Fausta (cesarzowa)
cesarzowa rzymska | |
Okres | |
---|---|
Jako żona | |
Dane biograficzne | |
Data urodzenia |
po 290 |
Data i miejsce śmierci | |
Ojciec | |
Matka | |
Mąż | |
Dzieci |
Fausta (Flavia Maxima Fausta, ur. po 290, zm. 326 w Rzymie, prawdopodobnie zamordowana na polecenie męża – cesarza Konstantyna) – córka cesarza Maksymiana oraz jego drugiej żony - Eutropii. Siostra cesarza Maksencjusza i cesarzowej Teodory. Żona cesarza rzymskiego - Konstantyna I Wielkiego, matka Konstantyny.
W 307 została żoną Konstantyna I, rządzącego wtedy w Galii, Brytanii i Hiszpanii. Małżeństwo miało przypieczętować sojusz z jej bratem Maksencjuszem, który w wyniku rebelii opanował Rzym i Italię. Przed ślubem Konstantyn I zerwał związek z Minerwiną, matką jego pierworodnego syna Kryspusa.
Fausta przyczyniła się do upadku swojego ojca Maksymiana. W 310 zginął w konsekwencji nieudanego spisku wymierzonego w Konstantyna I. Maksymian zdecydował się wciągnąć córkę w plany skierowane przeciw jej mężowi, ale ona wyjawiła tajemnicę Konstantynowi. Maksymian popełnił samobójstwo lub został zgładzony w lipcu 310.
Cesarzowa Fausta zdobyła wysoką pozycję na dworze Konstantyna, a ukoronowaniem wypływów było ogłoszenie jej w 323 Augustą; poprzednio nosiła tytuł Nobilissima Femina. Jednak trzy lata później Fausta została skazana na śmierć przez Konstantyna, w następstwie egzekucji Kryspusa, najstarszego syna cesarza ze związku z Minerwiną. Przyczyny śmierci obojga są różnie interpretowane; albo jako skutek ich rywalizacji o wpływy, albo jako następstwo cudzołóstwa żony cesarza, prawdopodobnie z Kryspusem. Fausta została uduszona w przegrzanej łaźni.
Cesarz nakazał damnatio memoriae swojej żony, dlatego nie dysponujemy źródłami z tamtych czasów opisujących jej los. Jej synowie, kiedy objęli już rządy po śmierci Konstantyna, nie unieważnili tego zarządzenia.
Matka cesarzy
[edytuj | edytuj kod]Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- imię Fausta
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Aleksander Krawczuk, Konstantyn Wielki