elektro-
elektro- (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
temat słowotwórczy
- (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z elektrycznością
- przykłady:
- (1.1) elektrochromatografia • elektroencefalografia • elektroenergetyka • elektrofiltr • elektrokardiogram • elektroluminescencja • elektrostatyka
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) zobacz słowa zaczynające się od „elektro-”
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. elektryczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. electrum < gr. ἤλεκτρον[1] (ḗlektron) → bursztyn (który po potarciu elektryzuje się)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) electro-
- białoruski: (1.1) электра-
- bułgarski: (1.1) електро-
- duński: (1.1) elektro-
- hiszpański: (1.1) electro-
- nowogrecki: (1.1) ηλεκτρο-
- rosyjski: (1.1) электро-
- ukraiński: (1.1) електро-
- włoski: (1.1) elettro-
- źródła:
- ↑ Marta Jurkowlaniec, Terminoelementy w języku kryminalistyki, w: Debiuty Naukowe II. Terminologia – translatoryka – terminografia, Uniwersytet Warszawski, Warszawa 2008, s. 87.