Aleksander Kopiński
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Zawód, zajęcie |
urzędnik, eseista, historyk kultury, krytyk literacki, działacz społeczny |
Miejsce zamieszkania | |
Narodowość |
polska |
Alma Mater | |
Stanowisko |
radny dzielnicy Ochota |
Partia | |
Odznaczenia | |
Aleksander Adam Kopiński (ur. 24 grudnia 1974 w Warszawie) – polski urzędnik, działacz społeczny, eseista, historyk kultury i krytyk literacki. Główny obszar jego zainteresowań stanowią dzieje kultury polskiej XX wieku, szczególnie lata 30. i okres II wojny światowej oraz literatura współczesna[1], szeroko pojęta varsavianistyka[2], genealogia[3], a także zagadnienia cywilizacyjne i religijne[4].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Absolwent Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1999–2007 był członkiem redakcji kwartalnika „Fronda”, z której odszedł po usunięciu ze stanowiska redaktora naczelnego Marka Horodniczego. W listopadzie 2007 wspólnie z byłymi redaktorami „Frondy” założył nowy kwartalnik „44 / Czterdzieści i Cztery”[5]. W grudniu 2010 ustąpił z redakcji pisma.
Szkice, recenzje i wywiady oraz artykuły naukowe publikował też m.in. w „Arcanach”, „Christianitas”, „Ethosie”, „Nowym Łowiczaninie”, „Gazecie Polskiej”, „Nowym Państwie”, „Palestrze”, „Pamięci.pl”, „Rocznikach Łowickich”, „Rzeczpospolitej”, „Skarpie Warszawskiej”, „Stolicy”, „Toposie”, „W drodze”, „Więzi” i „Życiu”.
Był jednym z 30 sygnatariuszy „Deklaracji w sprawie uwolnienia liturgii tradycyjnej” – wystosowanego w grudniu 2006 z inicjatywy środowiska polskich tradycjonalistów katolickich apelu do Benedykta XVI o przywrócenie mszy trydenckiej. List ten poprzedził wydanie przez papieża 7 lipca 2007 motu proprio Summorum Pontificum, które zaspokoiło te żądania[6].
Jego badania przyczyniły się do nadania przez Instytut Pamięci Męczenników i Bohaterów Holocaustu Jad Waszem w Jerozolimie trojgu Polaków, którzy ratowali Żydów podczas okupacji hitlerowskiej, tytułów Sprawiedliwych wśród Narodów Świata[7].
Zawodowo urzędnik państwowy[8], od 2006 pracuje w Biurze Wystąpień i Patronatów Kancelarii Prezydenta RP[9]. W wyborach samorządowych w 2018 został wybrany radnym warszawskiej dzielnicy Ochota z ramienia KWW Ochocianie, startującego w koalicji Miasto Jest Nasze - Ruchy Miejskie[10]. 9 listopada 2018 został wiceprzewodniczącym Rady Dzielnicy Ochota m.st. Warszawy[11].
Bibliografia (druki zwarte)
[edytuj | edytuj kod]- Gdy zaczniemy walczyć miłością... Portrety kapelanów powstania warszawskiego, praca zbiorowa pod red. Grzegorza Górnego i Aleksandra Kopińskiego (Muzeum Powstania Warszawskiego, Warszawa 2004), w której zamieścił szkic biograficzny o dominikaninie bł. Michale Czartoryskim
- Ludzie z charakterami. O okupacyjnym sporze Czesława Miłosza i Andrzeja Trzebińskiego (Fronda, Warszawa 2004)[12]
- „Cienie rycerzy” i „polskie flaczki”. Uwagi o patriotyzmie w literaturze wojennej i współczesnej. polskietradycje.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-15)]., w pracy zbiorowej: Patriotyzm Polaków. Studia z historii idei, pod red. Jacka Kloczkowskiego (Ośrodek Myśli Politycznej, Kraków 2006)
- Testament Józefa Mackiewicza. tylkoprawda.akcja.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-15)]., w pracy zbiorowej: Wolność i jej granice. Polskie dylematy, pod red. Jacka Kloczkowskiego (Ośrodek Myśli Politycznej, Kraków 2007)
- Traktat? Żart? Przestroga? Uwagi o „Wieszaniu” Rymkiewicza oraz W zaklętym kręgu Polski zdziecinniałej, w pracy zbiorowej: Spór o Rymkiewicza. Wybór publicystyki, pod red. Tomasza Rowińskiego (Fronda, Warszawa 2012)
- Kapelan AK pseudonim Ojciec Michał. Ostatnie tygodnie życia bł. Michała Czartoryskiego na powstańczym Powiślu, w pracy zbiorowej: Bł. Michał Czartoryski OP (1897-1944) i jego czasy, pod red. Kazimierza Karolczaka i Marka Miławickiego OP (Dominikański Instytut Historyczny, Kraków 2018)
Nagrody i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]- 2005 - wyróżnienie przyznane przez kapitułę Nagrody Literackiej im. Józefa Mackiewicza za książkę Ludzie z charakterami...
- 2014 - Odznaka honorowa „Zasłużony Honorowy Dawca Krwi” (I stopnia)
- 2018 - Odznaka „Honorowy Dawca Krwi – Zasłużony dla Zdrowia Narodu”[8][9]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Studium „Cienie rycerzy” i „polskie flaczki”. Uwagi o patriotyzmie w literaturze wojennej i współczesnej, eseje Testament Józefa Mackiewicza i Rzymianin nadwiślański, „Rzeczpospolita”, 12-13 X 2013, dod. „Plus Minus”, felieton Hłasko albo szelest papierowej legendy, www.44.org.pl, 16.06.2009; recenzje: Debiut pełen nadziei i... błędów, „Rzeczpospolita”, 21-22 XI 2009, Mała Polska pod biegunem, www.rp.pl, 22 I 2010, Warszawskie peryferia z historią w tle, „Rzeczpospolita”, 31 VII-1 VIII 2010, dod. „Plus Minus”, Duszna powieść, „Arcana” 2010, nr 5, Niezłomni rebelianci, www.rp.pl, 04.02.2011, Słowa na ulicy, „Rzeczpospolita”, 6-7.08.2011, Kto uwierzy jurodiwemu?, „Rzeczpospolita”, 10-11.09.2011, Polski Kopciuszek zdobywa Nowy Świat, „Rzeczpospolita”, 15-16.10.2011
- ↑ Zob. szkice o artystach na tle stolicy: Warszawskie adresy Andrzeja Trzebińskiego, „Rzeczpospolita”, 3-4 I 2009, dod. „Rzecz o Książkach”, Trzy kąpiele w sierpniowym słońcu, „Rzeczpospolita”, 8-9 VIII 2009, Podzwonne dla starej Warszawy, „Rzeczpospolita”, 6-7 XI 2010, dod. „Plus Minus”, Powrót do Rechowiczów, „Rzeczpospolita”, 4-5 VIII 2012, dod. „Plus Minus”, Studia nad „Lalką”, „Rzeczpospolita”, 18-19 VIII 2012, dod. „Plus Minus”
- ↑ Zmierzchy i poranki, „Rzeczpospolita”, 22-23.09.2012, dod. „Plus Minus”, Zabłocki nie od mydła, „Rzeczpospolita”, 10-11.11.2012, dod. „Plus Minus”; Bobrujsk, Warszawa, Świdnica, „Rzeczpospolita”, 26-27.01.2013, dod. „Plus Minus”; Genealogia, czyli nauka umierania, „Rzeczpospolita”, 10-11 VIII 2013, dod. „Plus Minus”; Miłość i metodyka: Sergiusz i Helena Halpernowie, „Nowy Łowiczanin. Tygodnik Ziemi Łowickiej” 2013, nr 44, dod. „Łowiczanin. Kwartalnik Historyczny”, R. XI, nr 3 z października 2013; Lucjan Halpern (1894–1940) – adwokat, żołnierz, ofiara Katynia, „Palestra” 2014, nr 7-8
- ↑ Co kryje kłamstwo, „Fronda” 2001, nr. 23/24. wydawnictwo.fronda.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-01-28)]., wypowiedź w ankiecie Czy media pożarły politykę?, „Arcana” 2009, nr 4, felieton Beatyfikacja Jana Pawła II niczego nie zmieni, www.44.org.pl, 27.10.2009
- ↑ 90% redakcji „Frondy” zakłada nowy kwartalnik „44 / Czterdzieści i Cztery”, informacja na www.44.org.pl
- ↑ List do Papieża w sprawie tradycyjnej liturgii, informacja na portalu Wiara.pl z 27.12.2006
- ↑ S. M. Rostan, Digging. Lifting the Memorable from Within the Unthinkable, Cold Spring Harbor, NY 2013, s. 166-170; A. Kopiński, Marian i Stasio. Żywoty przez parę chwil równoległe, „Rzeczpospolita”, 26-27 IV 2014, dod. „Plus Minus”; Relacja ocalonego Mariana Rozenbluma na stronie Instytutu Jad Waszem; Stanisław Drabich, Ireneusz Studziński i Teodora Studzińska w bazie The Righteous Among The Nations, Yad Vashem
- ↑ a b Nasi kandydaci - Ochocianie Sąsiedzi [online], Ochocianie Sąsiedzi [dostęp 2018-10-30] (pol.).
- ↑ a b Biogram radnego na stronie Urzędu Dzielnicy Ochota m.st. Warszawy (dostęp 2 X 2019).
- ↑ Wybory samorządowe 2018. Informacje o kandydacie KOPIŃSKI Aleksander Adam [online], wybory2018.pkw.gov.pl [dostęp 2018-10-30] .
- ↑ Zmiana koalicji na warszawskiej Ochocie. portalsamorzadowy.pl, 2018-11-09. [dostęp 2018-11-10].
- ↑ Fragment książki Ludzie z charakterami..., „W drodze” 2003, nr 6. [dostęp 2006-12-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-30)].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Urodzeni w 1974
- Polscy historycy kultury
- Polscy pisarze współcześni
- Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego
- Radni Warszawy
- Varsavianiści
- Ludzie urodzeni w Warszawie
- Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony Honorowy Dawca Krwi”
- Ludzie związani z „Frondą”
- Odznaczeni odznaką „Honorowy Dawca Krwi – Zasłużony dla Zdrowia Narodu”