jarzyna
jarzyna (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) warzywo
- (1.2) kulin. danie z jarzyn (1.1)[1]
- (1.3) daw. nasiona jarzyn (1.1)[1]
- (1.4) daw. zboże jare[1]
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik jarzyna jarzyny dopełniacz jarzyny jarzyn celownik jarzynie jarzynom biernik jarzynę jarzyny narzędnik jarzyną jarzynami miejscownik jarzynie jarzynach wołacz jarzyno jarzyny
- przykłady:
- (1.1) Nie wiem ,jak można jeść tylko jarzyny!
- (1.1) Nawet wtedy, gdy ogólne warunki naturalne, przemysłowe i handlowe zostają spełnione, można uprawę jarzyn polnych polecić tylko w tym wypadku, gdy jest ona prowadzona umiarkowanie i jeśli do hodowli wybiera się takie rodzaje i gatunki, których zbiory nie przypadają równocześnie i to wtedy, kiedy rynek jest nimi przepełniony[2].
- (1.4) Grunta pojałowiały, spustoszały lasy / I w polu tego roku zupełnie chybiło; / Po nizinach wymokło, na wzgórkach spaliło; / Siana i źdźbła nie będzie, toż samo z jarzyną; / Cieszyłem się przynajmniej cokolwiek oźminą, / Alić się dowiaduję z listów ekonoma, / Że i te nie omłotne, sama tylko słoma (…)[3]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) bukiet z jarzyn
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: warzywo
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 1,2
Hasło „jarzyna” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, Warszawa 1900–1927, s. 138.
- ↑ Encyklopedia Gutenberga, hasło jarzyny polne.
- ↑ Julian Ursyn Niemcewicz: Powrót posła.