kogel-mogel
kogel-mogel (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ‹kogel-mogel› lub ‹kogiel-mogiel›, IPA: [ˌkɔɡɛl‿ˈmɔɡɛl] lub [ˌkɔɟɛl‿ˈmɔɟɛl], AS: [kogel‿mogel] lub [koǵel‿moǵel], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) kulin. masa z surowego żółtka utartego z cukrem, spożywana jako deser lub używana jako dodatek do ciast; zob. też kogel-mogel w Wikipedii
- (1.2) pot. zamieszanie, chaos, zamęt
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kogel-mogel kogle-mogle dopełniacz kogla-mogla kogli-mogli celownik koglowi-moglowi koglom-moglom biernik kogel-mogel kogle-mogle narzędnik koglem-moglem koglami-moglami miejscownik koglu-moglu koglach-moglach wołacz koglu-moglu kogle-mogle - (1.2) blm;
przypadek liczba pojedyncza mianownik kogel-mogel dopełniacz kogla-mogla celownik koglowi-moglowi biernik kogel-mogel narzędnik koglem-moglem miejscownik koglu-moglu wołacz koglu-moglu
- przykłady:
- (1.1) Mamusiu, zrób mi kogel-mogel.
- (1.2) Po powrocie z urlopu zastałem w pracy okropny kogel-mogel.
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) kogel mogel
- jidysz: (1.1) גאָגל־מאָגל
- niemiecki: (1.2) Zuckerei
- ukraiński: (1.1) ґо́ґель-мо́ґель m, ґо́ґоль-мо́ґоль m
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.