ausar
Del latin vulgar ausare.
/awˈza/
au | sar (2)
ausar
- Aver l'audàcia de far quicòm.
Lengadocian
Infinitiu | ausar | |||||
---|---|---|---|---|---|---|
Gerondiu | ausant | |||||
Participi passat | ||||||
singular | plural | |||||
masculin | ausat | ausats | ||||
femenin | ausada | ausadas | ||||
Mòde indicatiu | ||||||
nombre | singular | plural | ||||
persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
ieu | tu | el ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
eles elas | |
Present | ausi ause[N 1] |
ausas | ausa | ausam | ausatz | ausan |
Imperfach | ausavi | ausavas | ausava | ausàvem | ausàvetz | ausavan |
Preterit | ausèri | ausères | ausèt | ausèrem | ausèretz | ausèron |
Futur | ausarai | ausaràs | ausarà | ausarem | ausaretz | ausaràn |
Condicional | ausariái | ausariás | ausariá | ausariam | ausariatz | ausarián |
Mòde subjonctiu | ||||||
nombre | singular | plural | ||||
persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
ieu | tu | el ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
eles elas | |
Present | ause | auses | ause | ausem | ausetz | ausen |
Imperfach | ausèssi | ausèsses | ausès ausèsse |
ausèssem | ausèssetz | ausèsson |
Mòde imperatiu | ||||||
nombre | singular | plural | ||||
persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
ieu | tu | el ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
eles elas | |
Afirmatiu | — | ausa ! | — | ausem ! | ausatz ! | — |
Negatiu | — | auses pas ! | — | ausem pas ! | ausetz pas ! | — |
Nòtas | ||||||
|