Annie Lennox
Annie Lennox podczas gali Nagrody im. Gershwinów w Bibliotece Kongresu, 2023 | |
Imię i nazwisko |
Ann Lennox |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Instrumenty | |
Typ głosu | |
Gatunki | |
Zawód |
wokalistka, autorka piosenek, aktywistka |
Aktywność |
od 1976 |
Wydawnictwo | |
Powiązania | |
Zespoły | |
Eurythmics (1980–2005) The Tourists (1977–1980) The Catch (1976–1977) | |
Odznaczenia | |
Strona internetowa |
Annie Lennox, właściwie Ann Lennox (ur. 25 grudnia 1954 w Aberdeen[1]) – szkocka piosenkarka i autorka piosenek, wykonująca muzykę z pogranicza popu, soulu i rocka. Była wokalistka i kompozytorka duetu Eurythmics, a wcześniej The Tourists. Jej głos jest klasyfikowany jako kontralt[2]. Lennox jest także działaczką społeczną, przewodząc od 2007 akcji Sing Campaign, mającej na celu walkę z AIDS w Afryce[3].
W ciągu swojej wieloletniej kariery zdobyła Oscara, Brit Award, Grammy oraz Złotego Globa[4]. W 2011 została odznaczona także Orderem Imperium Brytyjskiego. Łączna sprzedaż jej nagrań, zarówno solowych, jak i z Eurythmics, przekroczyła liczbę 80 milionów egzemplarzy[5]. Magazyn Rolling Stone umieścił ją na swojej liście „100 najlepszych piosenkarek wszech czasów”[6]. Telewizja VH1 uznała ją za jedną ze „100 najlepszych kobiet w muzyce”[7].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]1954–1980: Początki
[edytuj | edytuj kod]Lennox urodziła się w szkockim mieście Aberdeen. Jej ojciec pracował w stoczni przy produkcji kotłów okrętowych, a matka była kucharką[4]. Była jedynaczką i wspólnie z rodzicami mieszkała w dwupokojowym mieszkaniu. Pomimo trudnej sytuacji finansowej, pobierała lekcje gry na fortepianie, a mając 11 lat, rozpoczęła także naukę gry na flecie[8]. Interesowała się też śpiewaniem i często spędzała czas śpiewając popularne w tamtym czasie piosenki, m.in. zespołu The Beatles. Uczęszczała do Aberdeen High School for Girls. W wieku 17 lat dostała się do Królewskiej Akademii Muzycznej w Londynie[1], gdzie studiowała muzykę poważną. Czuła się wówczas nieszczęśliwa, częściowo z powodu swojej samotności i nieśmiałości[9]. Tuż przed końcowymi egzaminami rzuciła studia[4]. Pracowała m.in. w fabryce rybnej[8] i sklepie odzieżowym[10].
Występowała krótko jako flecistka w zespole Dragon’s Playground[11]. Pracując jako kelnerka w jednej z londyńskich restauracji, poznała Davida Stewarta[12]. Razem z Peetem Coombesem w 1976 założyli oni nowofalowe trio The Catch, wydając tylko jeden singel „Borderline”, który nie odniósł sukcesu. Wkrótce dołączyli do nich Jim Toomey i Eddie Chin, a zespół przemianował się na The Tourists. Wydali trzy albumy studyjne oraz kilka singli. Dwa z nich, cover „I Only Want to Be with You” i „So Good to Be Back Home Again”, dotarły do pierwszej dziesiątki brytyjskiej listy sprzedaży[13]. Pod koniec 1980 roku zespół został jednak rozwiązany.
1981–1991: Eurythmics
[edytuj | edytuj kod]Po rozpadzie The Tourists, Annie i Dave postanowili razem kontynuować karierę i założyli synth popowy duet Eurythmics. Pierwszy album duetu, In the Garden, ukazał się w 1981 roku. Mimo dobrych ocen krytyków, nie znalazł on wielu nabywców.
Przełomem był wydany na początku 1983 album Sweet Dreams (Are Made of This), z tytułowym singlem, który dotarł do pierwszego miejsca amerykańskiej listy Billboard Hot 100[14] i drugiego na brytyjskiej UK Singles Chart[15]. W wideoklipie do utworu Lennox zaprezentowała swój charakterystyczny androgyniczny wizerunek z krótkimi, pomarańczowymi włosami, ubrana w męski garnitur. O ile w Europie nie wzbudził on sensacji, to w USA wywołał oburzenie. Kontrowersje wzbudził też klip do kolejnej piosenki, „Love Is a Stranger”.
Pod koniec 1983 ukazał się kolejny album Eurythmics, Touch, który zawierał przeboje „Who’s That Girl?” i „Here Comes the Rain Again”. W tym samym roku Stewart i Lennox przyjęli propozycję nagrania ścieżki dźwiękowej do filmu 1984. Ukazała się ona na płycie 1984 (For the Love of Big Brother). Płyta nie odniosła sukcesu, a zespół wdał się w nieporozumienie z reżyserem filmu i firmą Virgin Records, która zleciła nagranie soundtracku.
W 1985 Eurythmics wydali album Be Yourself Tonight, który odchodził nieco w stronę rocka i R&B. Zawierał m.in. przeboje „There Must Be an Angel” oraz „Sisters Are Doin’ It for Themselves” w duecie z Arethą Franklin. Płyta odniosła duży sukces, podobnie jak następna, Revenge, wydana w 1986. Krążek prezentował pop-rockowe brzmienie i przyniósł kolejne hity, m.in. „When Tomorrow Comes” i „The Miracle of Love”. W tym samym roku duet wyruszył w największą w swej karierze trasę koncertową, Revenge Tour.
Siódma płyta, Savage z 1987 roku, była powrotem do bardziej elektronicznego brzmienia. Zebrała jednak mieszane recenzje i nie powtórzyła sukcesu poprzednich. W 1988 Lennox razem z Alem Greenem nagrała świąteczną piosenkę „Put a Little Love in Your Heart” do filmu Wigilijny show. Następny album Eurythmics, We Too Are One, ukazał się w 1989. Choć w Wielkiej Brytanii zadebiutował na pierwszym miejscu listy sprzedaży[16], to otrzymał mieszane recenzje i przyniósł tylko dwa średnie przeboje: „Don’t Ask Me Why” i „Revival”. Po 10 latach, duet zawiesił działalność, a Lennox i Stewart postanowili skupić się na karierach solowych. W 1991 Annie nagrała cover standardu „Ev’ry Time We Say Goodbye” do filmu Edward II. W tamtym czasie zajęła się też pomocą bezdomnym[4].
1992–2009: Kariera solowa
[edytuj | edytuj kod]Lennox powróciła na rynek muzyczny w kwietniu 1992, wydając pierwszą solową płytę Diva nakładem wytwórni RCA. Płyta spotkała się z dobrym przyjęciem zarówno krytyków, jak i publiczności, docierając do pierwszego miejsca na brytyjskiej liście UK Albums Chart[17], a także do pierwszej piątki list sprzedaży m.in. w Austrii, Holandii i Szwecji[18]. Pochodzące z niej single „Why”, „Walking on Broken Glass” i „Little Bird” były notowane na międzynarodowych listach przebojów. W tym samym roku Lennox wzięła udział w wydarzeniu The Freddie Mercury Tribute Concert, wykonując utwór „Under Pressure” w duecie z Davidem Bowie. Nagrała też utwór „Love Song for a Vampire” do filmu Drakula. W 1993, na gali Brit Awards, Lennox otrzymała dwie nagrody: za album Diva i dla „najlepszej artystki solowej”. Z kolei piosenka „Why” została uhonorowana Nagrodą Ivora Novello.
W marcu 1995 ukazał się jej drugi solowy album pt. Medusa, zawierający covery utworów z repertuaru innych wykonawców. Płyta powtórzyła sukces debiutanckiego albumu i dotarła do pierwszego miejsca na brytyjskiej liście sprzedaży[17] oraz do top 5 m.in. w Austrii, Niemczech, Australii i Nowej Zelandii[19]. Pierwszy singel, „No More „I Love You’s””, stał się międzynarodowym przebojem i otrzymał Nagrodę Grammy[20]. Popularnością cieszył się także następny, „A Whiter Shade of Pale”. W sierpniu Annie wystąpiła jako jedna z głównych gwiazd polskiego Sopot Festival[21], a we wrześniu zagrała koncert w nowojorskim Central Parku, wydany następnie na DVD. W 1996 zdobyła kolejną Brit Award dla „najlepszej artystki solowej”.
W 1997 nagrała nową wersję piosenki „Angel” na album dedykowany zmarłej księżnej Dianie, a następnie utwór „Mama” do filmu Rewolwer i melonik. Po śmierci jednego z byłych członków The Tourists, Annie odnowiła swój kontakt z Davidem Stewartem, co zaowocowało reaktywacją Eurythmics w 1999. Ich nowa płyta pt. Peace spotkała się z sukcesem i zawierała popularny singel „I Saved the World Today”, a zespół wyruszył w trasę koncertową pod nazwą Peacetour. Cały dochód z trasy został przekazany organizacjom Amnesty International i Greenpeace[22].
W 2003 Lennox wydała trzeci solowy album pt. Bare. Został on wysoko oceniony przez krytyków i spotkał się z sukcesem komercyjnym, docierając do top 5 w Wielkiej Brytanii[17], USA, Kanadzie[23] i Niemczech[24]. Wszystkie trzy single z płyty, „Pavement Cracks”, „A Thousand Beautiful Things” i „Wonderful”, trafiły na pierwsze miejsce amerykańskiej listy tanecznej[25]. W tym samym roku artystka wyruszyła też w swoje pierwsze solowe tournée i nagrała utwór „Into the West” do filmu Władca Pierścieni: Powrót króla. Został on uhonorowany Oscarem, Złotym Globem i Grammy. W lipcu 2005 wystąpiła podczas koncertu Live 8 w Hyde Parku w Londynie[26], a pod koniec roku ukazała się kompilacja Ultimate Collection Eurythmics kończąca reaktywację duetu.
W październiku 2007 ukazał się czwarty solowy album Lennox, Songs of Mass Destruction, prezentujący mroczniejszy charakter. Uplasował się on w top 10 na listach sprzedaży w Wielkiej Brytanii[17], USA, Kanadzie[23] i Szwajcarii, oraz na 3. miejscu we Włoszech[27]. Singlami promującymi wydawnictwo był utwory „Dark Road” i „Sing”. W nagraniu tej drugiej piosenki wzięły udział 23 światowej sławy wykonawczynie, m.in. Madonna, Céline Dion, Melissa Etheridge, Pink, Shakira i zespół Sugababes[28]. Utwór „Sing” był częścią nowej kampanii społecznej Sing Campaign prowadzonej przez Lennox, mającej na celu walkę z AIDS[29] Jesienią artystka wyruszyła w trasę koncertową w Stanach Zjednoczonych pod nazwą Annie Lennox Sings. W 2008 utworzyła organizację charytatywną o nazwie The Circle, działającą na rzecz kobiet.
W lutym 2009 artystka wydała kompilację The Annie Lennox Collection, zawierającą jej największe przeboje solowe oraz dwa premierowe nagrania, w tym singel „Shining Light”. Składanka zadebiutowała na drugim miejscu w Wielkiej Brytanii[17]. Uplasowała się też w top 5 m.in. we Włoszech i Nowej Zelandii[30]. Wydanie tego albumu wypełniło warunki kontraktu Lennox z koncernem Sony BMG, z którym była związana do tej pory.
Od 2010
[edytuj | edytuj kod]W sierpniu 2010 Lennox podpisała nowy kontrakt wydawniczy z firmą Universal Music[31]. W listopadzie wydała nowy album A Christmas Cornucopia, składający się z tradycyjnych świątecznych utworów oraz nowej, autorskiej piosenki „Universal Child”, która poprzedziła płytę jako singel. Album otrzymał przychylne recenzje i osiągnął umiarkowany sukces komercyjny, m.in. top 20 list sprzedaży w Wielkej Brytanii[17] i Kanadzie[32]. W 2011 roku Lennox została odznaczona Orderem Imperium Brytyjskiego za jej pracę na rzecz walki z AIDS i biedą w Afryce[33]. Pod koniec roku w Muzeum Wiktorii i Alberta otworzona została wystawa The House of Annie Lennox poświęcona artystce. W czerwcu 2012 wystąpiła podczas koncertu uświetniającego Diamentowy Jubileusz królowej Elżbiety II przed Pałacem Buckingham[34], a w sierpniu na ceremonii zakończenia Letnich Igrzysk Olimpijskich na Stadionie Olimpijskim w Londynie[35].
W październiku 2014 ukazał się nowy solowy album Lennox o tytule Nostalgia, składający się z coverów jazzowych i soulowych klasyków. Pierwszym singlem było nagranie „I Put a Spell on You”. Dzięki wykorzystaniu piosenki w filmie Pięćdziesiąt twarzy Greya, osiągnęła ona umiarkowany sukces na międzynarodowych listach przebojów. Album wszedł do pierwszej dziesiątki list sprzedaży m.in. w Wielkiej Brytanii[36], Stanach Zjednoczonych[37], Kanadzie[32] i Włoszech[38].
W kolejnych latach Lennox skupiła się na działalności charytatywnej i aktywizmie społecznym. W 2017 roku piosenkarka stwierdziła, że nie ma już ochoty na pisanie piosenek[39]. Po kilku latach dodała, że nie będzie już wyruszać w trasy koncertowe, a swoją działalność sceniczną ograniczy tylko do pojedynczych występów[40]. W 2019 wydała niezależnie instrumentalną EP-kę Lepidoptera.
Działalność polityczna
[edytuj | edytuj kod]W 2003 Lennox wsparła antywojenną kampanię przeciwko wojnie w Iraku[41].
Lennox wyraziła wsparcie dla organizacji pozarządowej Burma Campaign UK, która ma na celu przywrócenie praw człowieka i demokracji w Birmie[42].
W styczniu 2009 artystka głośno sprzeciwiła się działaniom zbrojnym w Strefie Gazy, biorąc udział w dwóch protestach na placu Trafalgar Square w Londynie[43][44].
Piosenkarka wyraziła poparcie dla wolności Tybetu[45] oraz tybetańskich więźniów politycznych Paldena Gjaco i Ngawanga Choephela[46].
Początkowo wypowiedziała się przychylnie na temat opuszczenia Wielkiej Brytanii przez Szkocję[47], jednak ostatecznie wyraziła nieco bardziej neutralne stanowisko i nie zagłosowała w referendum[48].
Lennox opowiedziała się przeciwko Brexitowi, podpisując petycję o nazwie Music4EU razem z wieloma innymi znanymi artystami w grudniu 2018[49]. W marcu 2019 podpisała kolejną petycję domagającą się anulowania Artykułu 50.[50]
W październiku 2023 Lennox podpisała list otwarty nawołujący do zaprzestania działań zbrojnych Izraela w Strefie Gazy[51]. Swój apel powtórzyła podczas występu na gali rozdania Nagród Grammy w lutym 2024[52].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Pod koniec lat 70. Lennox była związana z Davidem Stewartem, z którym występowała w zespole The Tourists, a później współtworzyła duet Eurythmics.
Jej pierwszym mężem, w latach 1984–1985, był niemiecki kapłan ruchu Hare Kryszna, Radha Raman[53].
Koncertując w Japonii, Annie poznała izraelskiego producenta filmowego Uriego Fruchtmanna, którego poślubiła w 1988. Tego samego roku urodziła syna, Daniela, który jednak zmarł przy porodzie[54]. Annie i Uri doczekali się później dwóch córek: Loli (ur. 1990) i Tali (ur. 1993), a ich małżeństwo trwało do 2000 roku[1].
Trzecim mężem artystki został Mitchell Besser, działacz na rzecz walki z AIDS w Afryce[55]. Para pobrała się we wrześniu 2012[56].
Lennox określa się jako agnostyczka[57] i feministka[58].
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
- Zobacz też:
Albumy
[edytuj | edytuj kod]- 1992: Diva
- 1995: Medusa
- 2003: Bare
- 2007: Songs of Mass Destruction
- 2009: The Annie Lennox Collection (kompilacja)
- 2010: A Christmas Cornucopia
- 2014: Nostalgia
- 2019: Lepidoptera (EP)
Single
[edytuj | edytuj kod]- 1988: „Put a Little Love in Your Heart” (oraz Al Green)
- 1992: „Why”
- 1992: „Precious”
- 1992: „Walking on Broken Glass”
- 1992: „Cold”
- 1993: „Little Bird”
- 1993: „Love Song for a Vampire”
- 1995: „No More „I Love You’s””
- 1995: „A Whiter Shade of Pale”
- 1995: „Waiting in Vain”
- 1995: „Something So Right” (oraz Paul Simon)
- 2003: „Pavement Cracks”
- 2003: „A Thousand Beautiful Things”
- 2003: „Wonderful”
- 2003: „Into the West”
- 2007: „Dark Road”
- 2007: „Sing”
- 2009: „Shining Light”
- 2009: „Pattern of My Life”
- 2009: „Full Steam” (oraz David Gray)
- 2010: „Universal Child”
- 2010: „God Rest Ye Merry Gentlemen”
- 2011: „The Holly and the Ivy”
- 2014: „I Put a Spell on You”
- 2014: „Summertime”
- 2014: „Georgia on My Mind”
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]- 1984: Brit Award w kategorii Best British Female Solo Artist
- 1986: Brit Award w kategorii Best British Female Solo Artist
- 1989: Brit Award w kategorii Best British Female Solo Artist
- 1990: Brit Award w kategorii Best British Female Solo Artist
- 1993: Brit Award w kategorii Best British Female Solo Artist
- 1993: Brit Award w kategorii Best British Album za płytę Diva
- 1993: Nagroda Grammy w kategorii Best Long Form Music Video za wydawnictwo Totally Diva
- 1996: Brit Award w kategorii Best British Female Solo Artist
- 1996: Nagroda Grammy w kategorii Best Female Pop Vocal Performance za piosenkę „No More „I Love You’s””
- 2002: Billboard Century Award[59]
- 2004: Złoty Glob w kategorii Best Original Song za piosenkę „Into the West”
- 2004: Oscar w kategorii Best Original Song za piosenkę „Into the West”[60]
- 2005: Nagroda Grammy w kategorii Best Song Written for a Motion Picture, Television or Other Visual Media za piosenkę „Into the West”
- 2008: American Music Award – Award of Merit
- 2008: Webby Award za swoją stronę internetową[61]
- 2010: GQ Charity Women of the Year Award
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Annie Lennox w bazie Notable Names Database (ang.)
- ↑ Music: Annie Lennox. Barnes & Noble. [dostęp 2009-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-12)]. (ang.).
- ↑ Timeline. annielennosxing.com. [dostęp 2009-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-04-13)]. (ang.).
- ↑ a b c d Małgorzata Węglarz: Annie Lennox – najsłynniejsza szkocka piosenkarka. dlaStudenta.pl, 2005-12-26. [dostęp 2009-07-20]. (pol.).
- ↑ Sweet Dreams for SNP as Annie backs independence. scotsman.com, 2008-06-26. [dostęp 2009-09-17]. (ang.).
- ↑ The 100 Greatest Singers of All Time: 93 | Annie Lennox. rollingstone.com. [dostęp 2024-05-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-31)]. (ang.).
- ↑ Mark Graham: VH1′s 100 Greatest Women In Music [COMPLETE LIST]. vh1.com, 20012-02-13. [dostęp 2024-05-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-19)]. (ang.).
- ↑ a b Annie Lennox Answers Your Questions – April 2009. YouTube, 2009-04-21. [dostęp 2009-09-17]. (ang.).
- ↑ Desert Island Discs. BBC Radio 4. 2008-05-11. [dostęp 2024-05-25].
- ↑ Andrew Williams: Annie Lennox: I wouldn’t have stood a chance on The X Factor. Metro.co.uk, 2010-05-14. [dostęp 2010-06-09]. (ang.).
- ↑ Steve Grantley Interviews Dolphin Taylor. mikedolbear.com. [dostęp 2024-05-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-22)]. (ang.).
- ↑ Lucy O’Brien: Annie Lennox. Londyn: Sidgwick & Jackson, 1991, s. 36. ISBN 0-283-06014-X. (ang.).
- ↑ Tourists. Chart Stats. [dostęp 2009-09-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-06)]. (ang.).
- ↑ Eurythmics | Awards. Allmusic. [dostęp 2024-05-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-04)]. (ang.).
- ↑ Eurythmics. Chart Stats. [dostęp 2009-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-04)]. (ang.).
- ↑ Eurythmics - We Too Are One. Chart Stats. [dostęp 2009-09-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-30)]. (ang.).
- ↑ a b c d e f Annie Lennox. Chart Stats. [dostęp 2009-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-06)]. (ang.).
- ↑ Annie Lennox - Diva. austriancharts.at. [dostęp 2024-05-25]. (niem.).
- ↑ Annie Lennox - Medusa. austriancharts.at. [dostęp 2024-05-25]. (niem.).
- ↑ Past Winners Search: 1995 - 38th Annual GRAMMY Awards. grammy.com. [dostęp 2024-05-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-23)]. (ang.).
- ↑ Sopot Festival '95. sopot.pl. [dostęp 2024-05-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-23)]. (pol.).
- ↑ Peace core. [w:] The Herald [on-line]. 1999-11-25. [dostęp 2024-05-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-12-01)]. (ang.).
- ↑ a b Annie Lennox Billboard Albums. AllMusic. [dostęp 2009-04-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-01-01)]. (ang.).
- ↑ Annie Lennox | Longplay-Chartverfolgung. musicline.de. [dostęp 2009-04-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-08)]. (niem.).
- ↑ Annie Lennox Chart History (Dance Club Songs). billboard.com. [dostęp 2024-05-25]. (ang.).
- ↑ The Live 8 Event - Live 8 Running Order. bbc.co.uk. [dostęp 2024-05-25]. (ang.).
- ↑ Annie Lennox - Songs Of Mass Destruction. italiancharts.com. [dostęp 2024-05-25]. (ang.).
- ↑ Gwiazdy u Annie Lennox. Gery.pl, 2007-08-04. [dostęp 2009-09-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-14)]. (pol.).
- ↑ Becky Allen: Annie Lennox: Singing Out Against HIV. thebody.com, 2009-06-26. [dostęp 2009-09-17]. (ang.).
- ↑ Annie Lennox - The Annie Lennox Collection. italiancharts.com. [dostęp 2024-05-25]. (ang.).
- ↑ Steve Chagollan: Annie Lennox pacts with UMG. [w:] Variety [on-line]. 2010-08-23. [dostęp 2024-05-25]. (ang.).
- ↑ a b Annie Lennox Chart History (Billboard Canadian Albums). billboard.com. [dostęp 2024-05-25]. (ang.).
- ↑ Singer Annie Lennox collects OBE for charity work. bbc.co.uk, 2011-06-28. [dostęp 2013-02-21]. (ang.).
- ↑ Mark Savage: Stars shine on The Queen at Jubilee concert. bbc.co.uk, 2012-06-05. [dostęp 2024-05-25]. (ang.).
- ↑ Bernadette Mcnulty: Olympic Closing Ceremony London 2012: review. [w:] The Telegraph [on-line]. 2012-08-12. [dostęp 2024-05-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-04-17)]. (ang.).
- ↑ ANNIE LENNOX songs and albums | full Official Chart history. officialcharts.com. [dostęp 2024-05-19]. (ang.).
- ↑ Annie Lennox Chart History (Billboard 200). [w:] Billboard [on-line]. [dostęp 2024-05-19]. (ang.).
- ↑ Annie Lennox - Nostalgia. italiancharts.com. [dostęp 2024-05-25]. (ang.).
- ↑ Charlotte Cripps: Annie Lennox, interview: the singer reflects on Eurythmics, Nelson Mandela and global feminism. [w:] The Independent [on-line]. 2017-11-09. [dostęp 2024-05-25]. (ang.).
- ↑ Glenn Gamboa: Eurythmics star Annie Lennox ‘has no plans to retire’. breakingnews.ie, 2023-09-08. [dostęp 2024-05-25]. (ang.).
- ↑ Chris Heard: Performers unite for peace. bbc.co.uk, 2003-02-14. [dostęp 2024-05-25]. (ang.).
- ↑ The Lady of Burma, Annie Lennox & Tutu’s pin up. burmacampaign.org.uk, 2006-11-09. [dostęp 2009-09-17]. (ang.).
- ↑ Ben Quinn, Matthew Weaver: Tens of thousands in London protest Gaza offensive. [w:] The Guardian [on-line]. 2009-01-03. [dostęp 2009-09-17]. (ang.).
- ↑ 100,000 march in London against Israel’s war on Gaza. NowPublic, 2009-01-10. [dostęp 2009-09-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-17)]. (ang.).
- ↑ 100,000 march in London against Israel’s war on Gaza. tibetsociety.com, 2010. [dostęp 2024-05-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-07)]. (ang.).
- ↑ Thor Halvorssen: And the Nominees for Outstanding Performance in the Service of Human Rights Are.... [w:] Forbes [on-line]. 2012-02-23. [dostęp 2024-05-26]. (ang.).
- ↑ Sweet Dreams for SNP as Annie backs independence. [w:] The Scotsman [on-line]. 2008-06-26. [dostęp 2024-05-26]. (ang.).
- ↑ Annie Lennox: 'I was ready to quit the Internet after Scotland abuse'. express.co.uk, 2014-10-17. [dostęp 2024-05-26]. (ang.).
- ↑ Philip Merrill: Chrissie Hynde, Annie Lennox, More Artists Come Out Against Brexit. grammy.com, 2018-12-13. [dostęp 2024-05-26]. (ang.).
- ↑ Martin Williams: Annie Lennox joins host of celebrities urging support for campaign to reverse Brexit. heraldscotland.com, 2019-03-23. [dostęp 2024-05-26]. (ang.).
- ↑ Artists4Ceasefire. artists4ceasefire.org. [dostęp 2024-05-25]. (ang.).
- ↑ Judy Kurtz: Annie Lennox calls for Gaza cease-fire at Grammys. thehill.com, 2024-02-04. [dostęp 2024-05-26]. (ang.).
- ↑ Annie Lennox's Story. OurStory.com. [dostęp 2009-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-06)]. (ang.).
- ↑ Lennox's Stillborn Son Inspired Charity Work. contactmusic.com, 2008-05-12. [dostęp 2009-09-17]. (ang.).
- ↑ Interview – Annie Lennox and Mitch Besser. alliancemagazine.org, 2013-01-01. [dostęp 2024-05-25]. (ang.).
- ↑ Helen I. Hwang: Annie Lennox Marries for a Third Time. people.com, 2012-09-18. [dostęp 2024-05-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-15)]. (ang.).
- ↑ Annie Lennox on the Secret History of Christmas Songs. wsj.com, 2010-12-18. [dostęp 2024-05-25]. (ang.).
- ↑ Marissa G. Muller: Annie Lennox Says Twerking Has Nothing to Do with Feminism. radio.com, 2014-10-21. [dostęp 2024-05-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-22)]. (ang.).
- ↑ 2002 Billboard Music Awards Winners. billboard.com, 2002-12-09. [dostęp 2024-05-25]. (ang.).
- ↑ Music and Lyric by Fran Walsh and Howard Shore and Annie Lennox Academy Awards Acceptance Speech. oscars.org. [dostęp 2024-05-25]. (ang.).
- ↑ Annie Lennox Webby Award Acceptance Speech Part 1. YouTube, 2008-06-18. [dostęp 2024-05-25]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Annie Lennox
- Brytyjskie wokalistki popowe
- Brytyjskie wokalistki rockowe
- Brytyjskie wokalistki soulowe
- Kontralty
- Laureaci Ivor Novello Awards
- Laureaci MTV Video Music Awards
- Laureaci Nagrody Grammy
- Laureaci Oscara za najlepszą piosenkę oryginalną
- Ludzie urodzeni w Aberdeen
- Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego
- Urodzeni w 1954
- Zdobywcy platynowych płyt