winter
De l'anglés ancian winter, derivat d'un germanic ipotetic *wintra-, probablament d'una bada indoeuropèa *wed-, *aud- ("aiga). Parent del saxon ancian winter (neerlandés winter), del germanic ancian wintar (alemand actual Winter) e de l'escandinau ancian vetr (vinter en suedés).
['wɪntə] (UK) e ['wɪntɚ] (US)
Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « winter » Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « winter »
win | ter
winter neutre, pl. winter.