Fenek pustynny
Vulpes zerda[1] | |||
(Zimmermann, 1780) | |||
dźwięk wydawany przez fenka | |||
Systematyka | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Typ | |||
Podtyp | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Infragromada | |||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | |||
Rodzaj | |||
Gatunek |
fenek pustynny | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||
Zasięg występowania | |||
Fenek pustynny[3], fenek[4] (Vulpes zerda), lis pustynny – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych (Canidae).
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Występuje na suchych i pustynnych terenach Półwyspu Arabskiego i północnej Afryki[5]. Będąc najmniejszym przedstawicielem rodziny psowatych, uchodzi za największego ssaka drapieżnego Sahary.
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]Wygląd
[edytuj | edytuj kod]Osiąga 30–40 cm długości, samce ważą ok. 1,5 kg, samice ok. 0,8 kg[6]. Ma charakterystyczne, duże uszy, dorastające do 15 cm, dzięki którym ma dobry słuch i może efektywnie chłodzić ciało.
Rozmnażanie
[edytuj | edytuj kod]Ruję odbywają zimą, ciąża trwa 50-55 dni, małe rodzą się w marcu lub kwietniu, 1-6 w miocie[6]. Ważą po 25-28 g i mierzą 10 cm długości, z czego połowa przypada na ogon. Początkowo srebrzysto-czarne, po 2 tygodniach zmieniają ubarwienie futra na beżowe, a w wieku 3 miesięcy uzyskują puszysty długi ogon z czarnym końcem oraz gęste, długie i jasnobrązowe futro typowe dla osobników dorosłych. Żyją do 10 lat w warunkach naturalnych, a w niewoli do 12 lat[6].
Styl życia
[edytuj | edytuj kod]Fenki są zwierzętami społecznymi. Żyją w grupach do 10 osobników. Zwierzęta te są terytorialne i pilnują swojego obszaru polowań, znacząc je odchodami[7].
Fenki mają łagodne usposobienie i łatwo je oswoić. Często spotykane są w hodowlach prywatnych. Najwięcej fenków mieszka na Saharze, w jej środkowej części.
Prowadzi nocny tryb życia. Śpi za dnia, w piasku Sahary. Kopie norki, a od nich kilka dróg ewakuacji. Ściany wzmacnia roślinami, piórami i sierścią. Jedną norkę zamieszkuje kilka osobników
Dieta
[edytuj | edytuj kod]Żeruje nocą. Poluje na chrząszcze, ptaki i jaszczurki, zjada też jaja. Rośliny są dla niego źródłem wody, bez której potrafi przetrwać naprawdę długo[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Vulpes zerda, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ T. Wacher , K. Bauman , F. Cuzin , Vulpes zerda, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015, wersja 2015.1 [dostęp 2015-07-13] (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 151. ISBN 978-83-88147-15-9.
- ↑ K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 72, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Vulpes zerda. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 24 października 2009]
- ↑ a b c d R. & P. Myers Adams , Vulpes zerda [online], (On-line), Animal Diversity Web, 2004 [dostęp 2010-01-19] (ang.).
- ↑ Fennec Fox [online], Wild Life Learning Center, 12 lipca 2006 [dostęp 2020-06-15] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-15] (ang.).