Lyoto Machida
Machida w 2011 | |
Pełne imię i nazwisko |
Lyoto Carvalho Machida |
---|---|
Pseudonim |
The Dragon |
Data i miejsce urodzenia | |
Obywatelstwo | |
Wzrost |
186 cm |
Masa ciała |
84 kg |
Styl walki | |
Debiut |
2003 |
Kategoria wagowa |
open (2005) |
Klub |
Black House |
Bilans walk zawodowych[a] | |
Liczba walk |
38 |
Zwycięstwa |
26 |
Przez nokauty |
11 |
Przez poddania |
2 |
Przez decyzje |
13 |
Porażki |
12 |
| |
Strona internetowa |
Lyoto Carvalho Machida (ur. 30 maja 1978 w Salvadorze) – brazylijski zawodnik mieszanych sztuki kategorii półciężkiej.
Jest synem Yoshizo Machidy, mistrza i instruktora karate shōtōkan. Posiada czarny pas w shotokan (3 dan) oraz czarny pas w brazylijskim jiu-jitsu. W młodości startował w zawodach sumo w wadze lekkiej. Były mistrz organizacji UFC w wadze półciężkiej (do 93 kg).
Kariera MMA
[edytuj | edytuj kod]Wczesna kariera
[edytuj | edytuj kod]Pierwszą walkę Lyoto Machida stoczył w 2003 roku w Tokio podczas gali NJPW: Ultimate Crush zorganizowanej przez Antonio Inokiego. Przez kilka następnych lat był uważany za wschodzącą gwiazdę MMA. Pokonał w tym czasie m.in. przyszłego mistrza UFC w wadze średniej Richa Franklina, byłego mistrza UFC w wadze półśredniej B.J. Penna, finalistę programu UFC The Ultimate Fighter Stephana Bonnara oraz dwóch zawodników K-1: Michaela McDonalda i Sama Greco.
UFC
[edytuj | edytuj kod]Na początku 2007 roku Machida dołączył do organizacji UFC i w ciągu dwóch lat nie przegrał żadnej walki, pokonując sześciu zawodników: Sama Hogera, Davida Heatha, Kazuhiro Nakamurę, Rameau Thierry Sokoudjou, byłego mistrza UFC w wadze półciężkiej Tito Ortiza oraz niepokonanego wcześniej Thiago Silvę. Zaowocowało to w marcu 2009 ogłoszeniem przez władze UFC, że Machida zmierzy się z ówczesnym mistrzem wagi półciężkiej, Rashadem Evansem w walce o pas[1]. Doszło do niej 23 maja podczas gali UFC 98. Machida wygrał przez nokaut w drugiej rundzie (lewy sierpowy)[2].
25 października 2009 roku stoczył walkę w obronie tytułu z Maurício Ruą. Wygrał ją przez wysoce kontrowersyjną jednogłośną decyzję sędziów. Pod wpływem krytyki mediów i kibiców władze UFC postanowiły jak najszybciej zorganizować walkę rewanżową[3]. Odbyła się ona 8 maja 2010 roku (UFC 113). Rua znokautował Machidę w pierwszej rundzie, odbierając mu pas.
Kolejnym przeciwnikiem Machidy został były mistrz UFC w wadze półciężkiej, Quinton Jackson. Walka odbyła się na gali UFC 123. W trakcie rundy pierwszej Machida trafił rywala kilka razy niskimi kopnięciami i uderzeniami z kontry, podczas gdy Amerykanin klinczował i starał się zadawać ciosy w korpus. Druga runda była wyrównana, choć to Jackson był aktywniejszy i zaliczył jedno obalenie. W rundzie trzeciej Machida zadał mocny cios lewą, który na moment zamroczył przeciwnika, a następnie wyprowadził serię uderzeń pięściami i kopnięć, a także obalił i dosiadł Jacksona. Mimo to sędziowie niejednogłośnie przyznali zwycięstwo Amerykaninowi (29–28, 29–28, 28–29). Decyzja ta była wysoce kontrowersyjna i zdziwiła nawet samego Jacksona[4]. W wywiadzie po walce zgodził się on na powtórzenie walki, ponieważ miał poczucie przegranej. „Nie chcę tego, ale natychmiastowy rewanż byłby uczciwą decyzją” – powiedział[5]. Jednakże prezydent UFC, Dana White uznał wynik pojedynku za prawidłowy i odmówił zorganizowania walki rewanżowej[6][7].
30 kwietnia 2011 roku w Toronto, podczas gali UFC 129 Machida znokautował byłego mistrza UFC w wadze półciężkiej i ciężkiej Randy’ego Couture’a kopnięciem frontalnym z wyskoku (kanku dai). Komentatorzy, dziennikarze oraz sam Machida podkreślili podobieństwo tego kopnięcia do techniki rodem z filmu Karate Kid[8][9][10]. Było ono tak mocne, że wybiło Couture’owi przedni ząb[11]. Co więcej, wskutek porażki blisko 48-letni Amerykanin ogłosił zakończenie sportowej kariery[12]. 12 listopada stoczył przegrany pojedynek o pas mistrzowski w wadze półciężkiej z Jonem Jonsem na gali UFC 140. 4 sierpnia 2012 roku na gali UFC on Fox 4 znokautował Amerykanina Ryana Badera w 2. rundzie i zapewnił sobie ponownie pojedynek o pas mistrzowski, który się nie odbył. Pod koniec sierpnia 2012 roku Dan Henderson, który miał walczyć z mistrzem wagi półciężkiej na gali UFC 151, został kontuzjowany, następny w kolejce Machida zrezygnował z walki twierdząc że ma za mało czasu na przygotowanie się. W ostateczności gale odwołano, a Dan Henderson i Lyoto Machida zawalczyli na gali UFC 157 o prawo do pojedynku o pas mistrza wagi półciężkiej. Lyoto wygrał przez niejednogłośną decyzję, nie kryjąc że czuje się zaskoczony, że była niejednogłośna. Z powodu tego, iż Alexander Gustafsson otrzymał możliwość stoczenia walki o pas, plany zestawienia Machidy z posiadaczem pasa mistrzowskiego Jonsem zeszły na dalszy plan, a Machida ostatecznie stoczył pojedynek z Philem Davisem 3 sierpnia. Machida kontrowersyjnie przegrał na punkty z Amerykaninem. Po tej przegranej postanowił zejść kategorię niżej czyli do średniej (-84 kg). Pierwszy pojedynek w nowej wadze stoczył 26 października w Manchesterze przeciw byłemu klubowemu koledze Markowi Muñozowi. Machida (jako zastępca za kontuzjowanego Michaela Bispinga) znokautował rywala wysokim kopnięciem w głowę w 1. rundzie.
5 lipca 2014 stoczył pojedynek o pas mistrzowski w wadze średniej z Chrisem Weidmanem. Po 5. rundowym pojedynku sędziowie jednogłośnie wskazali zwycięstwo obrońcy tytułu Weidmanowi.
Styl walki i reakcje
[edytuj | edytuj kod]Charakterystyczny styl walki Machidy czyni go dobrze rozpoznawalnym. Używa on długich postaw rodem z Karate Shotokan (m.in. migi zenkutsu-dachi), klasycznej gardy (kamae), a także wielu typowych dla karate kopnięć i podcięć. Jest raczej „uderzaczem” niż „parterowcem”, ale czasami obala przeciwników przy pomocy rzutów sumo, a w parterze używa BJJ. Jego główne atuty to refleks, szybkość i precyzja ciosów. Zawodnik ten doskonale czuje dystans i umie zadawać uderzenia, unikając jednocześnie ataków oponenta.
Walka Lyoto Machidy z Tito Ortizem podczas gali UFC 84 wzbudziła ożywioną dyskusję wśród fachowców. Rami Genauer z portalu FightMetric.com (serwis zajmujący się analizą walk MMA) powiedział: „Jeśli widziałeś walkę to zauważyłeś bardzo rzadką sytuację, w której jeden zawodnik nie zdobywa żadnego punktu w całej rundzie. W pierwszej rundzie Tito Ortiz zadał 18 ciosów i próbował dwóch obaleń, ale ani jeden cios czy obalenie nie doszło do celu. W rzeczywistości Ortizowi zajęło 8 minut aby wykonać jakąś ofensywną akcję, którą odczuł przeciwnik. FightMetric nagradza punktami za efektywne oparte na jakości techniki, które docierają do celu. W pierwszej rundzie Machida wypunktował Ortiza 41-0. W drugiej było 62-2 dla Machidy.”[13]
Tryumfator pierwszej edycji UFC Royce Gracie powiedział o jego walce z Ortizem, że „to była szkoła strategii”[14]. Pięciokrotny mistrz UFC Randy Couture stwierdził, że Machida „ma bardzo interesujący, unikatowy styl walki (...) oglądanie jego walk jest intrygujące dla mnie jak dla fana i adepta tego sportu”[15].
Portal FightMetric odnotował w 2009 roku, że Machida absorbuje w walkach mniej ciosów niż jakikolwiek inny zawodnik UFC. Mniej ciosów od niego absorbował ówcześnie tylko mistrz kilku innych organizacji w wadze ciężkiej, Fiodor Jemieljanienko[16].
W sierpniu 2008 roku Machida zajmował 3. miejsce w światowym rankingu wagi półciężkiej fachowego portalu sherdog.com[17], w lipcu 2009 miejsce 1.[18], w lipcu 2010 miejsce 2.[19], a w lipcu 2011 miejsce 5.[20]
Został zawieszony w kwietniu 2016 roku za zażywanie niedozwolonych substancji na okres 18-stu miesięcy.[21]
Klub
[edytuj | edytuj kod]Machida należy do klubu Black House (Casa Preta), gdzie ćwiczył obok takich zawodników jak Anderson Silva (były mistrz UFC w wadze średniej), Vitor Belfort (były mistrz UFC w wadze półciężkiej) oraz Antonio Rodrigo Nogueira (były mistrz PRIDE FC i UFC w wadze ciężkiej). W przeszłości trenował również w rodzinnej akademii sztuk walki APAM w Belém, a także w American Kickboxing Academy.
Lista walk w MMA
[edytuj | edytuj kod]Wynik | Bilans | Przeciwnik | Rozstrzygnięcie | Runda | Czas | Rozgrywki | Data | Miejsce | Uwagi |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Przegrana | 26-12 | TKO (lewy hak) | 1 | 3:18 | Bellator 281: MVP vs. Storley | 13.05.2022 | Powrót do wagi średniej. Co-Main Event | ||
Przegrana | 26-11 | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | Bellator 256: Bader vs. Machida 2 | 09.04.2021 | Ćwierćfinał Grand Prix w wadze półciężkiej | ||
Przegrana | 26-10 | Decyzja (niejednogłośna) | 3 | 5:00 | Bellator 245 | 11.09.2020 | Pojedynek w kategorii półciężkiej | ||
Przegrana | 26-9 | Decyzja (niejednogłośna) | 3 | 5:00 | Bellator 228 | 28.09.2019 | |||
Wygrana | 26-8 | TKO (latające kolano i ciosy pięściami w parterze) | 2 | 0:22 | Bellator 222 | 14.06.2019 | Pojedynek w kategorii półciężkiej | ||
Wygrana | 25-8 | Decyzja (niejednogłośna) | 3 | 5:00 | Bellator 213 | 15.12.2018 | Debiut w Bellator MMA. Co-Main Event | ||
Wygrana | 24-8 | KO (kopnięcie frontalne) | 2 | 1:00 | UFC 224 | 12.05.2018 | Bonus za występ wieczoru | ||
Wygrana | 23-8 | Decyzja (niejednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC Fight Night: Machida vs. Anders | 3.02.2018 | Main Event | ||
Przegrana | 22-8 | TKO (ciosy łokciem) | 1 | 2:30 | UFC Fight Night: Brunson vs. Machida | 28.10.2017 | Main Event | ||
Przegrana | 22-7 | KO (ciosy łokciem) | 3 | 1:38 | UFC Fight Night: Machida vs. Romero | 27.06.2015 | |||
Przegrana | 22-6 | Poddanie (duszenie zza pleców) | 2 | 2:31 | UFC on Fox: Machida vs. Rockhold | 18.04.2015 | |||
Wygrana | 22-5 | TKO (kopnięcie w korpus i ciosy pięściami) | 1 | 1:02 | UFC Fight Night: Machida vs. Dollaway | 20.12.2014 | Bonus za występ wieczoru | ||
Przegrana | 21-5 | Decyzja (jednogłośna) | 5 | 5:00 | UFC 175 | 05.07.2014 | Pojedynek o pas mistrzowski UFC w wadze średniej. Bonus za walkę wieczoru | ||
Wygrana | 21-4 | Decyzja (jednogłośna) | 5 | 5:00 | UFC Fight Night: Machida vs. Mousasi | 15.02.2014 | Bonus za walkę wieczoru | ||
Wygrana | 20-4 | KO (wysokie kopnięcie w głowę) | 1 | 3:10 | UFC Fight Night: Machida vs. Muñoz | 26.10.2013 | Zejście do wagi średniej. Bonus za nokaut wieczoru | ||
Przegrana | 19-4 | Decyzja (niejednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC 163 | 03.08.2013 | |||
Wygrana | 19-3 | Decyzja (niejednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC 157 | 23.02.2013 | |||
Wygrana | 18-3 | KO (cios pięścią) | 2 | 1:32 | UFC on Fox: Shogun vs. Vera | 04.08.2012 | |||
Przegrana | 17-3 | Techniczne poddanie (duszenie gilotynowe) | 2 | 4:26 | UFC 140 | 12.10.2011 | Pojedynek o pas mistrzowski UFC w wadze półciężkiej, walka wieczoru | ||
Wygrana | 17-2 | KO (kopnięcie frontalne) | 2 | 1:05 | UFC 129 | 30.04.2011 | Bonus za nokaut wieczoru. Nokaut roku (2011) | ||
Przegrana | 16-2 | Decyzja (niejednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC 123 | 20.11.2010 | |||
Przegrana | 16-1 | KO (ciosy pięściami) | 1 | 3:35 | UFC 113 | 08.05.2010 | Stracił pas mistrzowski UFC w wadze półciężkiej | ||
Wygrana | 16-0 | Decyzja (jednogłośna) | 5 | 5:00 | UFC 104 | 23.10.2009 | Obronił mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej | ||
Wygrana | 15-0 | KO (ciosy pięściami) | 2 | 3:57 | UFC 98 | 23.05.2009 | Zdobył pas mistrzowski UFC w wadze półciężkiej. Bonus za nokaut wieczoru | ||
Wygrana | 14-0 | KO (cios pięścią) | 1 | 4:59 | UFC 94 | 31.01.2009 | Bonus za nokaut wieczoru | ||
Wygrana | 13-0 | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC 84 | 24.05.2008 | |||
Wygrana | 12-0 | Poddanie (duszenie boczne) | 2 | 4:20 | UFC 79 | 29.12.2007 | |||
Wygrana | 11-0 | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC 76 | 22.09.2007 | |||
Wygrana | 10-0 | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC 70 | 21.04.2007 | |||
Wygrana | 9-0 | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC 67 | 3.02.2007 | Debiut w UFC | ||
Wygrana | 8-0 | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | WFA: King of Streets | 22.07.2006 | Zejście do kategorii półciężkiej | ||
Wygrana | 7-0 | TKO | 3 | 3:24 | Jungle Fight 6 | 29.04.2006 | |||
Wygrana | 6-0 | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | K-1 Hero’s 1 | 26.03.2005 | Walka w wadze open | ||
Wygrana | 5-0 | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | K-1 MMA ROMANEX | 22.05.2004 | |||
Wygrana | 4-0 | Poddanie | 1 | 2:30 | K-1 Beast 2004 in Niigata | 14.03.2004 | |||
Wygrana | 3-0 | TKO (kopnięcie w głowę i uderzenia pięściami) | 2 | 1:03 | Inoki Bom-Ba-Ye 2003-Inoki Festival | 31.12.2003 | |||
Wygrana | 2-0 | TKO (rozcięcie) | 1 | 4:21 | Jungle Fight 1 | 13.09.2003 | |||
Wygrana | 1-0 | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | NJPW: Ultimate Crush | 02.05.2003 | Debiut w MMA |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rashad Evans to defend title against Lyoto Machida at UFC 98 – SI.com – Mixed Martial Arts.
- ↑ MACHIDA BLASTS EVANS EN ROUTE TO TITLE- MMA WEEKLY – Mixed Martial Arts & UFC News, Photos, Rankings & more. mmaweekly.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-05-27)]..
- ↑ UFC 104 Analysis: The Main Card.
- ↑ Rampage Jackson Surprised by His Win Over Lyoto Machida, Got Butt Whipped | Larry Brown Sports.
- ↑ UFC 123 Results: Quinton 'Rampage' Jackson Slips Past Lyoto Machida in Split Decision – Bloody Elbow.
- ↑ Despite UFC boss' anger, „Rampage” genuinely surprised by UFC 123 win | MMAjunkie.com.
- ↑ No Immediate Rematch for Quinton Jackson and Lyoto Machida | MMAWeekly.com.
- ↑ Lyoto Machida exclusive: “Everybody called me ‘Karate Kid’” :: TATAME. tatame.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-28)]..
- ↑ UFC 129: Lyoto Machida’s Crane Kick That Ended Randy Couture’s Career. mmaconvert.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-14)]..
- ↑ UFC 129 results: 'The Karate Kid' Lyoto Machida explains front kick that knocked out Randy Couture – MMAmania.com.
- ↑ Randy Couture needed 5+ hours of dental work after Machida’s UFC 129 kick | Chicago’s MMA.
- ↑ Bloodied GSP Decisions Shields.
- ↑ MMA ROCKS !! ! Newsy ze świata MMA UFC K-1 » Ortiz – Machida w liczbach.
- ↑ mmayou.com. mmayou.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-09-07)]..
- ↑ YouTube – UFC 94 picks from Randy Couture w/Cofield from ESPNRadio1100 and CageWriter.com.
- ↑ : Fightmetric.com :: Every Bit of Every Bout :. fightmetric.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-05-05)]..
- ↑ Sherdog Official Mixed Martial Arts Rankings, 2008.
- ↑ Sherdog Official Mixed Martial Arts Rankings, 2009.
- ↑ Sherdog Official Mixed Martial Arts Rankings, 2010.
- ↑ Sherdog Official Mixed Martial Arts Rankings, 2011.
- ↑ Bartłomiej Zubkiewicz , Lyoto Machida zawieszony na 18 miesięcy za wpadkę dopingową z kwietnia 2016 roku | MMAROCKS, „MMA Rocks!”, 16 listopada 2016 [dostęp 2017-08-01] (pol.).