Elisabeth Grabowski
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Dziedzina sztuki |
poetka, pisarka |
Elisabeth Grabowski (ur. 13 kwietnia 1864 w Raciborzu, zm. 11 lutego 1929 w Opolu) – poetka, pisarka, folklorystka oraz katolicka działaczka społeczna.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Dzieciństwo spędziła w swoim rodzinnym mieście. Po śmierci rodziców, których straciła bardzo wcześnie, wyjechała z rodziną na Węgry. Po kilku latach przeniosła się do Berlina, by ostatecznie osiąść na stałe w Opolu. W swym pisarstwie zajmowała się głównie Górnym Śląskiem i jego problemami społecznymi, politycznymi i ekonomicznymi[1][2].
W 1909 ukazała się jej pierwsza pozycja „Der Weiser Adler” („Biały orzeł”), następnie „Haldenkinder” („Dzieci Hałdy” 1912), „Land und Leute in Oberschlesien” („Ludzie i kraj na Górnym Śląsku” 1913), „Wanderung durch Oberschlesiens Städte” („Wędrówka przez miasta górnośląskie” 1917)[3].
Pochowana na cmentarzu przy obecnej ulicy Wrocławskiej w Opolu[3]. Nagrobek na jej grobie został ufundowany przez Schutzverband Deutscher Schriftsteller (Stowarzyszenie Opieki nad Niemieckimi Pisarzami)[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Elisabeth Grabowski. O cioci, która pięknie opowiadała śląskie bajki [online], Warszawa Nasze Miasto, 25 listopada 2014 [dostęp 2022-12-07] (pol.).
- ↑ 15 kwietnia 2021 [online], 15 kwietnia 2021, 15 kwietnia 2021 [dostęp 2022-12-07] (pol.).
- ↑ a b Stary Cmentarz Opole ul. Wrocławska, cmentarz na ul. Wrocławskiej [online], www.cmentarzopole.pl [dostęp 2022-12-07] .
- ↑ To grób pisarki [online], wyborcza.pl [dostęp 2022-12-07] (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Paweł J. Newerla: Opowieści o dawnym Raciborzu. Cieszyńska Drukarnia Wydawnicza, 1996.