Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Wilnie
sanktuarium | |||||||||||||
Fasada sanktuarium | |||||||||||||
Państwo | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Miejscowość | |||||||||||||
Adres |
Dominikonų gatvė, Vilnius, Vilniaus Apskritis, Lithuania (ul. Dominikańska, Wilno,Litwa) | ||||||||||||
Wyznanie | |||||||||||||
Kościół | |||||||||||||
Wezwanie | |||||||||||||
Przedmioty szczególnego kultu | |||||||||||||
Cudowne wizerunki | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
Położenie na mapie Wilna | |||||||||||||
Położenie na mapie Litwy | |||||||||||||
Strona internetowa |
Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Wilnie – świątynia katolicka na Starym Mieście w Wilnie (ul. Dominikonų 12) ufundowana w 1536 r.
Historia kościoła św. Trójcy
[edytuj | edytuj kod]Kościół św. Trójcy jest niewielką świątynią włączoną w ciąg kamienic przy ulicy Dominikańskiej. Został ufundowany przez Ulryka Hozjusza, zarządcę mennicy w Wilnie, a zarazem ojca kard. Stanisława Hozjusza. Fundację wsparł także król Zygmunt Stary. Przy kościele został założony szpital i oddany w ręce dominikanów z położonego po sąsiedzku klasztoru św. Ducha. W XVII w. został przejęty przez kler diecezjalny. W 1748 i 1749 r. kościół został uszkodzony przez pożar, a następnie przebudowany. Podstawą utrzymania kościoła i szpitala były dochody z myta za przejazd przez tzw. Zielony Most prowadzący na Śnipiszki.
Po III rozbiorze szpital został zlikwidowany przez Rosjan, a w 1821 zamknięto kościół. W połowie XIX w. został on przeznaczony na cerkiew prawosławną (pod wezwaniem Zwiastowania Pańskiego). Przeprowadzona wówczas przebudowa bardzo mocno zmieniła architekturę kościoła. Po I wojnie światowej do kościoła powrócili katolicy, ale w 1945 r. został on ponownie zamknięty przez władze sowieckie. W 1971 został odrestaurowany. Odtworzono wówczas gotycką absydę. Po odzyskaniu niepodległości przez Litwę świątynia została odzyskana przez Kościół katolicki. 18 kwietnia 2004 została rekonsekrowana przez metropolitę wileńskiego kard. A. Bačkisa.
Sanktuarium Miłosierdzia Bożego
[edytuj | edytuj kod]28 września 2005 r. decyzją metropolity wileńskiego A. Bačkisa przeniesiono do kościoła św. Trójcy pierwszy obraz Miłosierdzia Bożego, namalowany w 1934 r. według osobistych wskazówek św. Faustyny, za sprawą której wyszło z Wilna w świat przesłanie Miłosierdzia Bożego[1]. Jednocześnie utworzono w tej świątyni sanktuarium Miłosierdzia Bożego. Wcześniej obraz znajdował się w polskim kościele św. Ducha. Decyzja o przeniesieniu obrazu wzbudziła liczne protesty Polaków na Litwie.
Galeria
[edytuj | edytuj kod]-
Kościół wpisany w ciąg ulicy
-
Obraz Miłosierdzia Bożego namalowany przez Eugeniusza Kazimirowskiego
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Leonard Drożdżewicz , PRZESŁANIE MIŁOSIERDZIA ZNAD WILII, „Znad Wilii”, nr 3 (67) z 2016 r., 2016, s. 34 .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jagoda Rogoża, Jarosław Swajdo, Marzena Daszewska: Wilno: barok z kamienia i obłoków: przewodnik. Kraków: Wydawnictwo Bezdroża, 2008, s. 104. ISBN 978-83-7560-009-4.
- Krzysztof Plebankiewicz: Wilno: przewodnik turystyczny. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1997, s. 127. ISBN 83-213-3934-4.