Order Lwa Złotego (Hesja)
Awers oznaki orderu | |
Gwiazda | |
Baretka | |
Ustanowiono | |
---|---|
Wycofano | |
Dewiza |
Virtute et Fidelitate |
Kruszec | |
Powyżej |
Order Ludwika (od 1875) |
Poniżej |
Order Zasługi Woj. (do 1851) |
Powiązane |
Order domowy Lwa Złotego (niem. Hausorden vom Goldenen Löwen)[1] – najwyższy order heski.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Odznaczenie to ustanowione zostało początkowo w jednej klasie 14 sierpnia 1770 roku przez Fryderyka II landgrafa Hesji-Kassel ku czci świętej Elżbiety Węgierskiej. W roku 1818 został podzielony na cztery klasy:
- Krzyż Wielki (Großkreuz),
- Komandor I Klasy (Commandeur erster Klasse),
- Komandor II Klasy (Commandeur zweiter Klasse),
- Kawaler (Ritter),
lecz w roku 1851 z trzech niższych klas utworzono oddzielny Order Wilhelma[2].
Po aneksji Hesji-Kassel przez Królestwo Prus, order należał w latach 1866-1867 do systemu odznaczeń nadawanych przez pruskiego króla[3].
W październiku 1875 roku order został odnowiony, ponownie w jednej klasie przez Ludwika III, jako drugie odznaczenie Wielkiego Księstwa Hesji po Orderze Ludwika[4]. Przestał istnieć w 1919 roku jako odznaczenie państwowe, po likwidacji wielkiego księstwa i proklamowaniu republiki w Niemczech.
Przetrwał jako jedyny order domowy Lotaryńsko-Brabanckiej (Lorraine-Brabant) gałęzi dynastii Heskiej. Wielkim mistrzem orderu jest zawsze głowa rodu, obecnie margrabia Moritz Heski[5].
Insygnia
[edytuj | edytuj kod]Oznakę orderu, wzorowaną na oznace brytyjskiego Orderu Podwiązki stanowił złoty owalny, ażurowy medalion z wizerunkiem godła Hesji – stojącego lwa. Na awersie otaczającego pierścienia widniała dewiza orderu: VIRTUTE ET : FIDELITATE; na rewersie umieszczono łac. napis: FRIDERICUS II D.G. HASSIÆ : LANDGRAVIUS INSTITUIT : 1770 (ustanowił Fryderyk II z Bożej Łaski Landgraf Hesji, 1770). Order był noszony na karmazynowej wstędze przez ramię lub węższej wstążce na szyi. Do orderu należała srebrna ośmiopromienna gwiazda z wizerunkiem stojącego lwa w czerwono-białe pasy na błękitnym tle, którego otaczał karmazynowy pierścień z dewizą orderu. Do orderu należał także złoty łańcuch noszony jedynie w najwyższej klasie.
Odznaczeni
[edytuj | edytuj kod]- Z tym tematem związana jest kategoria:
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Wiesław Bończa-Tomaszewski: Kodeks orderowy. Przepisy obowiązujące posiadaczy orderów, odznaczeń, medali i odznak. Warszawa-Kraków: 1939, s. 483
- ↑ Maximilian Gritzner: Handbuch der Ritter- und Verdienstorden aller Kulturstaaten der Welt. Lipsk: 1893, s. 140-141
- ↑ Porównaj:
- Kurfürstlich Hessisches Hof- und Staatshandbuch. Kassel: 1866, s. 19-42 (niem.)
- Königlich Preußischer Staatsdienst-Kalender für Kurhessen. Kassel: 1867, s. XI (niem.)
- Königlich Preußischer Staatsdienst-Kalender für den Regierungsbezirk Cassel. Kassel: 1868, s. VII (niem.)
- ↑ Hof- und staats-handbuch des Grossherzogtums Hessen. Darmstadt: 1879, s. 43
- ↑ Dynastic orders. [w:] Register of orders of chivalry. Report of the International Commission for Orders of Chivalry (2002) [on-line]. en. [dostęp 2016-05-24].