. Dr. Fadrhonc ligt begraven in Goirle.
Erelijst
[bewerken | brontekst bewerken]Competitie | Winnaar | ||||
---|---|---|---|---|---|
Aantal | Jaren | ||||
Nationaal | |||||
Landskampioen | 2x | 1951/52, 1955/56 |
Voorganger: |
Trainer van Willem II 1949–1956 |
Opvolger: |
| ||
Voorganger: |
Trainer van Sportclub Enschede 1956–1962 |
Opvolger: |
| ||
Voorganger: |
Trainer van Go Ahead 1962–1970 |
Opvolger: |
| ||
Voorganger: |
Bondscoach van het Nederlands elftal oktober 1970 – november 1973 |
Opvolger: |