distinct
- Del latin distinctus
/dis'tiŋ(k)t/ , provençau /dis'tĩⁿk/
Declinason | ||
---|---|---|
Singular | Plural | |
Masculin | distinct | distincts |
[dis'tiŋ(k)t] | [dis'tiŋ(k)ts] | |
Femenin | distincta | distinctas |
[dis'tiŋ(k)to̞] | [dis'tiŋ(k)to̞s] |
distinct
- Qu'es netament destriat d’una autra, en parlant d'unas causas.
- Qu'es percebut clar e net per la forma; que paréis pas confondut amb d’autres objèctes.
- Qu'es clar e net.
- Del latin distinctus
/dɪsˈtɪŋkt/
distinct
- Del latin distinctus
/distɛ̃/ , /distɛ̃kt/
Declinason | ||
---|---|---|
Singular | Plural | |
Masculin | distinct | distincts |
[distɛ̃kt] | ||
Femenin | distincte | distinctes |
[distɛ̃kt] |
distinct