Antoni Dzimiński
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data śmierci | |
Przebieg służby | |
Główne wojny i bitwy |
Walczył w kampaniach 1808 - 1813 |
Odznaczenia | |
Antoni Dzimiński (ur. 13 czerwca 1787 w Piotrowicach, zm. 13 kwietnia 1864) – oficer wojsk polskich, syn Stanisława i Palmiry z domu Łuczyńskiej.
Okres Napoleoński
[edytuj | edytuj kod]14 kwietnia 1807 wstąpił jako szwoleżer do 1 kompanii 1 pułku szwoleżerów Gwardii Cesarskiej. 13 grudnia 1809 furier; 1 marca 1811 awansował na wachmistrza; 6 kwietnia 1811 podporucznik 8 pułku szwoleżerów-lansjerów; 10 grudnia awansował na porucznika.
Walczył w kampaniach 1808–1813. Brał udział w 15 bitwach.
Ranny pod Wagram (6 lipca 1809) i Lipskiem (18 października 1813).
Królestwo Polskie
[edytuj | edytuj kod]W Królestwie Polskim służył jako kapitan w Głównym Dyżurstwie.
W powstaniu listopadowym kapitan 1 pułku ułanów, odkomenderowany do sztabu gubernatora Warszawy, 6 lutego 1831 awansowany na majora z pozostawieniem przy dotychczasowych obowiązkach[1]. 1 marca 1831 został odkomenderowany do pełnienia służby przy szpitalu wojskowym w koszarach aleksandryjskich. 11 sierpnia 1831 został adiutantem polowym generała Umińskiego, dowódcy korpusu rezerwowego. Po kapitulacji Warszawy pozostał w mieście jako chory, stawił się przed Komisją Rządową Wojny, ponowił przysięgę wierności carowi[2][3].
W 1832 służył jako kapitan w korpusie weteranów, wykorzystany w Warszawie, w 1835 umieszczony w komendzie inwalidów X okręgu straży wewnętrznej jako kapitan, w 1854 mianowany majorem.
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- 13 grudnia 1809 otrzymał Legię Honorową nr 26942.
- W 1830 roku został nagrodzony Znakiem Honorowym za 15 lat służby[a].
Zmarł 13 kwietnia 1864, spoczywa w grobie rodzinnym na cmentarzu w Suwałkach przy ulicy Bakałażewskiej.
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rozkaz dzienny w kwaterze główney w Warszawie dnia 6 lutego 1831 / naczelny wódz Siły Zbroyney Narodowey (podpisano) M. Radziwiłł, za zgodność z oryginałem generał służby, generał brygady Morawski.
- ↑ Obwieszczenie zamieszczone w Gazecie Warszawskiej Nr. 255 z dnia 14-09-1831
- ↑ Gazeta Korrespondenta Warszawskiego y Zagranicznego. (1831), nr 4
- Odznaczeni Znakiem Honorowym (15 lat służby)
- Oficerowie 1. Pułku Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarstwa Francuskiego
- Oficerowie Królestwa Kongresowego
- Oficerowie kawalerii powstania listopadowego
- Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej
- Uczestnicy bitwy pod Lipskiem 1813 (strona francuska)
- Urodzeni w 1787
- Zmarli w 1864