Andrzej Balicki
|
Ten artykuł od 2023-05 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł. |
Data i miejsce śmierci |
1420 |
---|---|
Ród |
Toporczykowie |
Rodzice |
Jaśko kasztelan wiślicki |
Małżeństwo |
Rachna |
Dzieci |
Jan i Prokop |
Wojny i bitwy |
Andrzej Balicki herbu Topór (zm. 1 listopada 1420 pod Wyszehradem) – rycerz polski, dworzanin Zygmunta Luksemburskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się polskim rodzie rycerskim herbu Topór z Ossolina, z tego gniazda wywodzili się też Ossolińscy i Goźliccy. Był synem Jaśka, kasztelana wiślickiego. Zawiązany z dworem króla Węgier i Czech Zygmunta Luksemburskiego, należał do najznamienitszych rycerzy tego władcy. Na Węgrzech posiadał znaczny majątek ziemski – był m.in. od 1410 r. właścicielem zamku Sklabinia w Turcu. W 1412 brał udział w turnieju rycerskim w Budzie, który odbywał się z okazji zjazdu monarchów. Był jednym z reprezentantów króla Zygmunta na soborze w Konstancji, przebywał tam od stycznia 1415 do maja 1418. Prawdopodobnie w tym okresie stał się członkiem bractwa św.Krzysztofa w tyrolskim Arlbergu, w księdze brackiej tego miasta jest herb Balickiego oraz wizerunek orderu Smoka, który otrzymał od Zygmunta Luksemburskiego. W 1419 przewodził poselstwu Zygmunta do Władysława Jagiełły, następnie prowadził orszak króla polskiego na zjazd do Koszyc (maj 1419).
Zginął 1 listopada 1420 w bitwie pod Wyszehradem, w walce z wojskami husyckimi. Żonaty z Rachną, córką Ścibora ze Ściborzyc. Miał dwóch synów, Jana i Prokopa[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dariusz Piwowarczyk, Polacy na Węgrzech Za panowania Zygmunta Luksemburskiego (1387-1437), Stanisław A.Sroka, Kraków 2001- recenzja, Muzeum Historii Polski, str,190
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Helena Polaczkówna, Balicki Andrzej [w:] Polski słownik Biograficzny, Nakładem Polskiej Akademii Umiejętności, Warszawa 1935, tom I, s.232.