Martin van Rooijen
Martin van Rooijen | ||||
---|---|---|---|---|
Martin van Rooijen in 1974
| ||||
Algemeen | ||||
Volledige naam | Martinus Johannes van Rooijen | |||
Geboren | 31 juli 1942 | |||
Geboorteplaats | Drunen | |||
Functie | Eerste Kamerlid | |||
Sinds | 11 juni 2019 | |||
Partij | KVP (1959–1980) CDA (1980–2017) 50PLUS | |||
Religie | Rooms-katholiek | |||
Titulatuur | Drs. | |||
Alma mater | Rijksbelastingacademie (–1964) Nederlandse Economische Hogeschool (–1967) | |||
Functies | ||||
1973–1977 | Staatssecretaris van Financiën (KVP) | |||
1977–1980 | Tweede Kamerlid (CDA) | |||
2015–2017, 2019–heden |
Eerste Kamerlid (50PLUS) | |||
2017–2019 | Tweede Kamerlid (50PLUS) | |||
2019–heden | Fractievoorzitter Eerste Kamer (50PLUS) | |||
2021–2023 | Politiek leider (50PLUS) | |||
|
Martinus Johannes (Martin) van Rooijen (Drunen, 31 juli 1942) is een Nederlands politicus. Sinds 2019 is hij Eerste Kamerlid namens 50PLUS, wat hij ook was van 2015 tot 2017. Van 2017 tot 2019 was hij Tweede Kamerlid namens 50PLUS. Van 1977 tot 1980 was hij Tweede Kamerlid namens het CDA. Van 1973 tot 1977 was hij staatssecretaris van Financiën namens de KVP in het kabinet-Den Uyl.
Loopbaan
[bewerken | brontekst bewerken]Van Rooijen ging naar de h.b.s.-a op het Sint Franciscus College te Rotterdam. Daarna ging hij tot 1964 naar de Rijksbelastingacademie te Rotterdam en studeerde hij tot 1967 fiscale economie aan de Nederlandse Economische Hogeschool te Rotterdam. Van 1967 tot 1968 was hij inspecteur van 's Rijks belastingen en juridisch adviseur op het bureau verdragen van de directie internationale fiscale zaken bij het ministerie van Financiën. Van 1968 tot 1972 was hij fiscaal accountant bij Shell en van 1972 tot 1973 hoofd van de fiscale afdeling van Billiton bij Shell.[1]
Van 1980 tot 1981 was Van Rooijen werkzaam op de planning van Shell te Londen. Van 1981 tot 1984 was hoofd van de kooldivisie en directeur van de kolenterminal op de Maasvlakte bij Shell Nederland Verkoopmaatschappij. Van 1984 tot 1986 was hij lid van de raad van bestuur bij de Nederlandse Aardolie Maatschappij (NAM) met financiën in zijn portefeuille en van 1986 tot 1989 was hij directeur public affairs bij Shell Nederland.[1]
Van 1989 tot 1991 was Van Rooijen partner bij Coopers & Lybrand Dijker van Dien. Van 1991 tot 1995 was hij directeur European Tax Services bij Coopers & Lybrand Europe te Amsterdam. Hij maakte vanaf 1995 deel uit van het eerste College van Toezicht Sociale Verzekeringen, dat in 1996 voortijdig moest aftreden. Van 1996 tot 2015 was hij management consultant. Daarnaast was hij van 1999 tot 2001 directeur ad interim bij Nuon en van 2005 tot 2012 gemachtigde en deskundige bij het College Sanering Zorginstellingen.[1]
Van Rooijen kreeg verder bekendheid als sportbestuurder, vooral als voorzitter van de KNVB-sectie betaald voetbal. Van maart 2010 tot mei 2012 was hij voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Organisaties van Gepensioneerden. Hij was van september 2012 tot november 2016 voorzitter van de Koepel van Nederlandse Verenigingen van Gepensioneerden.[1]
Politieke loopbaan
[bewerken | brontekst bewerken]Van Rooijen is een belastingspecialist, die in het najaar van 1973 Fons van der Stee opvolgde als staatssecretaris van Financiën (fiscale zaken) in het kabinet-Den Uyl.[2] In 1977 kwam hij via een opvolgersplaats voor het CDA in de Tweede Kamer, maar stapte na drie jaar over naar het bedrijfsleven.
Bij de Eerste Kamerverkiezingen van 2015 werd Van Rooijen, die op de tweede plaats van de kandidatenlijst van 50PLUS stond, gekozen als lid van de Eerste Kamer. Hij werd geïnstalleerd op 9 juni 2015. Bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2017 werd Van Rooijen, die op de derde plaats van de kandidatenlijst van 50PLUS stond, gekozen als lid van de Tweede Kamer. In verband hiermee trad hij op 21 maart 2017 af als lid van de Eerste Kamer.
Op 21 en 22 november 2017 probeerde Van Rooijen samen met Edgar Mulder van de PVV de besluitvorming over de afbouw van de wet Hillen te vertragen door urenlang het woord te voeren in de Tweede Kamer (filibusteren). De poging mislukte.[3][4] Bij de Eerste Kamerverkiezingen van 2019 fungeerde hij als lijsttrekker van 50PLUS. Op 7 juni 2019 nam hij afscheid van de Tweede Kamer en werd op 11 juni wederom geïnstalleerd als lid van de Eerste Kamer. Vanaf juni 2021 was Van Rooijen de politiek leider van 50PLUS.[5] In oktober 2023 werd Gerard van Hooft verkozen tot lijsttrekker van 50PLUS voor de Tweede Kamerverkiezingen van 2023 en de facto politiek leider van 50PLUS.[6]
Privéleven
[bewerken | brontekst bewerken]Van Rooijen is gehuwd en vader van twee zoons en een dochter. Hij is rooms-katholiek.[1][7]
Onderscheiding
[bewerken | brontekst bewerken]- Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw (11 april 1978).[1]
- Drs. M.J. van Rooijen (50PLUS), Eerste Kamer.
- ↑ a b c d e f Drs. M.J. van Rooijen (50PLUS) (gearchiveerd), Eerste Kamer, geraadpleegd 16 augustus 2023.
- ↑ Martin van Rooijen: “Er hoeft geen nieuw pensioenstelsel te komen”. Executive Finance (19 januari 2021). Gearchiveerd op 6 september 2021. Geraadpleegd op 6 september 2021.
- ↑ Robert Giebels, Filibuster in Tweede Kamer mislukt: PVV en 50Plus houden het 'slechts' 6,5 uur vol. de Volkskrant (22 november 2017). Geraadpleegd op 6 september 2021.
- ↑ Robert Giebels, Mislukte filibuster mocht niet baten: Tweede Kamer stemt voor einde aan Wet Hillen. de Volkskrant (23 november 2017). Geraadpleegd op 6 september 2021.
- ↑ Martin van Rooijen nieuwe leider 50Plus. NOS. Geraadpleegd op 6 september 2021.
- ↑ Uit partij gezette Gerard van Hooft is toch gekozen als lijsttrekker 50PLUS. Omroep Brabant (7 oktober 2023). Gearchiveerd op 14 oktober 2023. Geraadpleegd op 22 oktober 2023.
- ↑ Senator Martin van Rooijen (50Plus) strijdt al dertig jaar voor ‘het beste pensioen ter wereld’, Trouw, 2 maart 2023. Gearchiveerd op 16 augustus 2023.
Voorganger: Fons van der Stee |
Staatssecretaris van Financiën 1977–1980 |
Opvolger: Adriaan Nooteboom |
Voorganger: Liane den Haan |
Partijleider van 50PLUS 2021–2023 |
Opvolger: Gerard van Hooft |