Egon Busek
Data urodzenia |
10 stycznia 1878 |
---|---|
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Stanowiska |
szef sekcji |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
Egon Busek (ur. 10 stycznia 1878, zm. po 1934) – pułkownik dyplomowany inżynier saperów Wojska Polskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 1900 roku pełnił służbę w c. i k. pułku kolejowym i telegraficznym w Korneuburgu (niem. k. u. k. Eisenbahn- und Telegraphenregiment), w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 września 1899 roku[1]. W latach 1902–1904 był słuchaczem Wyższego Kursu Inżynierskiego (niem. Höherer Geniekurs) w Wiedniu. 1904, po ukończeniu kursu, otrzymał tytuł „oficer przydzielony do Sztabu Inżynieryjnego” i został przydzielony do Dyrekcji Inżynierii w Przemyślu, pozostając oficerem nadetatowym pułku kolejowego i telegraficznego. 1 maja 1904 został mianowany porucznikiem[2]. 1 listopada 1906 został mianowany kapitanem. W tym samym roku został przeniesiony do Galicyjskiego pułku piechoty w Tarnowie[3]. W 1909, po odbyciu stażu liniowego, otrzymał tytuł „oficer Sztabu Inżynieryjnego” i przydział do Dyrekcji Inżynierii w Trebinje, a w 1912 do Dyrekcji Inżynierii w Trydencie. Na stopień majora został mianowany 1 marca 1915, a na stopień podpułkownika ze starszeństwem z 1 lutego 1917 roku[4].
21 czerwca 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lutego 1917 roku i przydzielony Departamentu III Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie[5]. 29 maja 1920 roku został zatwierdzony w stopniu pułkownika z dniem 1 kwietnia 1920 roku, w korpusie inżynierii i saperów, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej[6]. W 1921 roku, w związku z reorganizacją naczelnych władz wojskowych, został zwolniony ze stanowiska szefa Sekcji Komunikacyjnej Oddziału IV Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych[7]. „Zajmując z górą dwa lata to wysokie i odpowiedzialne stanowisko, przyczynił się swą sumienną pracą do postawienia na należytym poziomie organizacji wojskowej służby komunikacyjnej”[8]. Z dniem 1 maja 1922 roku został przeniesiony w stan nieczynny na okres dwóch lat[9]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów[10]. W latach 1923–1925 pozostawał w stanie nieczynnym, jako oficer nadetatowy 10 pułku saperów w Przemyślu[11][12][13]. Przed 1928 rokiem został przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał w Ustroniu[14]. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział mobilizacyjny do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I i był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”[15].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]W czasie służby w c. i k. armii otrzymał:
- Order Żelaznej Korony III klasy z dekoracją wojenną i mieczami,
- Krzyż Zasługi Wojskowej III klasy z dekoracją wojenną,
- Krzyż Jubileuszowy Wojskowy[4]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1900, Wiedeń 1899, s. 298, 916.
- ↑ Schematismus 1905 ↓, s. 222, 289, 942.
- ↑ Schematismus 1908 ↓, s. 264, 546.
- ↑ a b Ranglisten 1918 ↓, s. 96.
- ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 72 z 3 lipca 1919 roku, poz. 2351, 2386.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 9 czerwca 1920 roku, s. 400.
- ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 7, 574.
- ↑ Pochwała nr G.M. 3317.I Ministra Spraw Wojskowych dla płk SG Egona Buzka. „Polska Zbrojna”. 5, s. 3, 1921-10-13. Warszawa.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 67 z 20 października 1923 roku, s. 713-720.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 227.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 905.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 827.
- ↑ Lista oficerów SG 1925 ↓, s. 5.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 883.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 349, 852.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1905. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1904. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1908. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1907. (niem.).
- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918. (niem.).
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2016-02-15].
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1934. [dostęp 2016-06-11].
- Lista oficerów Sztabu Generalnego (stan z dnia 31 grudnia 1925 roku). Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1926.
- Oficerowie cesarskiej i królewskiej Armii
- Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej
- Odznaczeni Krzyżem Jubileuszowym Wojskowym
- Odznaczeni Orderem Korony Żelaznej
- Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej
- Pułkownicy saperów II Rzeczypospolitej
- Uczestnicy I wojny światowej (Austro-Węgry)
- Urodzeni w 1887
- Zmarli w XX wieku
- Oficerowie 10 Pułku Saperów