Flavia Pennetta
Państwo | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
25 lutego 1982 |
Wzrost |
172 cm |
Gra |
praworęczna, oburęczny backhand |
Status profesjonalny |
25 lutego 2000 |
Zakończenie kariery |
2015 |
Trener |
Salvador Navarro |
Gra pojedyncza | |
Wygrane turnieje |
11 WTA, 7 ITF |
Najwyżej w rankingu |
6 (28 września 2015) |
Australian Open |
QF (2014) |
Roland Garros |
4R (2008, 2010, 2015) |
Wimbledon |
4R (2005, 2006, 2013) |
US Open |
W (2015) |
Gra podwójna | |
Wygrane turnieje |
17 WTA, 9 ITF |
Najwyżej w rankingu |
1 (28 lutego 2011) |
Australian Open |
W (2011) |
Roland Garros |
QF (2010, 2011, 2015) |
Wimbledon |
SF (2010, 2012) |
US Open |
F (2005, 2014) |
Odznaczenia | |
Strona internetowa |
Flavia Pennetta (ur. 25 lutego 1982 w Brindisi) – włoska tenisistka, mistrzyni US Open 2015 w grze pojedynczej oraz Australian Open 2011 i Mistrzostw WTA 2010 w grze podwójnej, klasyfikowana w rankingu WTA na 6. miejscu w grze pojedynczej (2015) i na 1. miejscu w grze podwójnej (2011), czterokrotna zdobywczyni Pucharu Federacji wraz z drużyną Włoch (2006, 2009, 2010, 2013), reprezentantka Włoch na letnich igrzyskach olimpijskich i w Pucharze Hopmana, ogłoszona przez prezydenta Włoch Kawalerem Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (2007)[1].
Kariera tenisowa
[edytuj | edytuj kod]Tenisowe treningi rozpoczęła w wieku pięciu lat[2]. W roku 1997 po raz pierwszy wystąpiła w imprezie przeznaczonej dla juniorów. Miało to miejsce we Florencji. Pennetta doszła tam do drugiej rundy. Po paśmie porażek w listopadzie 1998 doszła do półfinału ważnego turnieju Eddie Herr, organizowanego w Stanach Zjednoczonych przy udziale Akademii Nicka Bollettieriego. Przegrała w trzech setach z Virginie Razzano. Dwa miesiące później udała się do Melbourne, by po raz pierwszy stanąć do rywalizacji na Wielkim Szlemie – bez powodzenia. W całej karierze juniorskiej nie zdobyła ani jednego indywidualnego trofeum.
Zwycięstwa odnotowała w juniorskiej grze podwójnej. Dwukrotnie zwyciężając w 1999 roku. Partnerowała przede wszystkim Robercie Vinci. Najpierw zdobyły puchar Italian Junior Open, potem zostały mistrzyniami Roland Garros.
W dniu osiemnastych urodzin, 25 lutego 2000 została zawodową tenisistką. Już w 1998 startowała w pierwszych profesjonalnych kwalifikacjach, miało to miejsce w Palermo. Przez kilka sezonów bezskutecznie próbowała dostać się do głównej drabinki turnieju WTA. Udało się jej to dopiero w roku 2002 w Memphis. Przegrała 4:6, 2:6 z Shinobu Asagoe. Wystąpiła też w Palermo i Sopocie. Właśnie w Polsce po raz pierwszy w zawodowym spotkaniu turnieju głównego zeszła z kortu zwycięsko. Wyeliminowała Białorusinkę Taccianę Puczak 7:5, 6:3, ale następnego dnia okazała się słabsza od Wiery Zwonariowej. Rezultaty w rozgrywkach ITF pozwoliły jej znaleźć się w gronie stu najlepszych tenisistek świata.
W styczniu 2003 w Canberze poprawiła swoje najlepsze osiągnięcie w karierze, dochodząc do ćwierćfinału. Została pokonana przez Francescę Schiavone. Miesiąc później znalazła się wśród półfinalistek zawodów w Hajdarabadzie. Wygrała tam między innymi z Mary Pierce. Wystąpiła we wszystkich czterech turniejach wielkoszlemowych.
Do światowej czołówki dostała się w sezonie 2004, występując w trzech finałach turniejów WTA. W Acapulco przegrała z Ivetą Benešovą, a w Palermo z Anabel Mediną Garrigues. Jednak w sierpniu w Sopocie to Pennetta odniosła zwycięstwo. W półfinale wygrała z Martą Domachowską, a w finale Klárę Koukalovą i po raz pierwszy została mistrzynią w gronie profesjonalnych tenisistek. Sezon zakończyła na czterdziestym miejscu listy WTA.
Kolejne zwycięstwa zanotowała również w następnym roku: w lutym 2005 w Bogocie zdobywając kolejny tytuł (finał z Lourdes Domínguez Lino). Wygrała także w Acapulco, wciąż jednak nie potrafiła wygrać z zawodniczkami z czołówki światowej. W czwartej rundzie Wimbledonu została wyeliminowała ją Mary Pierce. W sierpniu znalazła się w ćwierćfinale turnieju w Toronto, gdzie do meczu z nią nie przystąpiła Serena Williams. W międzyczasie Flavia wygrała turniej deblowy w Los Angeles, a kilka tygodni później osiągnęła wicemistrzostwo wielkoszlemowe na Flushing Meadows (także w deblu).
Na otwarcie roku 2006 dotarła do finału w Gold Coast. Pokonała Martinę Hingis i Tatianę Golovin, przegrywając w finale z Czeszką Lucie Šafářovą. Zarówno w Bogocie, jak i Acapulco była w finałach, obydwa przegrała. Najpierw nie sprostała Dominguez Lino, potem Annie-Lenie Grönefeld. Sezon zakończyła przedwcześnie we wrześniu finałem Pucharu Federacji. Przegrała singlowy pojedynek z Justine Henin-Hardenne, jednak to jej drużyna okazała się lepsza. Wspomniana Belgijka odniosła bowiem kontuzję w rozstrzygającym meczu deblowym i razem z Kim Clijsters zeszły z kortu. Przyczyną absencji tenisistki była kontuzja lewego nadgarstka.
W 2007 roku Pennetta pogorszyła swoją pozycję w rankingu. Opuściła czołową dwudziestkę rankingu WTA, plasując się w okolicach czwartej dziesiątki. Powróciła nawet do rozgrywek ITF. W październiku uzupełniła swoją kolekcję tytułów WTA o trofeum z Bangkoku, gdzie ograła Szachar Pe’er i Venus Williams.
Podczas turnieju WTA w Zurychu udało jej się pokonać (w drugiej rundzie) Jelenę Janković 5:7, 6:3, 6:3. Pennetta po wygraniu dwóch kolejnych spotkań awansowała do finału tego turnieju, w którym przegrała z Venus Williams 6:7(1), 2:6.
2009
[edytuj | edytuj kod]26 maja 2009 roku w turnieju French Open przegrała w pierwszej rundzie z nierozstawioną Alexą Glatch 1:6, 1:6[3].
19 lipca 2009 wygrała turniej zaliczany do International turniej Internazionali Femminili di Tennis di Palermo. Pennetta była w nim rozstawiona z numerem 1. Podczas zawodów nie oddała ani jednego seta, w finale pokonując Sarę Errani 6:1, 6:2. 9 sierpnia 2009 zwyciężyła w turnieju LA Women’s Tennis Championships (zaliczanym do Premier), w finale wygrywając z Samanthą Stosur 6:4, 6:3[4].
17 sierpnia 2009 roku jako pierwsza Włoszka w historii awansowała do pierwszej dziesiątki rankingu WTA Tour[5].
Między innymi dzięki zwycięstwu LA Women’s Tennis Championships w zapewniła sobie 2 miejsce w US Open Series[6], gromadząc w trzech turniejach z tego cyklu 140 punktów.
W pierwszej rundzie US Open 2009 Pennetta pokonała 6:0, 6:4 Edinę Gallovits. W drugiej rundzie tego turnieju odniosła zwycięstwo nad Sanią Mirzą, nie oddając rywalce ani jednego gema (6:0, 6:0). W następnym meczu Pennetta wygrała z Aleksandrą Wozniak, oddając rywalce w meczu dwa gemy (6:1, 6:1). W meczu czwartej rundy spotkała się z Wierą Zwonariową, w trzysetowym meczu Pennetta przegrała pierwszego seta 3:6, w drugim zwyciężyła w tie-breaku 7:6(6) (broniąc w całym secie 6 piłek meczowych), zaś w trzecim nie oddała przeciwniczce gema (6:0), awansując tym samym do ćwierćfinału. W ćwierćfinale Pennetta przegrała z obrończynią tytułu sprzed roku – Sereną Williams 4:6, 3:6.
W listopadzie 2009 roku zdobyła wraz z drużyną Puchar Federacji. Włochy w finale pokonały reprezentacje USA 4:0.
2010
[edytuj | edytuj kod]Podczas Australian Open 2010 Pennetta dotarła do półfinału w grze mieszanej.
Na początku 2010 doszła do finału turnieju ASB Classic 2010, przegrywając w nim z Yaniną Wickmayer 3:6, 2:6[7]. 4 kwietnia 2010 wygrała wraz z Giselą Dulko deblowy turniej Sony Ericsson Open, w finale pokonując Nadię Pietrową i Samanthę Stosur 6:3, 4:6, 10:7[8].
11 kwietnia 2010 roku wygrała turniej Andalucia Tennis Experience klasy International w finale pokonując Carlę Suárez Navarro 6:2, 4:6, 3:6[9].
W maju wygrała turniej deblowy Porsche Tennis Grand Prix klasy Premier Series w Stuttgarcie w parze z Giselą Dulko. Pokonując w finale 3:6, 7:6(3), 10:5 K. Peschke i K. Srebotnik[10]. Tydzień później wygrała kolejny turniej deblowy klasy Premier Series, zwyciężając w finale Internazionali BNL d’Italia w parze z Dulko z Nurią Llagostera Vives i Maríą José Martínez Sánchez 6:4, 6:2[11].
W lipcu obroniła wraz z Dulko tytuł deblowy w turnieju Collector Swedish Open, pokonując w finale R. Voráčovą i B. Záhlavová Strýcovą 7-6(0), 6:0[12]. Tydzień później przegrała w finale Internazionali Femminili di Tennis di Palermo z Kaią Kanepi 3:6, 4:6 – tym samym nie broniąc tytułu zdobytego w roku 2009[13].
W sierpniu sięgnęła wraz z Dulko po jedenasty tytuł w grze deblowej, pokonując w finale Rogers Cup, Květe Peschke i Katarine Srebotnik 7:5, 3:6, 12:10[14].
23 października zwyciężyła w kolejnym turnieju deblowym w parze z Giselą Dulko, pokonując w finale Kremlin Cup Sarę Errani oraz Maríę José Martinez Sánchez 6:3, 2:6, 10–6.
31 października Pennetta oraz Dulko wygrały turniej WTA Tour Championships, w meczu finałowym pokonując Květe Peschke i Katarine Srebotnik 7:5, 6:4[15].
7 listopada zwyciężyła wraz z reprezentacją Włoch w turnieju drużynowym Fed Cup.
2011
[edytuj | edytuj kod]4 września po raz trzeci w karierze awansowała do ćwierćfinału turnieju wielkoszlemowego US Open, eliminując w czwartej rundzie Peng Shuai 6-4, 7-66. Pennetta borykała się w końcówce meczu z problemami zdrowotnymi, w decydującym secie przegrywając w tie-breaku 0:5, zdołała odrobić straty i zwyciężyć 8:6[16]. W turnieju tym przegrała w ćwierćfinale z Niemką Angelique Kerber 4-6, 6-3,3-6.
2012
[edytuj | edytuj kod]Po turnieju w Montrealu w sierpniu wycofała się z dalszych rozgrywek do końca sezonu z powodu kontuzji nadgarstka[17]. W sezonie osiągnęła pierwszą rundę Australian Open oraz Wimbledonu, a także trzecią rundę French Open. Rok zakończyła na 45. miejscu w rankingu singlowym i 30. pozycji w rankingu deblowym.
2013
[edytuj | edytuj kod]Pierwszym turniejem WTA Tour, w którym wzięła udział, były zawody w Bogocie, gdzie osiągnęła drugą rundę gry pojedynczej. Włoszka w Acapulco odpadła po swoim pierwszym meczu. Podczas turnieju w Indian Wells przegrała w pierwszej rundzie gry pojedynczej i podwójnej. W Miami natomiast osiągnęła drugą rundę w singlu i półfinał w deblu. Na kortach Wimbledonu osiągnęła czwartą rundę, a w US Open dotarła do półfinału w którym przegrała z Wiktoryją Azaranką 4:6, 2:6. Sezon zakończyła na 31 w singlu i 32 miejscu w deblu.
2014
[edytuj | edytuj kod]W sezonie 2014 Włoszka wygrała turniej w Indian Wells po finałowym triumfie nad Agnieszką Radwańską 6:2, 6:1. Poza tym zawodniczka zagrała w finale w Sofii w którym uległa Andrei Petković 1:6, 6:4, 3:6. W turniejach wielkoszlemowych najlepiej zaprezentowała się w Australian Open 2014 i US Open 2014, gdzie dochodziła do ćwierćfinałów. W grze deblowej w US Open 2014 w której partnerowała jej Martina Hingis zagrała w finale. Sezon zakończyła na 13 miejscu w singlu i 14 miejscu w deblu.
2015
[edytuj | edytuj kod]W 2015 roku Pennetta zagrała w czwartej rundzie French Open oraz wygrała swój pierwszy turniej wielkoszlemowy, okazując się najlepszą podczas US Open. W ćwierćfinale Włoszka wygrała z Petrą Kvitovą 4:6, 6:4, 6:2, w półfinale z Simoną Halep 6:1, 6:3 i w finale ze swoją rodaczką Robertą Vinci 7:6(4), 6:2. We wrześniu zawodniczka osiągnęła najwyższą w karierze szóstą lokatę w rankingu singlowym WTA Tour. Zakwalifikowała się również do kończącego sezon Turnieju Mistrzyń w Singapurze. Podczas tych zawodów Włoszka przegrała z Simoną Halep 0:6, 3:6, wygrała z Agnieszką Radwańską 7:6(5), 6:4 i przegrała z Mariją Szarapową 5:7, 1:6. W konsekwencji zawodniczka zajęła czwarte miejsce w grupie i nie awansowała do półfinału. Po zawodach w Singapurze zakończyła profesjonalną karierę. Sezon zakończyła na 8. miejscu w singlu i 21. w deblu.
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Córka Oronzo i Concetty Pennetty, ma starszą siostrę Giorgię[2]. Pennetta zaczęła grać w tenisa w wieku pięciu lat. Jej tenisową idolką jest Monica Seles. Poza tenisem interesuje się jazdą konną i lubi słuchać muzyki. Mieszka w Verbier[2].
W 2007 roku, po trzech latach, zakończyła związek z tenisistą Carlosem Moyą. Od 2014 jest związana z innym tenisistą, Fabio Fogninim. W czerwcu 2016 roku para wzięła ślub kościelny[18]. 15 grudnia 2016 za pośrednictwem Twittera Pennetta ogłosiła, że spodziewa się narodzin pierwszego dziecka pary[19], syna, co potwierdziła w wywiadzie dla włoskiego Vanity Fair w dniu 24 kwietnia 2017[20]. 19 maja 2017 roku na świat przyszedł syn pary – Federico[21].
Inna działalność
[edytuj | edytuj kod]We wrześniu 2009 roku Pennetta wystąpiła jako modelka w pokazie bikini w ramach Milan Fashion Week (mediolańskiego tygodnia mody)[22].
22 listopada 2011 roku ukazała się autobiografia Flavii Pennetty pt. Dritto al cuore (Prosto do serca)[23].
W 2012 roku zaangażowała się w promocję samochodu Mercedes-Benz W176 (Mercedes klasy A), przystępując do włoskiego teamu Mercedesa[24].
Pozycja w rankingach WTA
[edytuj | edytuj kod]Poniższa tabela pokazuje pozycje w rankingu WTA na koniec danego roku.
Rok | Miejsce w singlu[2] | Miejsce w deblu[2] |
---|---|---|
1999 | 251 | – |
2000 | 297 | – |
2001 | 292 | 321 |
2002 | 95 | 136 |
2003 | 69 | 111 |
2004 | 38 | 100 |
2005 | 23 | 22 |
2006 | 28 | 32 |
2007 | 40 | 37 |
2008 | 13 | 22 |
2009 | 12 | 29 |
2010 | 24 | 2 |
2011 | 20 | 8 |
2012 | 45 | 30 |
2013 | 31 | 32 |
2014 | 13 | 14 |
2015 | 8 | 21 |
Finały turniejów WTA
[edytuj | edytuj kod]Legenda | |
---|---|
Wielki Szlem | |
Igrzyska olimpijskie | |
WTA Tour Championships | |
WTA Tournament of Champions | |
1988 – 2008 |
|
Kategoria I | |
Kategoria II | |
Kategoria III | |
Kategoria IV | |
Kategoria V | |
2009 – 2020 |
|
WTA Premier Mandatory | |
WTA Premier 5 | |
WTA Premier | |
WTA International Series | |
WTA 125K series (2012–2020) |
Gra pojedyncza 25 (11–14)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwniczka | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|
Finalistka | 1. | 4 marca 2004 | Acapulco | Ceglana | 6:7(5), 4:6 | |
Finalistka | 2. | 22 lipca 2004 | Palermo | Ceglana | 4:6, 4:6 | |
Zwyciężczyni | 1. | 21 sierpnia 2004 | Sopot | Ceglana | 7:5, 3:6, 6:3 | |
Zwyciężczyni | 2. | 26 lutego 2005 | Bogota | Ceglana | 7:6(4), 6:4 | |
Zwyciężczyni | 3. | 4 marca 2005 | Acapulco | Ceglana | 3:6, 7:5, 6:3 | |
Finalistka | 3. | 7 stycznia 2006 | Gold Coast | Twarda | 3:6, 6:3, 5:7 | |
Finalistka | 4. | 23 lutego 2006 | Bogota | Ceglana | 6:7(3), 4:6 | |
Finalistka | 5. | 2 marca 2006 | Acapulco | Ceglana | 1:6, 6:4, 2:6 | |
Finalistka | 6. | 3 marca 2007 | Acapulco | Ceglana | 6:7(0), 4:6 | |
Zwyciężczyni | 4. | 20 października 2007 | Bangkok | Twarda | 6:1, 6:3 | |
Zwyciężczyni | 5. | 23 lutego 2008 | Viña del Mar | Ceglana | 6:4, 5:4 krecz | |
Zwyciężczyni | 6. | 2 marca 2008 | Acapulco | Ceglana | 6:0, 4:6, 6:1 | |
Finalistka | 7. | 24 lipca 2008 | Carson | Twarda | 4:6, 2:6 | |
Finalistka | 8. | 16 października 2008 | Zurych | Twarda (hala) | 6:7(1), 2:6 | |
Finalistka | 9. | 1 marca 2009 | Acapulco | Ceglana | 1:6, 2:6 | |
Zwyciężczyni | 7. | 19 lipca 2009 | Palermo | Ceglana | 6:1, 6:2 | |
Zwyciężczyni | 8. | 9 sierpnia 2009 | Los Angeles | Twarda | 6:4, 6:3 | |
Finalistka | 10. | 10 stycznia 2010 | Auckland | Twarda | 3:6, 2:6 | |
Zwyciężczyni | 9. | 11 kwietnia 2010 | Marbella | Ceglana | 6:2, 4:6, 6:3 | |
Finalistka | 11. | 19 lipca 2010 | Palermo | Ceglana | 4:6, 3:6 | |
Finalistka | 12. | 7 stycznia 2012 | Auckland | Twarda | 6:2, 3:6, 0:2 krecz | |
Finalistka | 13. | 4 marca 2012 | Acapulco | Ceglana | 7:5, 6:7(2), 0:6 | |
Zwyciężczyni | 10. | 16 marca 2014 | Indian Wells | Twarda | 6:2, 6:1 | |
Finalistka | 14. | 2 listopada 2014 | Sofia | Twarda (hala) | 6:1, 4:6, 3:6 | |
Zwyciężczyni | 11. | 12 września 2015 | US Open | Twarda | 7:6(4), 6:2 |
Gra podwójna 34 (17–17)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Zwyciężczyni | 1. | 8 sierpnia 2005 | Carson | Twarda | 6:2, 6:4 | ||
Finalistka | 1. | 10 września 2005 | US Open | Twarda | 2:6, 7:5, 3:6 | ||
Zwyciężczyni | 2. | 20 lutego 2006 | Bogota | Ceglana | 7:6(1), 6:1 | ||
Finalistka | 2. | 14 maja 2006 | Berlin | Ceglana | 2:6, 3:6 | ||
Finalistka | 3. | 22 lutego 2007 | Bogota | Ceglana | 6:1, 3:6, 9–11 | ||
Finalistka | 4. | 14 czerwca 2007 | Barcelona | Ceglana | 6:7(3), 6:2, 10–12 | ||
Zwyciężczyni | 3. | 19 kwietnia 2008 | Estoril | Ceglana | 6:4, 6:4 | ||
Finalistka | 5. | 31 lipca 2008 | Montreal | Twarda | 1:6, 1:6 | ||
Zwyciężczyni | 4. | 16 stycznia 2009 | Hobart | Twarda | 6:2, 7:6(4) | ||
Finalistka | 6. | 22 lutego 2009 | Bogota | Ceglana | 5:7, 6:3, 7–10 | ||
Finalistka | 7. | 3 maja 2009 | Stuttgart | Ceglana | 7:5, 3:6, 7–10 | ||
Zwyciężczyni | 5. | 20 czerwca 2009 | ’s-Hertogenbosch | Trawiasta | 6:4, 5:7, 13–11 | ||
Zwyciężczyni | 6. | 11 lipca 2009 | Båstad | Ceglana | 6:2, 0:6, 10–5 | ||
Zwyciężczyni | 7. | 4 kwietnia 2010 | Miami | Twarda | 6:3, 4:6, 10–7 | ||
Zwyciężczyni | 8. | 2 maja 2010 | Stuttgart | Ceglana (hala) | 3:6, 7:6(3), 10–5 | ||
Zwyciężczyni | 9. | 8 maja 2010 | Rzym | Ceglana | 6:4, 6:2 | ||
Finalistka | 8. | 17 maja 2010 | Madryt | Ceglana | 2:6, 5:7 | ||
Zwyciężczyni | 10. | 11 lipca 2010 | Båstad | Ceglana | 7:6(0), 6:0 | ||
Zwyciężczyni | 11. | 22 sierpnia 2010 | Montreal | Twarda | 7:5, 3:6, 12–10 | ||
Finalistka | 9. | 9 października 2010 | Pekin | Twarda | 6:7(2), 6:1, 7–10 | ||
Zwyciężczyni | 12. | 24 października 2010 | Moskwa | Twarda (hala) | 6:3, 2:6, 10–6 | ||
Zwyciężczyni | 13. | 31 października 2010 | Doha | Twarda | 7:5, 6:4 | ||
Zwyciężczyni | 14. | 28 stycznia 2011 | Australian Open | Twarda | 2:6, 7:5, 6:1 | ||
Finalistka | 10. | 18 czerwca 2011 | ’s-Hertogenbosch | Trawiasta | 6:1, 4:6, 7–10 | ||
Finalistka | 11. | 1 października 2011 | Tokio | Twarda | 6:7(4), 6:0, 6–10 | ||
Finalistka | 12. | 9 października 2011 | Pekin | Twarda | 3:6, 4:6 | ||
Finalistka | 13. | 7 stycznia 2012 | Auckland | Twarda | 7:6(2), 2:6, 7–10 | ||
Finalistka | 14. | 15 kwietnia 2012 | Barcelona | Ceglana | 0:6, 2:6 | ||
Finalistka | 15. | 22 lipca 2013 | Båstad | Ceglana | 1:6, 4:6 | ||
Zwyciężczyni | 15. | 13 października 2013 | Osaka | Twarda | 6:4, 6:3 | ||
Finalistka | 16. | 21 czerwca 2014 | Eastbourne | Trawiasta | 3:6, 7:5, 7–10 | ||
Finalistka | 17. | 6 września 2014 | US Open | Twarda | 6:2, 3:6, 2:6 | ||
Zwyciężczyni | 16. | 27 września 2014 | Wuhan | Twarda | 6:4, 5:7, 12–10 | ||
Zwyciężczyni | 17. | 18 października 2014 | Moskwa | Twarda (hala) | 6:3, 7:5 |
Występy w turniejach wielkoszlemowych
[edytuj | edytuj kod]Legenda: Na żółto podkreślono najlepsze osiągnięcie w karierze w każdym z turniejów[2].
Turniej | Bilans | 2015 | 2014 | 2013 | 2012 | 2011 | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 | 2006 | 2005 | 2004 | 2003 |
13−12 | 1R | QF | – | 1R | 4R | 2R | 3R | 2R | 1R | 3R | 1R | 1R | 1R | |
18−13 | 4R | 2R | 1R | 3R | 1R | 4R | 1R | 4R | 1R | 3R | 3R | 1R | 3R | |
18−14 | 1R | 2R | 4R | 1R | 3R | 3R | 3R | 2R | 1R | 4R | 4R | 1R | 2R | |
31−10 | W | QF | SF | – | QF | 3R | QF | QF | 2R | – | 1R | 1R | 1R |
Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych
[edytuj | edytuj kod]Gra podwójna (1)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik finału |
Zwyciężczyni | 1999 | Ceglana | 7:5, 5:7, 6:4 |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ bari.repubblica.it: Flavia Pennetta tra le prime dieci al mondo la brindisina entra nella storia del tennis. [dostęp 2009-09-03]. (wł.).
- ↑ a b c d e f PENNETTA, Flavia (ITA). itftennis.com. [dostęp 2009-09-03]. (ang.).
- ↑ sport.pl: Roland Garros: Łatwy awans Safiny, poniedziałkowe wyniki kobiet. [dostęp 2009-09-04]. (pol.).
- ↑ UltraSport.pl: WTA Los Angeles: Flavia Pennetta pokonała Samanthę Stosur. [dostęp 2009-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-02)]. (pol.).
- ↑ sport.pl: Ranking WTA Tour: Jankovic jest czwarta, Radwańska 13.. [dostęp 2009-08-17]. (pol.).
- ↑ sportowefakty.pl: Popis Pennetty, ale wygrywa Dementiewa – po Olympus US Open Series kobiet zdobywając w 3 turniejach z tej serii 140 punktów. [dostęp 2009-09-04]. (pol.).
- ↑ tka: Tenis. Yanina Wickmayer wygrywa w Auckland. Radwańscy oburzeni. [w:] tenis [on-line]. sport.pl, 2010-01-09. [dostęp 2011-12-25]. (pol.).
- ↑ sonyericssonopen.com: Dulko & Pennetta Clinch Women’s Doubles Title. [dostęp 2010-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-04-07)]. (ang.).
- ↑ sonyericssonwtatour.com: Flavia Nets Ninth Title in Marbella. [dostęp 2010-04-11]. (ang.).
- ↑ sonyericssonwtatour.com: Justine Comes Full Circle. [dostęp 2010-05-03]. (ang.).
- ↑ sonyericssonwtatour.com: Three Premiers In A Row for Gisela & Flavia. [dostęp 2010-05-10]. (ang.).
- ↑ sonyericssonwtatour.com: Rezai Reaps Bastad Crown. [dostęp 2010-07-10]. (ang.).
- ↑ sport.iquret.info: WTA PalermoTriumf Kanepi. 2010-07-18. [dostęp 2012-03-11]. (pol.).
- ↑ sonyericssonwtatour.com: Flavia & Gisela Conquer Montréal. [dostęp 2010-08-23]. (ang.).
- ↑ wtachampionships.com: Dulko & Pennetta Dominate Doha. [dostęp 2010-11-15]. (ang.).
- ↑ eurosport.pl: Tenis – Pennetta była bliska.... [dostęp 2011-09-04]. (pol.).
- ↑ womenstennisblog.com: Flavia Pennetta to miss the rest of the season. [dostęp 2012-11-15]. (ang.).
- ↑ Flavia Pennetta Wants to Become a Mother!. [dostęp 2015-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
- ↑ AP: 2015 U.S. Open champion Flavia Pennetta pregnant with first child. tennis.com, 2016 -12-15. [dostęp 2017-08-22]. (ang.).
- ↑ Gatto Luigi: Flavia Pennetta to give birth a boy: 'We knew it during Christmas’. tennisworldusa.org, 2017-04-24. [dostęp 2017-08-22]. (ang.).
- ↑ karo: Pennetta i Fognini zostali rodzicami. tenis24.eu, 2017-05-19. [dostęp 2017-08-22]. (pol.).
- ↑ womenstennisblog.com: Flavia Pennetta modeling Pin-Up Stars bikinis in Milan. [dostęp 2010-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-09-27)]. (ang.).
- ↑ ubitennis.com: Flavia Pennetta dritta al cuore. [dostęp 2011-12-25]. (wł.).
- ↑ NuovaClasseA Mercedes-Benz Italia: Mercedes-Benz Team. Intervista a Flavia Pennetta. [dostęp 2012-11-15]. (wł.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2013-09-03] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2013-09-03] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2013-09-03] (ang.).