Dance of Death World Tour
Grafika pochodząca z albumu Dance of Death | ||||
Wykonawca trasy koncertowej | ||||
Iron Maiden | ||||
Promowane albumy | ||||
---|---|---|---|---|
Lokalizacje | ||||
Data rozpoczęcia |
19 października 2003 | |||
Data zakończenia |
8 lutego 2004 | |||
Liczba koncertów |
53 | |||
Widownia |
1,2 mln | |||
Iron Maiden | ||||
|
Dance of Death World Tour to światowa trasa koncertowa formacji Iron Maiden, promująca ich trzynasty album studyjny Dance of Death. Trasa rozpoczęła się koncertem w węgierskiej miejscowości Debreczyn, 19 października 2003 roku, zaś zakończyła w Tokio, 8 lutego 2004 roku. Zespół dotarł z koncertami do 24 państw świata. Grupa również prezentowała muzykę z 13. albumu studyjnego, w ramach imprez sportowo – muzycznych realizowanych pod hasłem „SoccerSix” latem 2004 roku. Muzycy zaprezentowali zgromadzonej publiczności konceptualne widowisko, stworzone specjalnie z myślą o promocji albumu. Większość koncertów odbywała się w arenach widowiskowo - sportowych, jednak w przypadku kilku koncertów w Ameryce Południowej zdecydowano się na koncerty stadionowe.
Muzycy w licznych wywiadach poprzedzających trasę twierdzili, iż wyjątkowo teatralny charakter przedstawienia towarzyszącego poszczególnym koncertom, może być trafnie oddany jedynie w przypadku spektakli realizowanych w bardziej kameralnych obiektach[1]. Trasa została niemal całkowicie wyprzedana, koncerty wraz z trzema imprezami z serii „SoccerSix” przyciągnęły niemal 1,2 mln fanów. DVD oraz album koncertowy Death on the Road zostały zarejestrowane w Dortmundzie, w legendarnej Westfalenhalle[2].
Supporty
[edytuj | edytuj kod]- Gamma Ray koncerty od 19 października Debreczyn do 2 listopada 2003, Madryt[3].
- Helloween koncert w Paryżu 22 listopada 2003[3].
- Funeral for a Friend koncerty od 4 listopada Frankfurt do 18 grudnia 2003, Amnéville[3].
- Arch Enemy koncerty od 20 stycznia Montreal do 8 lutego 2004, Tokio[3].
- Edguy anonsowany na „Mystic Festival” we Wrocławiu, 28 listopada 2003, ostatecznie odwołany ze względów zmian w terminarzu trasy[3].
- Kat koncert na „Mystic Festival” we Wrocławiu, 28 listopada 2003[3].
- Frontside koncert na „Mystic Festival” we Wrocławiu, 28 listopada 2003[3].
- Poisonblack koncert 21 grudnia 2003 w Helsinkach[3].
- Cage koncerty 30/31 stycznia 2004 w Los Angeles[3].
- Sonata Arctica koncerty 7/8 lutego 2004 w Osace oraz Tokio[3].
- O’Connor koncert 11 stycznia 2004 w Buenos Aires[3].
- WitchBlade koncert 13 stycznia 2004 w Santiago[3].
- Heavenfalls koncert 16 stycznia 2004 w Rio de Janeiro[3].
- Shaman koncert 17 stycznia 2004 w São Paulo[3].
Setlista
[edytuj | edytuj kod]- Introdukcja: „Declamation” (Chris Payne) na każdym koncercie trasy.
- „Wildest Dreams” (z albumu Dance of Death, 2003)
- „Wrathchild” (z albumu Killers, 1981)
- „Can I Play with Madness” (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988)
- „The Trooper” (z albumu Piece of Mind, 1983)
- „Dance of Death” (z albumu Dance of Death, 2003)
- „Rainmaker” (z albumu Dance of Death, 2003)
- „Brave New World” (z albumu Brave New World, 2000)
- „Paschendale” (z albumu Dance of Death, 2003)
- „Lord of the Flies” (z albumu The X-Factor, 1995)
- „No More Lies” (z albumu Dance of Death, 2003)
- „Hallowed Be Thy Name” (z albumu The Number of the Beast, 1982)
- „Fear of the Dark” (z albumu Fear of the Dark, 1992)
- „Iron Maiden” (z albumu Iron Maiden, 1980)
Bisy:
- „Journeyman” (z albumu Dance of Death, 1981)
- „The Number of the Beast” (z albumu The Number of the Beast, 1982)
- „Run to the Hills” (z albumu The Number of the Beast, 1982)
Uwagi:
- The Dance of Death World Tour było ostatnim w trakcie którego materiał z albumów nagranych z Blazem Bayleyem został włączony do repertuaru koncertów, w tym wypadku był to utwór „Lord of the Flies”[4].
- „Wrathchild” nie uwzględniono w programie koncertów dwóch pierwszych koncertów[4].
Oprawa trasy
[edytuj | edytuj kod]Scena wykorzystywana na trasie przypominała średniowieczną warownię, zwieńczoną po obu stronach wybiegów dwoma kilkumetrowymi basztami, we wnętrzu których ukryto posągi przedstawiające personifikacje śmierci, znane z ilustracji okładkowej płyty („The Grim Reaper”). Pomiędzy basztami, w głębi estrady widniała okratowana brama do twierdzy, wyeksponowana w trakcie pierwszego utworu koncertu. Platforma sceny została pokryta tworzywem z reprodukcją czerwono - białej planszy z wpisaną wewnątrz, dwunastoramienną gwiazdą, identyczną, jaka zdobiła dolną część ilustracji albumu Dance of Death oraz wnętrze pudełka płyty CD[5].
Tournee przeszło do historii ze względu na intensywne wykorzystanie para-teatralnych rekwizytów. Bruce Dickinson rozpoczynał utwór „Dance of Death” siedząc na tronie, po lewej stronie podium sceny. Wykorzystywał również pelerynę, a nawet dwie maski weneckie. „Paschendale” otwierały odgłosy rodem z pola bitwy, nawiązujące do Pierwszej Wojny Światowej. Członkowie ekipy technicznej, przebrani w mundury z epoki, instalowali wokół wybiegów sceny transzeje i rozkładali obok nich fantomy martwych żołnierzy, w tym czasie Bruce Dickinson recytował strofy „Anthem for Doomed Youth” Wilfreda Owena. Bruce wykonywał wspomniany utwór, przebrany w mundur i hełm pruskiego żołnierza. Wszystkiemu towarzyszyły niesłychanie intensywne efekty świetlne, błyski stroboskopów oraz wdmuchiwany pneumatycznie dym z suchego lodu. Podczas „The Trooper” frontman pojawił się na tylnej platformie estrady w mundurze brytyjskiego kawalerzysty, dzierżąc sztandar Union Jack[5].
Ogromny Eddie wyłaniał się zza estrady podczas „Iron Maiden”, odziany w czarną pelerynę wymachiwał kosą w kierunku widowni. Wersja mobilna maskotki, również przedstawiona jako personifikacja śmierci, pojawiała się podczas prezentacji utworu „The Number of the Beast.”[5] Koncerty zostały wzbogacone o efekty naturalistyczne, m.in. wspomniane już odgłosy bitwy, nocnego koncertu cykad czy burzy (przed „Rainmaker”) oraz recytację słynnego fragmentu „Hamleta” Wiliama Shakespeare’a: „Są takie rzeczy na niebie i ziemi, o których nie śniło się waszym filozofom...” (org.: „There are more things in heaven and earth, than are dreamt of in your philosophy”)[6] Utwór „Journeyman” był wykonywany wyłącznie w wersji akustycznej z udziałem publiczności[5].
System oświetleniowy wykorzystywany na trasie, składał się z dwóch standardowych ramp dźwigających po 75 reflektorów typu PAR 64, kaskady jaskrawych zestawów halogenów oświetlających publiczność, oraz trzech mobilnych, trójkątnych ramp z ponad setką świateł, wewnątrz których zainstalowano specjalne tworzywo z reprodukcjami grafiki umieszczonej na platformie estrady. Wraz z nią oraz scenerią średniowiecznej twierdzy, całość tworzyła jednolity, niezwykle klimatyczny koncept. Proces nagrywania albumu, konstrukcji estrady, opracowania scenografii, organizacji koncertów i wyboru obiektów na poszczególne występy, uwieczniono w dodatku dokumentalnym do DVD Death on the Road z 2005 roku[5].
Daty trasy
[edytuj | edytuj kod]UWAGA! w wyniku aktualizacji danych, nazwy obiektów nie muszą się pokrywać ze stanem pierwotnym, znanym z materiałów prasowych grupy.
Data | Miasto | Kraj | Miejsce |
---|---|---|---|
Europa | |||
19 października 2003 | Debreczyn | Főnix Hall | |
21 października 2003 | Bańska Bystrzyca | Bystrica Sports Hall | |
22 października 2003 | Praga | T-Mobile Arena | |
24 października 2003 | Monachium | Olympiahalle | |
25 października 2003 | Stuttgart | Schleyerhalle | |
27 października 2003 | Assago | Mediolanum Forum | |
28 października 2003 | Florencja | Nelson Mandela Forum | |
30 października 2003 | Zurych | Hallenstadion | |
31 października 2003 | Tonex | Salle des Fètes | |
1 listopada 2003 | Badalona | Palau Municipal | |
2 listopada 2003 | Madryt | Palacio Vistalegre | |
4 listopada 2003 | Frankfurt | Jahrhunderthalle | |
12 listopada 2003 | Kopenhaga | Valby-Hallen | |
14 listopada 2003 | Sztokholm | Ericsson Globe | |
15 listopada 2003 | Göteborg | Scandinavium | |
17 listopada 2003 | Hanower | Eilenriedehalle | |
18 listopada 2003 | Berlin | Arena Berlin | |
20 listopada 2003 | Leuven | Brabenthal | |
22 listopada 2003 | Paryż | Omnisport de Bercy | |
24 listopada 2003 | Dortmund | Westfalenhallen | |
26 listopada 2003 | Hamburg | Alsterdorfer Sporthalle | |
27 listopada 2003 | Lipsk | Arena Leipzig | |
28 listopada 2003[a] | Wrocław | Hala Stulecia | |
1 grudnia 2003 | Dublin | The Point | |
3 grudnia 2003 | Newcastle upon Tyne | Telewest Arena | |
4 grudnia 2003 | Nottingham | National Ice Centre | |
6 grudnia 2003 | Sheffield | Sheffield Arena | |
8 grudnia 2003 | Glasgow | SECC | |
9 grudnia 2003 | Manchester | Manchester Arena | |
12 grudnia 2003 | Londyn | Earl’s Court | |
13 grudnia 2003 | Rotterdam | Ahoy Rotterdam | |
15 grudnia 2003 | Cardiff | Motorpoint Arena Cardiff | |
16 grudnia 2003 | Birmingham | National Exhibition Centre | |
18 grudnia 2003 | Metz | Galaxie Amnéville | |
21 grudnia 2003 | Helsinki | Hartwall Arena | |
Ameryka Południowa | |||
11 stycznia 2004 | Buenos Aires | Estadio José Amalfitani | |
13 stycznia 2004 | Santiago | Pista Nacionale | |
16 stycznia 2004 | Rio de Janeiro | Citibank Hall | |
17 stycznia 2004 | São Paulo | Estádio do Pacaembu | |
Ameryka Północna | |||
20 stycznia 2004 | Montreal, Quebec | Centre Bell | |
21 stycznia 2004 | Québec, Quebec | Colisée Pepsi | |
23 stycznia 2004 | Nowy Jork | Hammerstein Ballroom | |
24 stycznia 2004 | |||
26 stycznia 2004 | |||
27 stycznia 2004 | |||
30 stycznia 2004 | Los Angeles | Universal Amphitheatre | |
31 stycznia 2004 | |||
Azja | |||
5 lutego 2004 | Sapporo | Kosei Nenkin Hall | |
7 lutego 2004 | Osaka | Osaka-jo Hall | |
8 lutego 2004 | Saitama | Saitama Super Arena | |
Europa | |||
22 lipca 2004[b] | Manchester | Old Trafford S6M&G | |
24 lipca 2004[b] | Mediolan | San Siro Stadium S6M&G | |
28 lipca 2004[b] | Madryt | Stadion Camp Nou S6M&G |
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Headliner „Mystic Festival”
- ↑ a b c Imprezy z cyklu „SoccerSix Music & Game”
- Koncerty zagrane w ramach trasy uchodziły za najbardziej teatralne w karierze zespołu[5].
- 35 koncertów w arenach widowiskowo - sportowych Wielkiej Brytanii i reszty Europy, zobaczyło ponad 500 tys. widzów. Prawie wszystkie koncerty trasy były kompletnie wyprzedane[5].
- Trasa po Wielkiej Brytanii została wyprzedana w przeciągu kilku dni[5].
- W Polsce grupa wystąpiła jako gwiazda „Mystic Festival” we Wrocławiu. Estrada zbudowana na potrzeby niniejszego występu była największą, jaką ktokolwiek zbudował w zamkniętym obiekcie w Polsce[5].
- Grupa Kat podczas koncertu na „Mystic Festival” w roli supportu Iron Maiden zarejestrowała DVD oraz album koncertowy, zatytułowany Somewhere in Poland.
- Koncert z 24 listopada 2003 w dortmundzkiej Westfalenhallen, był wielokrotnie transmitowany w Niemczech via VIVA TV, został również zarejestrowany i wydany jako zestaw 3DVD/2CD Death on the Road[5].
- Daty koncertów w Helsinkach, Wrocławiu oraz Nancy zostały przebookowane na późniejsze terminy z uwagi na chorobę gardła Bruce’a Dickinsona[5].
- Wyprzedany w ciągu minut koncert w kameralnej sali w Tonex - Szwajcaria, 31 października 2003, został odwołany ze względu na konflikt dystrybucyjno-prawny operatora sprzedaży biletów.
- Koncert w Hammerstein Ballroom w Nowym Jorku, zabookowany na 27 stycznia 2004, został odwołany z uwagi na awarię konsolety dźwiękowej, w którą jeden z rozentuzjazmowanych fanów rzucił plastykowym kubkiem z piwem[5].
- Koncert w São Paulo zobaczyło 60 tys. widzów[5].
- Koncert w Buenos Aires zobaczyło 55 tys. widzów[5].
- Koncert w Santiago przyciągnął prawie 40 tys. widzów[5].
- Koncert w Tokio na Saitama Super Arena zgromadził 27 tys. fanów. Był to największy, pojedynczy koncert grupy w tym kraju[5].
- Trzy lipcowe imprezy charytatywne z cyklu „SoccerSix Music & Game” służyły zebraniu środków na pomoc dzieciom dotkniętym chorobami nowotworowymi. W rozgrywkach uczestniczyli m.in. muzycy grupy oraz inni artyści z branży i znani piłkarze. Zmagania sportowe urozmaicono muzyką Iron Maiden. Uczestniczyło w nich 230 tys. widzów. Bilet - cegiełka miał cenę symboliczną[5].
- Koncerty zagrane w latach 2003 - 2004 wygenerowały drugi co do wielkości dochód dla artysty brytyjskiego[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Iron Maiden Tours. 2011-02-20. [dostęp 2013-11-12]. (ang.).
- ↑ Iron Maiden announce details of Death On The Road DVD/CD. 2011-08-20. [dostęp 2013-11-02]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n Trasa Dance of Death - Supporty. maidenfrance.fr, 12 stycznia 2005. [dostęp 2011-03-12]. (fr.).
- ↑ a b Setlist 04. maidenfrance.fr, 23 marca 2007. (fr.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r Wall, Mick: Iron Maiden: Run to the Hills III, the Authorised Biography. Wyd. 3. Sanctuary Publishing, 2004, s. 380. ISBN 1-86074-542-3. (ang.).
- ↑ Shakespeare, William: Hamlet act. 1, scene V. Wyd. 23. Press Publishing, 2015. (ang.).