Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1936 – sztafeta 4 × 100 m mężczyzn
Wygląd
- Główny artykuł:
| |
| |
|
Bieg sztafetowy 4 × 100 metrów mężczyzn był jedną z konkurencji rozgrywanych podczas XI Letnich Igrzysk Olimpijskich. Biegi zostały rozegrane w dniach 8 i 9 sierpnia 1936 roku na Stadionie Olimpijskim w Berlinie. Wystartowało 60 zawodników z 15 krajów. Sztafeta Stanów Zjednoczonych ustanowiła w finale rekord świata z czasem 39,8 s[1].
Rekordy
[edytuj | edytuj kod]Zawodnicy | Wynik | Miejsce | Data | |
---|---|---|---|---|
Rekord świata Rekord olimpijski |
40,0 s | (dts)[1] | 7 sierpnia 1932
Terminarz
[edytuj | edytuj kod]Data | Godzina | |
---|---|---|
8 sierpnia 1936 | Eliminacje | 15:00 |
9 sierpnia 1936 | Finał | 15:15 |
Wyniki
[edytuj | edytuj kod]Eliminacje
[edytuj | edytuj kod]Rozegrano trzy biegi eliminacyjne. Pierwsze dwa zespoły z każdego biegu awansowały do finału (Q).
Bieg 1
[edytuj | edytuj kod]Pozycja | Państwo | Zawodnicy | Czas | Uwagi |
---|---|---|---|---|
1. | Jesse Owens, Ralph Metcalfe, Foy Draper, Frank Wykoff | 41,0 | Q, = | |
2. | Orazio Mariani, Gianni Caldana, Elio Ragni, Tullio Gonnelli | 41,1 | Q | |
3. | Eric Grimbeek, Pat Dannaher, Tom Lavery, Marthinus Theunissen | 41,7 | ||
4. | Toivo Ahjopalo, Toivo Sariola, Palle Virtanen, Aki Tammisto | 42,0 | ||
– | Takayoshi Yoshioka, Monta Suzuki, Mutsuo Taniguchi, Masao Yazawa | DSQ |
Bieg 2
[edytuj | edytuj kod]Pozycja | Państwo | Zawodnicy | Czas | Uwagi |
---|---|---|---|---|
1. | Tjeerd Boersma, Wil van Beveren, Chris Berger, Tinus Osendarp | 41,3 | Q, | |
2. | Juan Lavenás, Antonio Sande, Carlos Hofmeister, Tomás Beswick | 41,9 | Q | |
3. | Mario Minai, Gyula Gyenes, József Kovács, József Sír | 42,0 | ||
4. | Charles Wiard, Donald Finlay, Walter Rangeley, Alan Pennington | 42,4 | ||
5. | Maurice Carlton, Pierre Dondelinger, Paul Bronner, Robert Paul | 42,6 | ||
6. | Fu Jincheng, Huang Yingjie, Cheng Jinguan, Liu Changchun | 44,8 |
Bieg 3
[edytuj | edytuj kod]Pozycja | Państwo | Zawodnicy | Czas | Uwagi |
---|---|---|---|---|
1. | Wilhelm Leichum, Erich Borchmeyer, Erwin Gillmeister, Gerd Hornberger | 41,4 | Q | |
2. | Sam Richardson, Bruce Humber, Lee Orr, Howard McPhee | 41,5 | Q | |
3. | Lennart Lindgren, Irvin Ternström, Östen Sandström, Åke Stenqvist | 41,5 | ||
4. | Albert Jud, Bernard Marchand, Georges Meyer, Paul Hänni | 42,2 |
Finał
[edytuj | edytuj kod]Pozycja | Państwo | Zawodnicy | Czas | Uwagi |
---|---|---|---|---|
1. | Jesse Owens, Ralph Metcalfe, Foy Draper, Frank Wykoff | 39,8 | ||
2. | Orazio Mariani, Gianni Caldana, Elio Ragni, Tullio Gonnelli | 41,1 | ||
3. | Wilhelm Leichum, Erich Borchmeyer, Erwin Gillmeister, Gerd Hornberger | 41,2 | ||
4. | Juan Lavenás, Antonio Sande, Carlos Hofmeister, Tomás Beswick | 42,2 | ||
5. | Sam Richardson, Bruce Humber, Lee Orr, Howard McPhee | 42,7 | ||
– | Tjeerd Boersma, Wil van Beveren, Chris Berger, Tinus Osendarp | DSQ |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Progression of IAAF World Records. 2015 Edition [online], IAAF, s. 134 [dostęp 2022-03-04] (ang.).
- ↑ Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 192. ISBN 978-83-62033-30-0. (ang.).
- ↑ Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 195. ISBN 978-83-62033-30-0. (ang.).
- ↑ Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 196. ISBN 978-83-62033-30-0. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Olympic Official Reports Collection – XI Olympic Games, Berlin, 1936 : Official Report, v.2 [online], s. 657–659 [dostęp 2022-03-04] (ang.).
- 1936 Summer Olympics. Athletics. 4 x 100 metres Relay, Men [online], olympedia.org [dostęp 2022-03-04] (ang.).