interès
Del latin interest (« impòrta que »), de interesse (« importar, èsser important »)
/inte'rɛs/
in | te | rès (3)
Declinason | |
---|---|
Singular | Plural |
interès | interesses |
[inteˈɾɛs] | [interˈɾeses] |
interès masculin
- Çò qu'impòrta, que conven, en quin biais que siá, per l’utilitat, l’avantatge d’una persona o d’una collectivitat, al subjècte lor ben fisic, material, intellectual e moral.
- Participacion, una de las partidas.
- Aver un interès dins una societat, dins une entrepresa.
- Sentiment que nos liga a nòstres avantatges, que nos fa recercar çò que nos agrada o nos es util, nos balha lo ben èsser, lo benastre, lo benefici.
- L’interès lo domina.
- Renda d'un prèst del manlevaire (que per el es una carga) cap al prestaire (que per el es un profièch); es alara, amb lo principal una partida de las mensualitats.
- L’interès rendut per aqula soma es considerable.
- Se dich pel taus d'aquela renda.
- Interès de cinc per cent per an.
- (drech) Pagament demandat a l'acusat per la pèrda de renda evaluada per damatge causat a la victima
- los domatges e intereses.
- Sentiment que nous fa participar a çò que pertòca una persona, d’agradiu o de desplasent.
- Es digne de l’interès que li balhatz.
- Atencion, curiositat, que pòt esser excitada, captivada.
- Prene d'intrès a l’istòria, a la fisica.
- La quita qualitat d'unas causas per captivar l’atencion, lo gaubi de la ment o per pertocar lo còr.
- Sa conversacion a d’interès e de gaubi.
Del latin interest (« impòrta que »), de interesse (« importar, èsser important »)
Espanha (Barcelona) : escotar « interès »
- catalan central : [intəˈɾɛs]
- balear : [intəˈɾəs]
- catalan occidental : [inteˈɾes]
in | te | rès (3)
Declinason | |
---|---|
Singular | Plural |
interès | interesos |
interès masculin