jazda
jazda (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) przenoszenie się z miejsca na miejsce, przebywanie drogi za pomocą różnych środków lokomocji; poruszanie się, posuwanie się środków lokomocji
- (1.2) hist. kawaleria, żołnierze konni, konnica
- (1.3) druk. drukowanie (w szczególności dużego nakładu)
wykrzyknik
- (2.1) lekcew. ponaglenie rozmówcy, aby przystąpił do wykonywania swoich obowiązków
- (2.2) pogard. żądanie opuszczenia jakiejś przestrzeni (rzeczywistej lub wirtualnej)
- odmiana:
- (1.1-2) zwykle blm[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik jazda jazdy dopełniacz jazdy jazd[1] celownik jeździe[1] jazdom biernik jazdę jazdy narzędnik jazdą jazdami miejscownik jeździe[1] jazdach wołacz jazdo jazdy
- przykłady:
- (1.1) Jazda na miejsce była bardzo trudna.
- (1.1) Jazda autobusem jest bardzo męcząca.
- (1.3) Drukarz mówił mi, że to zlecenie to trzy palety papieru do jazdy.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) jazda pociągiem • konna jazda • nauka / technika jazdy • jazda próbna • rozkład jazdy
- (2.2) jazda stąd
- synonimy:
- (1.1) podróż, droga
- (2.1) do roboty
- (2.2) jazda stąd, precz, precz stąd
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. jeździć ndk., jechać ndk., dojechać dk.
- rzecz. jeżdżenie n, wyjazd mrz, jeźdźczyni ż, przejażdżka ż, podjazd mrz, pojazd mrz, jeździec mos, przyjezdny mos, dojechanie n, zajezdnia ż, Przejazd mrz, przejazd mrz
- przym. przyjezdny, jeździecki
- związki frazeologiczne:
- ale jazda! • jazda bez trzymanki • prawo jazdy • rozkład jazdy
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ride, drive
- arabski: (1.1) ركوب
- białoruski: (1.1) язда ż; (1.2) конніца ż
- bułgarski: (1.1) езда ż
- chiński standardowy: (1.1) 开车 (kāichē)
- duński: (1.1) kørsel w, fart w
- esperanto: (1.1) veturo, veturado
- fiński: (1.1) ajo
- niemiecki: (1.1) Fahrt ż
- rosyjski: (1.1) езда́ ż; (1.2) ко́нница ż
- słowacki: (1.1) jazda ż
- wilamowski: (1.1) füen
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-0113111-X, s. 304.
jazda (język słowacki)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, TAiWPN Universitas, Kraków 2005, ISBN 83-242-0569-1, s. 290.