bałagan
bałagan (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bałagan bałagany dopełniacz bałaganu bałaganów celownik bałaganowi bałaganom biernik bałagan bałagany narzędnik bałaganem bałaganami miejscownik bałaganie bałaganach wołacz bałaganie bałagany
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) mieć / miewać / robić / zrobić bałagan • narobić bałaganu • bałagan w pokoju / w szafce / w rzeczach / … • bałagan jest / panuje gdzieś / w czymś
- synonimy:
- (1.1) nieporządek, bajzel; wulg. burdel
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bałaganiarz m, bałaganiara ż, bałaganiarstwo n, bałaganienie n, zabałaganienie n, nabałaganienie n
- czas. bałaganić ndk., zabałaganić dk., nabałaganić dk.
- przym. bałaganiarski
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) mess
- arabski: (1.1) فوضى
- białoruski: (1.1) балаган m, беспарадак m, непарадак m, бязладдзе n
- bułgarski: (1.1) бъркотия ż, безпорядък m
- chorwacki: (1.1) nered m
- czeski: (1.1) zmatek
- duński: (1.1) rod n
- esperanto: (1.1) malordo, senordo
- francuski: (1.1) gâchis m, pagaille ż
- hebrajski: (1.1) בלגן m (balagan), אנדרלמוסיה ż (andralamusja)
- hiszpański: (1.1) desbarajuste m
- jidysz: (1.1) באַלאַגאַן m (balagan)
- niemiecki: (1.1) Durcheinander n
- nowogrecki: (1.1) ακαταστασία ż, ασυγυρισιά ż, ανακατωσούρα ż
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)
- rosyjski: (1.1) беспорядок m
- ukraiński: (1.1) бе́злад m
- węgierski: (1.1) rendetlenség, rumli
- włoski: (1.1) disordine m, soqquadro m
- źródła:
- ↑ Stanisław Kania, Słownik argotyzmów, Wiedza Powszechna, Warszawa 1995, ISBN 83-214-0993-8, s. 45.
- ↑
Hasło „bałagan” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.