świątynia
świątynia (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa], AS: [śfʹi ̯õntỹńa], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.• asynch. ą • -ni…• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) archit. rel. budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów; zob. też świątynia w Wikipedii
- (1.2) archit. ogrodowa budowla romantyczna, inspirowana antykiem, wznoszona dla celów estetycznych
- (1.3) przen. miejsce szczególnie związane z jakąś działalnością, zwykle uroczystą
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik świątynia świątynie dopełniacz świątyni świątyń celownik świątyni świątyniom biernik świątynię świątynie narzędnik świątynią świątyniami miejscownik świątyni świątyniach wołacz świątynio świątynie
- przykłady:
- (1.1) Wierni zebrali się w świątyni na wieczorną modlitwę.
- (1.1) Kładziono go codziennie przy bramie świątyni, zwanej Piękną, aby wstępujących do świątyni, prosił o jałmużnę[1].
- (1.2) W Waszyngtonie widziałem parkową świątynię przy której gromadzili się imigranci z Haiti.
- (1.3) Ławka nad rzeką stawała się jej świątynią odosobnienia, jej osobistym azylem.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) sanktuarium
- (1.3) przybytek
- antonimy:
- hiponimy:
- (1.1) kościół, cerkiew, meczet, bożnica, sala królestwa, synagoga, zikkurat / ziggurat, kienesa / kenesa, honzan, gompa, pagoda, wihara, mandir, jinja
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. święto n, święty mos, święta ż, świętość ż, świętobliwość ż, świętoszek mos, świętoszka ż, świętowanie n, poświęcenie n, święcenie n, świątek mrz
- czas. święcić ndk., świętować ndk., uświęcić dk., poświęcić dk., poświęcać dk., wyświęcić dk., wyświęcać ndk., prześwięcić dk.
- przym. świątynny, święty, świętobliwy, świętoszkowaty, świąteczny, odświętny, świątobliwy
- przysł. odświętnie, świątecznie, świętobliwie, świątobliwie, świętoszkowato
- związki frazeologiczne:
- świątynia dumania
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) temple, shrine
- arabski: (1.1) معبد
- baskijski: (1.1) tenplu
- białoruski: (1.1) храм m
- bułgarski: (1.1) храм m; (1.3) храм m
- chorwacki: (1.1) hram m
- czeski: (1.1) chrám m, svatyně ż
- duński: (1.1) tempel n, helligdom w; (1.3) tempel n
- esperanto: (1.1) sanktejo, templo
- fiński: (1.1) temppeli
- francuski: (1.1) temple m
- hetycki: (1.1) 𒂍
- hindi: (1.1) मन्दिर
- hiszpański: (1.1) templo m
- interlingua: (1.1) templo
- irlandzki: (1.1) teampall m
- islandzki: (1.1) musteri n
- jidysz: (1.1) טעמפּל m (templ)
- khmerski: (1.1) វិហារ
- litewski: (1.1) šventykla ż
- łaciński: (1.1) templum n
- niemiecki: (1.1) Tempel m
- norweski (bokmål): (1.1) tempel n
- nowogrecki: (1.1) ναός m
- nowopruski: (1.1) ālkan n
- portugalski: (1.1) templo m
- rosyjski: (1.1) храм m, святыня ż, святилище n
- rumuński: (1.1) templu n
- sanskryt: (1.1) मन्दिर
- slovio: (1.1) hram (храм)
- staroegipski: (1.1)
- suahili: (1.1) hekalu
- szwedzki: (1.1) tempel n
- tajski: (1.1) วัด
- turecki: (1.1) tapınak, toplak, ibadethane
- ukraiński: (1.1) храм m
- umbryjski: (1.1) uerfale n
- węgierski: (1.1) szentély, templom
- włoski: (1.1) tempio m
- źródła:
- ↑ Dzieje Apostolskie 3,2, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Marian Wolniewicz).
- ↑ Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 136.