Karl Maria Wiligut
Data i miejsce urodzenia |
10 grudnia 1866 |
---|---|
Data śmierci |
3 stycznia 1946 |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1884–1919, |
Formacja | |
Jednostki | |
Odznaczenia | |
Karl Maria Wiligut, pseudonim Weisthor[1] (ur. 10 grudnia 1866 w Wiedniu, zm. 3 stycznia 1946 w Arolsen) – austriacki okultysta, nazywany Rasputinem Himmlera[2], SS-Brigadeführer. Był jednym z najważniejszych okultystów SS.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w Wiedniu 10 grudnia 1866 w rodzinie katolickiej, jako syn Franza Karla Wiliguta. Zarówno jego ojciec, jak i dziadek byli oficerami w armii Austro-Węgier.
Gdy miał 14 lat, wstąpił do Kadettenschule w Wiedniu. 1 września 1884 został mianowany na stopień kadeta i wcielony do Morawskiego Pułku Piechoty Nr 99, który wówczas stacjonował w Klosterbruck[3]. 1 listopada 1888 został awansowany na podporucznika, 1 listopada 1892 na porucznika, a 1 listopada 1900 na kapitana. W 1903 został przeniesiony do Czeskiego Pułku Piechoty Nr 88 w Pradze, a w 1907 do Styryjskiego Pułku Piechoty Nr 47 w Gorycji[4]. 1 maja 1912 został mianowany majorem[5]. 1 sierpnia 1917 został mianowany na stopień pułkownika. Jego oddziałem macierzystym był nadal Pułk Piechoty Nr 47[6]. W maju 1918 został przydzielony do komendy obozu dla rekonwalescentów, niedaleko Lwowa, będąc ostatecznie zwolniony ze służby z dniem 1 stycznia 1919. Po przejściu na emeryturę przeniósł się do Morzg (dzisiaj dzielnica niedaleko Salzburga).
W 1906 ożenił się z Malwine Leurs von Treuenringen, z którą miał dwie córki. Na początku XX wieku doszedł do wniosku, że za wszelkie niepowodzenia Niemców jest odpowiedzialny Kościół i Żydzi[7]. W wolnym czasie zainteresował się wiedzą tajemną, którą wykazywał się od wczesnej młodości. Pierwsze teksty neopogańskie opublikował dopiero w 1908. Cieszyły się one dużym zainteresowaniem ariozofów, okultystycznego ugrupowania wierzącego w wyższość i przewodnictwo rasy aryjskiej.
Staraniem żony w 1924 trafił do szpitala psychiatrycznego, gdzie pozostawał przez około trzy lata[8]. W 1932 wyemigrował do Niemiec. W 1933 poznał Heinricha Himmlera. Okultysta wywarł wrażenie na dowódcy SS. W tym samym roku Wiligut wstąpił w szeregi nazistowskiej formacji, przyjmując pseudonim „Weisthor” (imię legendarnego pogańskiego kapłana, króla i maga).
Uważał się za potomka Azów, nordyckich bogów znanych z mitologii skandynawskiej. Na podstawie neopogańskiego rytuału wymyślił obrzęd ślubny dla członków SS. Zaprojektował też pierścień z trupią czaszką (SS-Totenkopfring), wręczany wyróżniającym się esesmanom[2].
Wiligut szybko awansował. W listopadzie 1934 osiągnął stopień SS-Oberführera, a wiosną 1935 został przeniesiony do Berlina. W 1936 awansowany do stopnia SS-Brigadeführera. Powierzono mu kierowanie wydziałem rasowym SS, ale został też osobistym doradcą Himmlera.
W 1939 nieprzychylni mu oficerowie odkryli jego austriacką tajemnicę. Dowiedzieli się o leczeniu w zakładzie psychiatrycznym. Wiligut miał również słabość do nadużywania alkoholu. Ostatecznie wszystkie te czynniki przeważyły na jego niekorzyść. Himmler nie mógł sobie pozwolić na utratę prestiżu swego stanowiska i Wiligut musiał odejść z SS. W 1940 wrócił do Austrii. Po II wojnie światowej wrócił do Niemiec, gdzie wkrótce zmarł w zapomnieniu.
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami[6]
- Signum Laudis Brązowy Medal Zasługi Wojskowej na czerwonej wstążce[6]
- Krzyż Wojskowy Karola[6]
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Igor Witkowski Wewelsburg. Nazistowski okultzym i nowa religia, wyd. 2018, s. 113
- ↑ a b Rasputin Himmlera. www.polskieradio.pl. [dostęp 2016-07-27]. (pol.).
- ↑ Militär-Schematismus 1885 ↓, s. 268, 467.
- ↑ Schematismus 1908 ↓, s. 253, 526.
- ↑ Schematismus 1913 ↓, s. 291, 596.
- ↑ a b c d Ranglisten 1918 ↓, s. 64, 603.
- ↑ Magazyn 21. wiek. Extra, 4/jesień/2020 101 największych zagadek Trzeciej Rzeszy, s. 43
- ↑ Karl Maria Wiligut # 984. thirdreicharts.com. [dostęp 2020-11-03].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1885. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1884. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1908. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1907. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1913. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1912. (niem.).
- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918. (niem.).
- www.opoka.org.pl
- Uczestnicy I wojny światowej (Austro-Węgry)
- Pułkownicy cesarskiej i królewskiej Armii
- Generałowie SS
- Austriaccy okultyści
- Austriaccy naziści
- Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej
- Odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis
- Odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola
- Ludzie urodzeni w Wiedniu
- Urodzeni w 1866
- Zmarli w 1946