Konstanty Heumann
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki |
5 Dywizjon Żandarmerii |
Stanowiska |
dowódca plutonu żandarmerii |
Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
Odznaczenia | |
Konstanty Marcin Józef Heumann (ur. 11 listopada 1888 w Krakowie, zm. 1940 w ZSRR) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Konstanty Heumann urodził się 11 listopada 1888 w Krakowie[1]. Był synem Konstantego i Wandy[1]. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko królewskiej Obrony Krajowej. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1916 w korpusie oficerów rezerwy artylerii. W 1916 jego oddziałem macierzystym był pułk haubic polowych nr 45, a dwa lata później pułk artylerii polowej nr 145[2][3].
31 stycznia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika, i przydzielony do Stacji Zbornej i Uzupełnień Formacji Artyleryjskich[4][5]. Następnie pełnił służbę w 5 dywizjonie żandarmerii na stanowisku dowódcy plutonu żandarmerii Tarnów[6]. 1 czerwca 1921 pełnił, w stopniu rotmistrza, służbę w Dowództwie Żandarmerii Wojskowej, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 5 dywizjon żandarmerii wojskowej w Krakowie[7]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 13. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii[8].
W lipcu 1922 został przeniesiony z korpusu oficerów żandarmerii do korpusu oficerów artylerii z równoczesnym wcieleniem do 14 pułku artylerii polowej w Poznaniu[9][10]. Następnie został przeniesiony do 22 pułku artylerii polowej w Rzeszowie, a z dniem 1 sierpnia 1924 wyznaczony na stanowisko kwatermistrza[11][12]. W styczniu 1927 został przesunięty w tym pułku na stanowisko dowódcy II dywizjonu[13][14]. Z dniem 30 września 1929 został przeniesiony z dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr X w stan spoczynku[15]. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Katowice. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V i był wówczas w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V[16]. Mieszkał w Katowicach przy ulicy Poniatowskiego 24 m. 4[17].
W chwili wybuchu II wojny światowej był zmobilizowany w stopniu podpułkownika artylerii[1]. Po kampanii wrześniowej 1939 i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów. Ostatnie wiadomości od niego pochodzą ze Lwowa[1]. W 1940 został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 – został wymieniony na liście wywózkowej 55/1-97 oznaczony numerem 3123 i dosłownie określony jako Konstanty Nejman (Chojman)[18]. Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Signum Laudis Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej[19]
- Srebrny Medal Waleczności 1 klasy[19]
- Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913[19]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Zuzanna Gajowniczek: Ukraiński ślad Katynia. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, 1995, s. 76.
- ↑ Lista starszeństwa c. i k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1916 ↓, s. 150.
- ↑ Lista starszeństwa c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1918 ↓, s. 457, 508.
- ↑ Dziennik Nr 14 1919 ↓, s. 351.
- ↑ Dziennik Nr 15 1919 ↓, s. 382.
- ↑ Poźniakowska-Hanak 2006 ↓, s. 129.
- ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 403, 652.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 291.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 23 z 26 lipca 1922, s. 566.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 741, 816.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 73 z 30 lipca 1924 roku, s. 417.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 678, 739.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 22 stycznia 1927, s. 14.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 396, 452.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 sierpnia 1929 roku, s. 263.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 342, 943.
- ↑ Księga adresowa miasta Wielkich Katowic 1935/36 r., Katowice 1935, s. 117, 230.
- ↑ Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 65. [dostęp 2015-06-17].
- ↑ a b c Lista starszeństwa c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1918 ↓, s. 508.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1916. Wiedeń: 1916.
- Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1918. Wiedeń: 1918.
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2018-03-22].
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 14. „Dziennik Rozkazów Wojskowych”, 1919. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych.
- Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 15. „Dziennik Rozkazów Wojskowych”, 1919. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1934.
- Danuta Poźniakowska-Hanak. Żandarmeria Polowa i Wojskowa w latach 1918–1939. „Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej”. 28, 2006. Warszawa: Centralne Archiwum Wojskowe.
- Ludzie urodzeni w Krakowie
- Ludzie związani z Katowicami
- Oficerowie 22 Pułku Artylerii Lekkiej (II RP)
- Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej
- Podpułkownicy artylerii II Rzeczypospolitej
- Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis
- Polacy odznaczeni Medalem Waleczności
- Polacy odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Mobilizacji 1912–1913
- Polacy – oficerowie cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej
- Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej
- Urodzeni w 1888
- Zmarli w 1940