Maximilian von Weichs
Maximilian von Weichs | ||||
---|---|---|---|---|
Von Weichs (rechts) in Łódź, 1939
| ||||
Geboren | 12 november 1881 Dessau, Duitse Keizerrijk | |||
Overleden | 27 juni 1954 Bonn, Bondsrepubliek Duitsland | |||
Rustplaats | Friedhof an der Kirche, Rösberg (nabij Bonn), Noordrijn-Westfalen, Duitsland[1][2] | |||
Land/zijde | ||||
Onderdeel | ||||
Dienstjaren | 1900 - 1945 | |||
Rang | Generalfeldmarschall | |||
Eenheid | Königlich Bayerisches 2. Schwere-Reiter-Regiment „Erzherzog Franz Ferdinand von Österreich-Este“ 4. Königlich Bayerische Kavallerie-Brigade 5. Königlich Bayerische Division | |||
Bevel | 1e Pantserdivisie 1 oktober 1935 - 1 oktober 1937 13e Legerkorps 1 september 1939 - 20 oktober 1939[3] 2e Leger 20 oktober 1939 - 15 november 1941[4] 2e Leger 25 december 1941 - 15 juli 1942[4] Heeresgruppe B 15 juli 1942 - 10 juli 1943[5] Heeresgruppe F en Südost 26 augustus 1943 - 25 maart 1945[6] | |||
Slagen/oorlogen | Eerste Wereldoorlog
| |||
Onderscheidingen | Zie decoraties | |||
|
Maximilian Maria Joseph Karl Gabriel Lamoral Reichsfreiherr von und zu Weichs an der Glon (Dessau, 12 november 1881 – Bonn, 27 juni 1954) was een Duits generaal-veldmaarschalk tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Na het einde van de Eerste Wereldoorlog bleef Von Weichs in de Reichswehr, het leger van de Weimarrepubliek. In de Wehrmacht diende hij tijdens de Tweede Wereldoorlog onder meer in de Poolse Veldtocht en de Slag om Frankrijk. Voor zijn successen in de invasie van Frankrijk werd hij bevorderd tot kolonel-generaal. Daarna vocht Von Weichs nog in de Joegoslavische campagne, Operatie Barbarossa en Fall Blau. Het was Weichs' taak om onder meer Stalingrad in te nemen. Toen Von Weichs zich bij Hitler beklaagde over de oorlogsplannen in het oosten, negeerde deze hem. Toen Weichs voorstelde de Duitse troepen uit Stalingrad terug te trekken, viel hij uit de gratie bij Hitler.
Na de nederlaag in Stalingrad kreeg Von Weichs het bevel over de troepen in de Balkan. Hij werd op rust gesteld op 25 maart 1945 en gearresteerd door Amerikaanse troepen in mei van datzelfde jaar. Tijdens de Processen van Neurenberg werd Von Weichs schuldig bevonden aan oorlogsmisdaden maar niet veroordeeld wegens gezondheidsredenen.
Militaire loopbaan
[bewerken | brontekst bewerken]- Fahnenjunker: 15 juli 1900[7]
- Leutnant: 12 maart 1902[7]
- Oberleutnant: 3 maart 1911[7]
- Hauptmann: 1914[7]
- Major: 1 februari 1921[7]
- Oberstleutnant: 1 februari 1928[7]
- Oberst: 1 november 1930[7]
- Generalmajor: 1 april 1933[7]
- Generalleutnant: 1 april 1935[7]
- General der Kavallerie: 1 oktober 1936[7]
- Generaloberst: 19 juli 1940[7]
- Generalfeldmarschall: 1 februari 1943[7]
Decoraties
[bewerken | brontekst bewerken]- Ridderkruis van het IJzeren Kruis op 29 juni 1940 als General der Kavallerie en Opperbevelhebber van het 2e Leger[8][9][10][7]
- Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof (nr.731) op 5 februari 1945 als Generalfeldmarschall en Opperbevelhebber van de Heeresgruppe F, tegelijkertijd OB Südost (commandant süd-ost)[8][9][10][7]
- IJzeren Kruis 1914, 1e Klasse (12 november 1915)[7] en 2e Klasse (20 september 1914)[7][10]
- Herhalingsgesp bij IJzeren Kruis 1939, 1e Klasse (29 september 1939)[7] en 2e Klasse (18 september 1939)[7][9][10]
- Orde van Militaire Verdienste (Beieren), 4e Klasse met Zwaarden[9][10][7]
- Medaille ter Herinnering aan de 1e Oktober 1938 met gesp „Prager Burg“[9][7]
- Medaille Winterschlacht im Osten 1941/42[9][10][7]
- Dienstonderscheiding van Leger en Marine voor (25 dienstjaren)[9][7]
- Ridderkruis in de Frans Jozef-orde
- Jubileummedaille voor het Beierse Leger, 2e Klasse[7]
- Erekruis voor Frontstrijders in de Wereldoorlog[9] in 1934[7]
- Hij werd zeven maal genoemd in het Wehrmachtsbericht. Dat gebeurde op:
- 11 april 1941[9][7][11]
- 7 augustus 1941[9][7][12]
- 23 september 1941[9][7][13]
- 18 oktober 1941[9][7][14]
- 19 oktober 1941[9][7][14]
- 10 september 1943[9][7][15]
- 19 januari 1944[9][7]
- (de) Scherzer, Veit. Die Ritterkreuzträger 1939–1945 Die Inhaber des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939 von Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine, Waffen-SS, Volkssturm sowie mit Deutschland verbündeter Streitkräfte nach den Unterlagen des Bundesarchives. Jena, Duitsland: Scherzers Miltaer-Verlag. 2007, ISBN 978-3-938845-17-2.
- (en) Kursietis, Andris J. (1999). The Wehrmacht at War 1939-1945; The Units and Commanders of the Ground Forces during World War II. Aspekt, 16, 17, 24, 38,. ISBN 90-75323-38-7. Geraadpleegd op 18 september 2019.
- (de) Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 1 1.September 1939 bis 31.Dezember 1941. Gesellschaft für und Bildung mbH, Köln (1989), 476, 639, 680, 702 (2). ISBN 3-89340-004-4. Geraadpleegd op 10 februari 2021.
- (de) Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 2 1.Januar 1942 bis 1.Dezember 1943. Gesellschaft für und Bildung mbH, Köln (1989), 558. ISBN 3-89340-004-4. Geraadpleegd op 10 februari 2021.
- ↑ (en) World War II Graves: Weichs, Maximillian Maria Joseph Karl Gabriel Lasmoral Freiherr von. Geraadpleegd op 18 september 2019.
- ↑ (en) Graves of World War II personalities: Maximilian Freiherr von Weichs. Geraadpleegd op 18 september 2019.
- ↑ Kursietis 1999, p.38.
- ↑ a b Kursietis 1999, p.24.
- ↑ Kursietis 1999, p.16.
- ↑ Kursietis 1999, p.17.
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae "Axis Biographical Research". Gearchiveerd op 28 oktober 2009. Geraadpleegd op 18 september 2019.
- ↑ a b Scherzer 2007, p. 772.
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o https://www.tracesofwar.nl/persons/35803
- ↑ a b c d e f Rangliste des Deutschen Reichsheeres. Mittler & Sohn. Berlin 1924. S. 131.
- ↑ Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 1 1989, p.476.
- ↑ Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 1 1989, p.639.
- ↑ Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 1 1989, p.680.
- ↑ a b Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 1 1989, p.702.
- ↑ Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 2 1989, p.558.