[go: nahoru, domu]

Przejdź do zawartości

196 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
196. Dywizja Piechoty
196. Infanterie-Division
Historia
Państwo

 III Rzesza

Sformowanie

27 listopada 1939 Bielefeld

Rozformowanie

1944

Dowódcy
Pierwszy

gen. por. Richard Pellengahr

Ostatni

gen. mjr Friedrich von Unger

Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych

wojska lądowe

Formacja

Wehrmacht

Rodzaj wojsk

piechota

196 Dywizja Piechoty (niem. 196. Infanterie-Division) – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, uczestniczyła m.in. w agresji na Norwegię.

Sformowana na mocy rozkazu z 27 listopada 1939, w 7. fali mobilizacyjnej w Bielefeld w VI Okręgu Wojskowym. W 1940 dowodzona była przez gen. Hanz Hinz i brała udział w ataku na Norwegii[1].

Dowódcy dywizji[edytuj | edytuj kod]

  • gen. por. Richard Pellengahr 27 XII 1939 – 1 III 1942;
  • gen. por. Fritz Franek 1 III 1942 – 24 XII 1943;
  • gen. por. Kurt Möhring 24 XII 1943 – II 1944;
  • płk Kling II 1944 – VI 1944;
  • gen. mjr Friedrich von Unger VI 1944 – IX 1944;

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Struktura organizacyjna w listopadzie 1939:

  • 340. i 345. pułk piechoty, 233. dywizjon artylerii lekkiej.

Struktura organizacyjna w styczniu 1940:

  • 340., 345. i 362. pułk piechoty, 233. pułk artylerii, 233. batalion pionierów, 233. oddział rozpoznawczy, 233. oddział przeciwpancerny, 233. oddział łączności, 233. polowy batalion zapasowy;

Struktura organizacyjna w styczniu 1944:

  • 340. i 362. pułk grenadierów, 233. pułk artylerii, 233. batalion pionierów, 233. dywizyjny batalion fizylierów, 233. oddział przeciwpancerny, 233. oddział łączności, 233. polowy batalion zapasowy;

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]