metka
metka (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) hand. kartonik albo kawałek tkaniny zawierający informacje – przyczepiony lub przyszyty do towaru[1]; zob. też metka (handel) w Wikipedii
- (1.2) spoż. surowa kiełbasa o konsystencji pasty[2]; zob. też metka (wędlina) w Wikipedii
rzeczownik, forma fleksyjna
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik metka metki dopełniacz metki metek celownik metce metkom biernik metkę metki narzędnik metką metkami miejscownik metce metkach wołacz metko metki
- przykłady:
- (1.1) Zwykle znaczki na metce koszuli podają temperaturę prasowania.
- (1.2) Wziąłem sobie na drugie śniadanie dwie bułki z metką i ogórkiem.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) czytać / przeczytać metkę • przyczepić / odczepić metkę
- (1.2) jeść / jadać / zjeść metkę • metka cebulowa / łososiowa • chleb / bułka / kromka / pajda z metką
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) oznakowanie, metryczka, etykietka
- (1.2) kiełbasa
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. metkownica ż, metkowanie n, ometkowanie n
- czas. metkować ndk., ometkować dk.
- przym. metkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- tłumaczenia:
- bułgarski: (1.1) етикет m
- hiszpański: (1.1) marbete m, etiqueta ż
- niemiecki: (1.2) Mettwurst ż
- słowacki: (1.1) cenovka ż
- szwedzki: (1.2) medvurst
- źródła: