Pianosonate nr. 3 (Beethoven)
Pianosonate nr. 3 | ||||
---|---|---|---|---|
Componist | Ludwig van Beethoven | |||
Soort compositie | pianosonate | |||
Gecomponeerd voor | pianoforte | |||
Toonsoort | C groot | |||
Opusnummer | 2 nr. 3 | |||
Compositiedatum | 1796 | |||
Opgedragen aan | Joseph Haydn | |||
Duur | ca. 23' | |||
Vorige werk | Pianosonate nr. 2 op. 2/2 | |||
Volgende werk | Strijktrio nr. 1 op. 3 | |||
Oeuvre | Oeuvre van Ludwig van Beethoven | |||
|
Pianosonate nr. 3 in C groot is een sonate voor piano van Ludwig van Beethoven. Gecomponeerd in 1796, is dit de derde en laatste pianosonate van het aan Joseph Haydn opgedragen opusnummer 2.
Opbouw
[bewerken | brontekst bewerken]De sonate heeft vier delen:
I. Allegro con brio
[bewerken | brontekst bewerken]Dit eerste deel bevat, met name in de doorwerking, passages waarin flink gemoduleerd wordt en die een goede techniek vereisen. Het is geschreven in een 4/4-maat en staat in C groot.
II. Adagio
[bewerken | brontekst bewerken]Het tweede deel, in 2/4-maat, begint met een sectie in E groot in een gedragen spanning, en komt tot een emotionele climax in de middensectie die in e klein staat. De reprise herneemt het gedragen beginthema in E groot.
Dit Adagio is te beschouwen als 'pièce de résistance' van deze sonate, zowel wat betreft muzikale inhoud als complexiteit van de vorm.
III. Scherzo (allegro)
[bewerken | brontekst bewerken]Dit derde, snelle, deel begint in C groot, met een middendeel in a klein, waarin triolen het karakter bepalen. Daarna volgen een Da capo en een Coda, beide weer in C groot.
De maatsoort van dit scherzo is een 3/4-maat.
IV. Allegro assai
[bewerken | brontekst bewerken]Het vierde en laatste deel, in rondovorm, bevat passages waarin trillers gelijktijdig in beide handen klinken, alsmede plotselinge contrasten en dramatische passages in mineur. De maatsoort is een 6/8-maat, de toonsoort C groot.