absurdalny
absurdalny (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) nie podlegający logicznemu wyjaśnieniu
- (1.2) log. wewnętrznie sprzeczny
- (1.3) pot. ogromny
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik absurdalny absurdalna absurdalne absurdalni absurdalne dopełniacz absurdalnego absurdalnej absurdalnego absurdalnych celownik absurdalnemu absurdalnej absurdalnemu absurdalnym biernik absurdalnego absurdalny absurdalną absurdalne absurdalnych absurdalne narzędnik absurdalnym absurdalną absurdalnym absurdalnymi miejscownik absurdalnym absurdalnej absurdalnym absurdalnych wołacz absurdalny absurdalna absurdalne absurdalni absurdalne
- przykłady:
- (1.1) NFZ w absurdalny sposób rozlicza się ze szpitalami.
- (1.3) Zapłaciłam za tę taksówkę absurdalną sumę.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) absurdalne wymagania / wymogi • absurdalny humor • absurdalny pomysł / sposób
- (1.3) absurdalna suma
- synonimy:
- (1.1) bezsensowny, bzdurny, niedorzeczny, nonsensowny, poroniony
- (1.2) bezsensowny, niekoherentny, nielogiczny, niespójny, nonsensowny
- (1.3) astronomiczny, groteskowy, horrendalny, niebotyczny
- antonimy:
- (1.2) koherentny, logiczny, spójny
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. absurd m, absurdzik m, absurdalność ż, absurdalizowanie n
- czas. absurdalizować
- przysł. absurdalnie
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.1) Częstym błędem jest zrównywanie ze sobą słów irracjonalny oraz absurdalny. Coś co jest irracjonalne odbiega od zasad zdrowego rozsądku; innymi słowy jest nierozsądne. Natomiast coś co jest absurdalne odbiega od zasad logiki; innymi słowy jest nielogiczne[1].
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) absurd
- białoruski: (1.1) абсурдны; (1.2) абсурдны
- bułgarski: (1.1) абсурден; (1.2) абсурден
- czeski: (1.1) absurdní; (1.2) absurdní
- duński: (1.1) absurd
- esperanto: (1.1) sensenca
- hiszpański: (1.1) absurdo, irracional; (1.2) absurdo; (1.3) absurdo, descabellado, disparatado
- kaszubski: (1.1) bezmëslny, bezòbmëslny, nieòbmëslny, absurdny
- kataloński: (1.1) absurd; (1.2) absurd
- łaciński: (1.1) ineptus; (1.2) absurdus
- macedoński: (1.1) апсурден; (1.2) апсурден
- niemiecki: (1.1) absurd; (1.3) absurd
- nowogrecki: (1.1) παραλογικός, ανορθολογικός
- rosyjski: (1.1) абсурдный; (1.2) абсурдный
- słowacki: (1.1) absurdný; (1.2) absurdný
- turecki: (1.1) abes, saçma, absürd
- uzbecki: (1.1) bo'lmag'ur
- włoski: (1.1) assurdo
- źródła:
- ↑ Hasło „absurdalny” w: Ewa Rudnicka, Marek Zboralski, Praktycznie najlepszy słownik błędów językowych. Słowa, zdania, wyrażenia (tworzenie i stosowanie), Agencja NOMEN, Poznań 2020, ISBN 978-83-959212-0-9, s. 13.