Edward Pepłowski
Pełne imię i nazwisko |
Edward Adolf Pepłowski h. Gozdawa |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
11 kwietnia 1880 |
Data i miejsce śmierci | |
Minister pracy i opieki społecznej | |
Okres |
od 13 grudnia 1919 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
Edward Pepłowski (ur. 11 kwietnia 1880 w Starachowicach, zm. 23 marca 1960 w Łodzi) – polski inżynier, polityk, minister pracy i opieki społecznej, senator II RP.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Syn Eugeniusza Pepłowskiego h. Gozdawa (1847–1897) i Marianny z Bairdów (zm. 1937)[2]. Absolwent Petersburskiego Instytutu Technologicznego[3]. Był członkiem Ligi Narodowej[4]. Był współzałożycielem Narodowego Związku Robotniczego w Królestwie Polskim, a następnie należał do Narodowej Partii Robotniczej. Poseł do rosyjskiej II Dumy Państwowej w roku 1907. W latach 1906–1909 pracował w przedsiębiorstwie robót górniczych, wiertniczych i hydrologicznych Michała Łempickiego w Sosnowcu.
Od 13 grudnia 1919 do 9 czerwca 1920 i od 24 lipca 1920 do 5 marca 1921 był ministrem pracy i opieki społecznej w rządach Leopolda Skulskiego i Wincentego Witosa. W latach 1921–1926 zajmował stanowisko dyrektora naczelnego Państwowych Zakładów Górniczych i Hutniczych w Warszawie[5].
W latach 1928–1935 był senatorem II i III kadencji. Senator II kadencji wybrany w 1928 roku z województwa poznańskiego z Listy Narodowej Partii Robotniczej[6].
Po II wojnie światowej, w latach 1945–1947 był dyrektorem technicznym w Zakładach Przemysłu Bawełnianego nr 4 im. Stanisława Dubois w Łodzi (daw. „Eitingon i Spółka”), w latach 1947–1949 dyrektorem technicznym w Dyrekcji Przemysłu Bawełnianego, w latach 1949–1954 dyrektorem, a następnie głównym mechanikiem Zakładów Przemysłu Bawełnianego im. Józefa Stalina w Łodzi oraz głównym mechanikiem w Przedsiębiorstwie Usług Ogólnych Przemysłu Bawełnianego w Łodzi[7].
Zmarł w Łodzi. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 179-3-20,21)[8].
W 2022 roku z inicjatywy premiera Mateusza Morawieckiego, Fundacja ,,Stare Powązki" w ramach projektu odrestaurowywania grobów ministrów II RP, odnowiła miejsce pochówku Edwarda Pepłowskiego[9].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (27 grudnia 1924)[5]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ z przerwą 9.VI.1920-23.VII.1920 gdy stanowisko ministra pracy i opieki społecznej było nieobsadzone
- ↑ Edward Adolf Pepłowski h. Gozdawa [online], Sejm-Wielki.pl [dostęp 2021-01-04] .
- ↑ Księga pamiątkowa inżynierów technologów Polaków wychowańców Instytutu Technologicznego w Petersburgu : (w rocznicę stulecia uczelni), Warszawa , 1933, s. 95.
- ↑ Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887-1907), Londyn 1964, s. 580.
- ↑ a b M.P. z 1924 r. nr 299, poz. 979 „za zasługi, położone dla Rzeczypospolitej Polskiej w dziedzinie organizacji przemysłowych urzędów państwowych”.
- ↑ Tadeusz i Karol Rzepeccy, Sejm i Senat 1928-1933. Podręcznik zawierający wyniki wyborów w województwach, okręgach i powiatach, podobizny posłów sejmowych i senatorów, statystyki i mapy poglądowe, Wielkopolska Księgarnia Nakładowa Karola Rzepeckiego, Poznań 1928, s. 168.
- ↑ Edward Pepłowski » Witryna edukacyjna Kancelarii Senatu [online], senat.edu.pl [dostęp 2021-01-04] .
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: ANTONI WOLSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-02-10] .
- ↑ Nagrobki ministrów II RP – odnowione – Fundacja Stare Powązki [online] [dostęp 2023-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2023-04-11] (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 562. [dostęp 2021-01-04].
- „Kto był kim w II Rzeczypospolitej”, pod red. prof. Jacka. M. Majchrowskiego. Warszawa 1994. wyd I.
- Absolwenci Petersburskiego Instytutu Technologicznego
- Członkowie Ligi Narodowej
- Członkowie Narodowego Związku Robotniczego
- Deputowani do II Dumy Państwowej Imperium Rosyjskiego
- Ludzie urodzeni w Starachowicach
- Ministrowie pracy II Rzeczypospolitej
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)
- Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie
- Politycy Narodowej Partii Robotniczej
- Polscy deputowani do Dumy Państwowej Imperium Rosyjskiego
- Polscy inżynierowie
- Senatorowie II kadencji (1928–1930)
- Senatorowie II Rzeczypospolitej (województwo poznańskie)
- Senatorowie III kadencji (1930–1935)
- Urodzeni w 1880
- Zmarli w 1960