Bitwa pod Vittorio Veneto
Ten artykuł od 2020-01 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
I wojna światowa | |||
Operacja aliancka na froncie włoskim (X/XI 1918) | |||
Czas |
24 października – 3 listopada 1918 | ||
---|---|---|---|
Miejsce |
Vittorio Veneto i okolice | ||
Terytorium | |||
Wynik |
decydujące zwycięstwo aliantów na froncie włoskim | ||
Strony konfliktu | |||
| |||
Dowódcy | |||
| |||
Siły | |||
| |||
Straty | |||
| |||
Położenie na mapie Włoch | |||
45°57′21″N 12°20′49″E/45,955833 12,346944 |
Bitwa pod Vittorio Veneto – bitwa stoczona w czasie I wojny światowej (24 października - 3 listopada 1918) pomiędzy armią austro-węgierską a wojskami włoskimi wspomaganymi przez pozostałe państwa koalicji.
Przed bitwą
[edytuj | edytuj kod]Po klęsce Włochów pod Caporetto końcem 1917 front przesunął się na linię rzeki Piawa, jednakże siły Państw Centralnych nie przełamały tej pozycji, nie udało się zajęcie Wenecji, walki zmieniły charakter na pozycyjny.
W czerwcu 1918 roku Austriacy przypuścili ostatnią ofensywę na froncie włoskim (bitwa nad Piawą), przy dużych stratach z obu stron ofensywa ta załamała się.
Bitwa
[edytuj | edytuj kod]W październiku 1918 roku wojska włoskie pod dowództwem gen. Armando Diaza, wspomagane przez innych aliantów przeszły do ofensywy, przekroczono rzekę i zmuszono wojska austro-węgierskie do pospiesznego odwrotu, zamieniającego się niekiedy w panikę (do niewoli dostało się ponad 300 tysięcy żołnierzy przeciwnika).
Rezultaty
[edytuj | edytuj kod]Bitwa doprowadziła do całkowitego załamania sił państw centralnych na froncie włoskim. W obliczu całkowitej klęski, Austro-Węgry zostały zmuszone do proszenia o rozejm (3 listopada 1918).