Eugeniusz Leoszenia
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1919–1959 |
Siły zbrojne | |
Jednostki |
1 Front Białoruski, |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
Eugeniusz Warfołomiejewicz Leoszenia, ros. Евгений Варфомеевич Леошеня, (ur. 11 grudnia?/24 grudnia 1900 w osadzie Albertyn (obecnie część Słonima), zm. 6 grudnia 1981) – docent, doktor (kandydat nauk technicznych), inżynier, generał porucznik Armii Czerwonej i generał dywizji ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Białorusin. Jego matka była Polką z rodziny ziemiańskiej.
Od 1919 w Armii Czerwonej. Uczestnik wojny domowej w latach 1920-1921. W 1922 roku ukończył Oficerską Szkołę Inżynierii, a następnie w 1934 roku Akademię Wojskową im. Frunzego w Moskwie. Po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej brał udział w obronie Moskwy, w 1941 i 1942 roku. W grudniu 1943 r. mianowany na stopień generała majora. Następnie uczestniczył w walkach w składzie 1 Frontu Białoruskiego, w którym był szefem sztabu wojsk inżynieryjnych frontu. W 1945 roku znacząco przyczynił się do tego, że 2 Armia Wojska Polskiego otrzymała batalion jeniecki do prowadzenia rozminowywania pasa terenu nad Odrą i Nysą Łużycką.
Po zakończeniu wojny z Niemcami, brał udział w walkach z Japonią w składzie Frontu Zabajkalskiego. Przed skierowaniem do Wojska Polskiego był zastępcą komendanta Wojskowej Akademii Inżynieryjnej im. Kujbyszewa w Moskwie. W sierpniu 1951 roku został przeniesiony do Wojska Polskiego i do roku 1956 pracował w Wojskowej Akademii Technicznej. Najpierw był szefem Katedry Zabezpieczenia Inżynieryjnego na Fakultecie Wojsk Inżynieryjnych, a następnie komendantem tegoż fakultetu. W 1952 roku wyznaczono go na komendanta Wojskowej Akademii Technicznej. 12 sierpnia 1955 r. awansował na stopień generała porucznika. Do ZSRR wyjechał w listopadzie 1956. Przez kilka lat był zastępcą komendanta Wojskowej Akademii Inżynieryjnej im. W. Kujbyszewa w Moskwie
Przebieg służby
[edytuj | edytuj kod]- 1919 - wstępuje na ochotnika do Armii Czerwonej;
- w latach 30. kończy Akademię Wojskową im. Michaiła Frunzego;
- pracownik naukowy Wojskowej Akademii Inżynieryjnej im. Kujbyszewa w Moskwie;
- 1945 - szef sztabu Wojsk Inżynieryjnych I Frontu Białoruskiego w stopniu generała majora;
- po II wojnie światowej pełni obowiązki szefa katedry a następnie zastępcy komendanta Wojskowej Akademii Inżynieryjnej im. Kujbyszewa;
- 1951 - skierowany do Polski na stanowisko szefa Katedry Zabezpieczenia Działań Bojowych Fakultetu Wojsk Inżynieryjnych WAT;
- 1951-1956 komendant WAT;
- 1956 - odwołany do Związku Radzieckiego.
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
- Order Sztandaru Pracy I klasy
- Order Krzyża Grunwaldu II klasy
- Medal za Warszawę 1939–1945
- Złoty Medal "Za Zasługi dla Obronności Kraju"
- Order Lenina
- Order Czerwonego Sztandaru - trzykrotnie
- Order Kutuzowa I klasy
- Order Kutuzowa II klasy
- Order Wojny Ojczyźnianej I klasy
- Order Wojny Ojczyźnianej II klasy
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Wojskowa Akademia Techniczna 1951-1991, WAT 1991, opracowanie płk Hipolit Grzegorczyk
- Edward Jan Nalepa , Oficerowie Armii Radzieckiej w Wojsku Polskim 1943-1968, Warszawa: Bellona, 1995, ISBN 83-11-08353-3, OCLC 830273795 .
- Z. Barszczewski – Sylwetki saperów, Wyd. Bellona, Warszawa 2001
- Żołnierz Wolności, 11.XII.81 r., s. 2
- H. P. Kosk, Generalicja polska, t. 1, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 1998
- Absolwenci Akademii Wojskowej im. M. Frunzego
- Generałowie dywizji ludowego Wojska Polskiego
- Generałowie porucznicy Sił Zbrojnych ZSRR
- Komendanci Wojskowej Akademii Technicznej
- Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989)
- Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945
- Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru
- Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu II klasy
- Odznaczeni Orderem Kutuzowa
- Odznaczeni Orderem Lenina
- Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy
- Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy
- Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej II klasy
- Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”
- Radzieccy żołnierze II wojny światowej
- Radzieccy oficerowie w ludowym Wojsku Polskim
- Urodzeni w 1900
- Zmarli w 1981
- Oficerowie dowództwa 1 Frontu Białoruskiego