Randy Griffin
Pseudonim |
The Gentleman |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Obywatelstwo | |
Wzrost |
180 cm |
Styl walki |
praworęczny |
Kategoria wagowa |
średnia |
Bilans walk zawodowych | |
Liczba walk |
32 |
Zwycięstwa |
25 (KO 13) |
Porażki |
4 |
Remisy |
3 |
Randy Griffin (ur. 7 czerwca 1976 w Filadelfii, w stanie Pensylwania) – amerykański bokser, finalista Mistrzostw Stanów Zjednoczonych z roku 1998 oraz turnieju Golden Gloves z roku 1997, reprezentant Stanów Zjednoczonych na Igrzyskach Dobrej Woli w Nowym Jorku. W 2000 był uczestnikiem turnieju kwalifikacyjnego dla Stanów Zjednoczonych, ale nie uzyskał kwalifikacji, przegrywając finałową walkę z Jeffem Lacym. Od 20 czerwca 2000 jest bokserem zawodowym. W swojej karierze dwukrotnie walczył o mistrzostwo świata WBA w kategorii średniej, remisując 20 października 2007 oraz odnosząc porażkę 5 lipca 2008 w pojedynkach z Feliksem Sturmem.
Kariera amatorska
[edytuj | edytuj kod]Griffin zaczął trenować boks w wieku 15 lat[1]. Jako amator trenował w klubie Joe Hand Boxing Gym w Filadelfii[2] pod okiem trenera Howarda Mosleya[1]. Na przełomie kwietnia i maja 1997 był uczestnikiem 70. edycji turnieju Golden Gloves w Denver. Griffin na turnieju rywalizował w kategorii średniej, rozpoczynając rywalizację od punktowego zwycięstwa nad Dennisem McKinneyem. W swojej drugiej walce, w 1/8 finału pokonał na punkty Luciusa Westa, awansując do ćwierćfinału. W ćwierćfinałowej walce rywalem Griffina był Andre Haynes, który również poległ na punkty. W półfinałowej walce w turnieju, która odbyła się 2 maja, Griffin pokonał na punkty Jeffa Lacy'ego, awansując do finału. Griffin nie przystąpił do finałowego pojedynku z Daną Ruckerem przez co Rucker zwyciężył walkowerem[3].
W marcu 1998 był uczestnikiem mistrzostw Stanów Zjednoczonych, które rozgrywane były w Colorado Springs. Rywalizację na mistrzostwach rozpoczął od punktowego zwycięstwa (18:10) w 1/16 finału nad Lamontem Winnem. W 1/8 finału pokonał na punkty (8:4) Daniela Garcię, awansując do ćwierćfinału mistrzostw. W ćwierćfinale jego rywalem był Cheyenne Padekin, a walka zakończyła się punktowym zwycięstwem Griffina. W półfinale kategorii średniej, Griffin pokonał na punkty (19:4) Marka Shahida, awansując do finału wraz z Jeffem Lacym. W finale Griffin przegrał na punkty (16:31)[4]. W kwietniu 1998 był uczestnikiem 22. edycji rozgrywanego w Bangkoku turnieju King's Cup. Swoją ćwierćfinałową walkę na tym turnieju przegrał z reprezentantem Kazachstanu Wiaczesławem Burbą, rywalizując z nim w kategorii średniej[5]. W czerwcu 1998 został wicemistrzem turnieju US Challenge, który rozgrywany był w Colorado Springs. W finale turnieju przegrał na punkty (11:23) z rodakiem Arthurem Palacem[6]. W lipcu 1998 reprezentował Stany Zjednoczone na igrzyskach dobrej woli w Nowym Jorku, gdzie rywalizował w kategorii średniej. W ćwierćfinale igrzysk pokonał go przed czasem w drugiej rundzie reprezentant Francji Jean-Paul Mendy[7]. W październiku 1998 został wicemistrzem turnieju Tammer, który rozgrywany był w fińskim mieście Tampere. W finale kategorii średniej przegrał na punkty (3:6) ze Szwedem Andreasem Gustavssonem[8].
W marcu 1999 był uczestnikiem mistrzostw Stanów Zjednoczonych rozgrywanych w Colorado Springs. Przegrał tam swoją pierwszą walkę w kategorii lekkośredniej, przegrywając z Anthonym Hanshawem[9]. W maju 1999 był półfinalistą 72. edycji turnieju Golden Gloves, na którym rywalizował w kategorii średniej. Rywalizację na tym turnieju rozpoczął od pokonania w 1/16 finału Melvina Cummingsa. W walce 1/8 finału pokonał na punkty Viliego Bloomfielda, awansując do ćwierćfinału. W walce ćwierćfinałowej pokonał wyraźnie na punkty (4:1) Daryla Woodsa. W półfinałowej walce przegrał nieznacznie na punkty (2:3) z Jersonem Ravelo[10]. Pod koniec maja 1999 uczestniczył w turnieju wielu Narodów, który rozgrywany był w Liverpoolu. Rywalizację w kategorii średniej rozpoczął od ćwierćfinałowego zwycięstwa nad Kanadyjczykiem Trevorem Stewardsonem, pokonując go wyraźnie na punkty (17:6). W półfinale pokonał nieznacznie na punkty (6:7) reprezentanta Anglii Carla Frocha. Finałowy pojedynek Griffin przegrał na punkty (7:11) z reprezentantem Australii Paulem Millerem[11]. W listopadzie 1999 był w składzie na męcz międzypaństwowy pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Anglią. Griffin stoczył jedną walkę w składzie USA, wygrywając na punkty z Johnem Pearcem w pojedynku kategorii średniej. Stany Zjednoczone wygrały to spotkanie 8:6, wygrywając 4 z 7 pojedynków[12]. W styczniu 2000 uczestniczył w mistrzostwach Stanów Zjednoczonych, rywalizując w kategorii średniej. Ćwierćfinałowy pojedynek na mistrzostwach przegrał na punkty z Mattem Godfreyem[13]. W lutym 2000 był uczestnikiem turnieju kwalifikacyjnego na igrzyska olimpijskie dla Stanów Zjednoczonych. W pierwszym pojedynku pokonał swojego byłego rywala Matta Godfreya, wygrywając z nim na punkty (8:6). W drugim pojedynku zwyciężył na punkty (8:4) Juliusa Fogle'a, awansując do finału. W finale turnieju przegrał na punkty (10:26) z Jeffem Lacym[14], który wystąpił we wrześniu 2000 na igrzyskach olimpijskich w Sydney[15].
Kariera zawodowa
[edytuj | edytuj kod]2000 – 2002
[edytuj | edytuj kod]Jako zawodowiec zadebiutował 20 czerwca 2000[16] w swoim rodzinnym mieście – Filadelfii[17]. W debiucie pokonał przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie innego debiutanta Cornella Hestera[18]. Drugi zawodowy pojedynek stoczył 12 września 2000[19], pokonując przez techniczny nokaut w czwartej rundzie Vandivera Howarda. Walka została przerwana przez sędziego z powodu kontuzji Howarda[20]. Ostatnią walkę w 2000 stoczył 8 grudnia[21], pokonując przez techniczny nokaut w drugiej rundzie Chucka Berry'ego[22].
12 stycznia 2001[23] stoczył swój czwarty zawodowy pojedynek. W swojej czwartej walce pokonał przez techniczny nokaut w drugiej rundzie Imana Greena[24]. W kolejnym pojedynku, 21 lutego 2001[25] pokonał przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie Lamonta Coopera[26]. Griffin w 2001 stoczył jeszcze sześć pojedynków, wszystkie wygrywając[27][28][29][30][31][32].
10 maja 2002[33] zmierzył się z niepokonanym w dwunastu pojedynkach, Ugandyjczykiem Jamesem Lubwamą. Walka odbyła się w Dover Downs, w amerykańskim mieście Dover, a gala transmitowana była przez stację ESPN2 pod nazwą „ESPN Friday Night Fights”. W sześciorundowym pojedynku lepszy okazał się Lubwama, który dzięki aktywności i presji jaką wywierał przez wszystkie rundy zwyciężył jednogłośną decyzją[34]. Lubwama zadał w tym pojedynku 592. uderzenia, z czego 141. było celnych. Griffin doprowadził do celu 118. z 370. zadanych ciosów. Na ring powrócił 4 października 2002, pokonując jednogłośnie na punkty Ronalda Boddiego[35]. Kolejny pojedynek stoczył 21 marca 2003, a rywalem ponownie był Ronald Boddie. Walka ponownie zakończyła się jednogłośnym zwycięstwem Griffina na punkty[36]. 11 lipca 2003 znokautował w trzeciej rundzie Dana Thorntona, zdobywając mistrzostwo Stanu Kentucky w kategorii superśredniej[37]. W 2003 stoczył jeszcze dwie walki, wygrywając obie na punkty. 29 października pokonał Tima Bowe'a[38], a 11 listopada Tyrusa Armsteada[39].
2004 – 2006
[edytuj | edytuj kod]Pierwszy pojedynek w 2004 stoczył 19 marca[40], pokonując przez techniczny nokaut w ósmej rundzie Karla Willisa[41]. 20 maja 2004 zmierzył się z niepokonanym rodakiem Yusafem Mackiem[42]. Walka zaplanowana na osiem rund zakończyła się remisem. Jeden sędzia wypunktował wygraną Macka w stosunku punktowym 77-75, drugi wygraną Griffina 77-75, a ostatni wskazał na remis, punktując 76-76[43]. 11 czerwca 2004[44] pokonał Levana Easleya, wygrywając przez techniczną decyzję w siódmej rundzie. W siódmej rundzie po przypadkowym zderzeniu głowami walka została przerwana, a po podliczeniu punktów Griffin został ogłoszony zwycięzcą[45]. Ostatni pojedynek w 2004 stoczył 30 lipca, mając za rywala Kubańczyka Julio Garcíę[46]. Griffin zwyciężył przez techniczny nokaut w dziesiątej rundzie, zdobywając pasy NABA oraz WBO NABO w kategorii średniej[47].
W 2005 roku stoczył cztery pojedynki. 15 stycznia pokonał jednogłośnie na punkty Benjiego Singletona[48], 11 lutego przez techniczną decyzję w ósmej pokonał Levana Easleya[49], a 14 maja jednogłośnie na punkty Ronalda Weavera[50]. Ostatnią walkę w 2005 stoczył 3 września, remisując z reprezentantem Ghany Jamesem Toneyem w pojedynku o pas WBC w kategorii średniej[51]. Na ring powrócił 6 maja 2006, pokonując przez techniczny nokaut w ósmej rundzie Portorykańczyka Aníbala Acevedo[52]. 8 lipca 2006[53] pokonał jednogłośnie na punkty byłego mistrza świata kategorii średniej Maselino Masoe. Walka miała status pojedynku eliminacyjnego do mistrzowskiego pasa WBA w kategorii średniej[54].
Pojedynki o mistrzostwo świata WBA
[edytuj | edytuj kod]20 października 2007[55] zmierzył się w walce o mistrzostwo świata WBA w kategorii średniej[56] z ówczesnym posiadaczem pasa Feliksem Sturmem[57]. Walka odbyła się w niemieckiej hali imienia Gerry'ego Webera, która położona jest w niemieckim mieście Halle[58]. Pojedynek zakończył się remisem, na który wskazali sędziowie po dwunastu rundach rywalizacji. Pierwszy sędzia wskazał na wygraną Sturma, punktując 115-114 na jego korzyść. Drugi z sędziów wskazał na Amerykanina, punktując 117-114, a trzeci wskazał remis 114-114. Amerykanin był w tym pojedynku agresorem, wywierając presję od pierwszego gongu. Taktyka Sturma polegała głównie na kontratakach z defensywy. Amerykanin był stroną przeważającą w końcowych rundach walki, wywierając cały czas presję oraz wykazując się lepszym przygotowaniem kondycyjnym[59].
5 lipca 2008[60] doszło do rewanżu ze Sturmem, a stawką było mistrzostwo świata WBA w kategorii średniej[56]. Rewanż odbył się w tym samym miejscu, co pierwsza walka[61]. W pojedynku rewanżowym lepszy okazał się Sturm, który zwyciężył jednogłośną decyzją sędziów (116-112, 116-113, 118-110)[62].
Dalsza kariera
[edytuj | edytuj kod]Na ring powrócił 4 grudnia 2010[63]. Jego rywalem był reprezentant Australii Kariz Kariuki, a walka odbyła się w chińskim mieście Tiencin[64]. Kariuki zwyciężył w tym pojedynku wyraźnie na punkty (117-110, 117-110, 118-109), zdobywając pas WBO Oriental w kategorii półciężkiej[65]. Kolejny pojedynek stoczył 17 listopada 2012[66], pokonując przez techniczny nokaut w szóstej rundzie Gary'ego Lavendera[67]. Ostatni pojedynek stoczył 9 maja 2013[68], przegrywając jednogłośnie na punkty (110-118, 110-118, 111-117) z Rosjaninem Miedżydem Biektiemirowem[69]. Stawką walki był pas WBC United States w kategorii półciężkiej[70].
Lista walk na zawodowym ringu
[edytuj | edytuj kod]Legenda |
UD – decyzja jednogłośna | SD – decyzja niejednogłośna | D – remis | TKO – techniczny nokaut | MD – decyzja większości sędziów | DQ – dyskwalifikacja | NC – walka nieodbyta | RTD – poddanie przez narożnik | KO – nokaut |
Wynik | Rekord | Przeciwnik | Werdykt | Runda | Data | Miejsce | Tytuł |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Przegrana | 25 - 4 - 3 | UD | 12/12 | 2013-05-09 | Hilton Anatole Hotel, Dallas, Teksas, USA | WBC United States (USNBC) (kategoria półciężka) | |
Wygrana | 25 - 3 - 3 | TKO | 6/6 | 2012-11-17 | Americas Mart, Atlanta, Georgia, USA | ||
Przegrana | 24 - 3 - 3 | UD | 12/12 | 2010-12-04 | Tiencin Sports Arena, Tiencin, Chiny | WBO Oriental (kategoria półciężka) | |
Przegrana | 24 - 2 - 3 | UD | 12/12 | 2008-07-05 | Gerry Weber Stadium, Halle, Nadrenia Północna-Westfalia, Niemcy | WBA World (kategoria średnia) | |
Remis | 24 - 1 - 3 | PTS | 12/12 | 2007-10-20 | Gerry Weber Stadium, Halle, Nadrenia Północna-Westfalia, Niemcy | WBA World (kategoria średnia) | |
Wygrana | 24 - 1 - 2 | UD | 12/12 | 2006-07-08 | Savvis Center, Saint Louis, Missouri, USA | WBA eliminator (kategoria średnia) | |
Wygrana | 23 - 1 - 2 | TKO | 6/8 | 2006-05-06 | DCU Center, Worcester, Massachusetts, USA | ||
Remis | 22 - 1 - 2 | SD | 12/12 | 2005-09-03 | Gund Arena, Cleveland, Ohio, USA | WBC International (kategoria średnia) | |
Wygrana | 22 - 1 - 1 | UD | 10/10 | 2005-05-14 | MGM Grand, Las Vegas, Nevada, USA | ||
Wygrana | 21 - 1 - 1 | TD | 8/10 | 2005-02-11 | Mohegan Sun Casino, Uncasville, Connecticut, USA | ||
Wygrana | 20 - 1 - 1 | UD | 8/8 | 2005-01-15 | M.C. Benton Jr. Convention Center, Winston-Salem, Karolina Północna, USA | ||
Wygrana | 19 - 1 - 1 | TKO | 10/12 | 2004-07-30 | Freedom Hall State Fairground, Louisville, Kentucky, USA | WBO NABO, NABA (kategoria średnia) | |
Wygrana | 18 - 1 - 1 | TD | 7/10 | 2004-06-11 | DeltaPlex, Grand Rapids, Michigan, USA | ||
Remis | 17 - 1 - 1 | PTS | 8/8 | 2004-05-20 | Kewadin Casino, Sault Sainte Marie, Michigan, USA | ||
Wygrana | 17 - 1 | UD | 12/12 | 2004-03-19 | Exposition Center, Louisville, Kentucky, USA | ||
Wygrana | 16 - 1 | UD | 8/8 | 2003-11-11 | Caesars Indiana, Elizabeth, Indiana, USA | ||
Wygrana | 15 - 1 | UD | 8/8 | 2003-10-29 | Executive Inn, Owensboro, Kentucky, USA | ||
Wygrana | 14 - 1 | KO | 3/6 | 2003-07-11 | End Zone Sports Bar, Louisville, Kentucky, USA | Mistrzostwo stanu Kentucky (kategoria superśrednia) | |
Wygrana | 13 - 1 | UD | 6/6 | 2003-03-21 | Dover Downs, Dover, Delaware, USA | ||
Wygrana | 12 - 1 | UD | 6/6 | 2002-10-04 | Dover Downs, Dover, Delaware, USA | ||
Przegrana | 11 - 1 | UD | 6/6 | 2002-05-10 | Dover Downs, Dover, Delaware, USA | ||
Wygrana | 11 - 0 | UD | 6/6 | 2001-11-30 | Bellevue Hotel, Filadelfia, Pensylwania, USA | ||
Wygrana | 10 - 0 | TD | 5/6 | 2001-09-21 | Blue Horizon, Filadelfia, Pensylwania, USA | ||
Wygrana | 9 - 0 | TKO | 2/6 | 2001-07-13 | Hampton Beach Casino, Hampton Beach, New Hampshire, USA | ||
Wygrana | 8 - 0 | UD | 6/6 | 2001-06-15 | Blue Horizon, Filadelfia, Pensylwania, USA | ||
Wygrana | 7 - 0 | TKO | 4 | 2001-05-18 | Foxwoods Resort, Mashantucket, Connecticut, USA | ||
Wygrana | 6 - 0 | TKO | 2/6 | 2001-03-16 | Blue Horizon, Filadelfia, Pensylwania, USA | ||
Wygrana | 5 - 0 | TKO | 1/6 | 2001-02-21 | Tropicana Hotel & Casino, Atlantic City, New Jersey, USA | ||
Wygrana | 4 - 0 | TKO | 2 | 2001-01-12 | Blue Horizon, Filadelfia, Pensylwania, USA | ||
Wygrana | 3 - 0 | TKO | 2/4 | 2000-12-08 | Blue Horizon, Filadelfia, Pensylwania, USA | ||
Wygrana | 2 - 0 | TKO | 4/4 | 2000-09-12 | Blue Horizon, Filadelfia, Pensylwania, USA | ||
Wygrana | 1 - 0 | TKO | 1/4 | 2000-06-20 | Blue Horizon, Filadelfia, Pensylwania, USA | Debiut |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Griffin Hopes To Follow In Reid's Footsteps. articles.philly.com. [dostęp 2015-02-14]. (ang.).
- ↑ Welcome to Joe Hand Boxing Gym. joehandgym.com. [dostęp 2015-02-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (17 lutego 2015)]. (ang.).
- ↑ 70.US National Golden Gloves - Denver. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2015-02-14]. (ang.).
- ↑ United States National Championships - Colorado Springs. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2015-02-14]. (ang.).
- ↑ 22.King's Cup - Bangkok, Thailand. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2015-02-14]. (ang.).
- ↑ US Challenge - Colorado Springs. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2015-02-14]. (ang.).
- ↑ 4.Goodwill Games - New York, USA. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2015-02-14]. (ang.).
- ↑ 20.Tammer Tournament - Tampere, Finland. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2015-02-14]. (ang.).
- ↑ United States National Championships - Colorado Springs. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2015-02-14]. (ang.).
- ↑ 72.US National Golden Gloves - Syracuse. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2015-02-14]. (ang.).
- ↑ Multi Nations Tournament - Liverpool, England. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2015-02-14]. (ang.).
- ↑ Duals England - USA 6:8 London, England. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2015-02-14]. (ang.).
- ↑ United States National Championships - Colorado Springs. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2015-02-14]. (ang.).
- ↑ US Olympic Trials - Tampa. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2015-02-14]. (ang.).
- ↑ 27.Olympic Games - Sydney, Australia. amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2015-02-14]. (ang.).
- ↑ Tuesday 20 June 2000. boxrec.com. [dostęp 2015-02-15]. (ang.).
- ↑ Tuesday 20 June 2000 Blue Horizon, Philadelphia, Pennsylvania, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-15]. (ang.).
- ↑ Randy Griffin vs. Cornell Hester. boxrec.com. [dostęp 2015-02-15]. (ang.).
- ↑ Tuesday 12 September 2000. boxrec.com. [dostęp 2015-02-15]. (ang.).
- ↑ Tuesday 12 September 2000 Blue Horizon, Philadelphia, Pennsylvania, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-15]. (ang.).
- ↑ Friday 8 December 2000. boxrec.com. [dostęp 2015-02-15]. (ang.).
- ↑ Friday 8 December 2000 Blue Horizon, Philadelphia, Pennsylvania, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-15]. (ang.).
- ↑ Friday 12 January 2001. boxrec.com. [dostęp 2015-02-16]. (ang.).
- ↑ Friday 12 January 2001 Blue Horizon, Philadelphia, Pennsylvania, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-15]. (ang.).
- ↑ Wednesday 21 February 2001. boxrec.com. [dostęp 2015-02-16]. (ang.).
- ↑ Wednesday 21 February 2001 Tropicana Hotel & Casino, Atlantic City, New Jersey, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-16]. (ang.).
- ↑ Friday 16 March 2001 Blue Horizon, Philadelphia, Pennsylvania, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Randy Griffin 176 lbs beat Dan Sheehan 176 lbs. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Friday 15 June 2001 Blue Horizon, Philadelphia, Pennsylvania, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Friday 13 July 2001 Hampton Beach Casino, Hampton Beach, New Hampshire, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Friday 21 September 2001 Blue Horizon, Philadelphia, Pennsylvania, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Friday 30 November 2001 Bellevue Hotel, Philadelphia, Pennsylvania, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Friday 10 May 2002. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Friday 10 May 2002 Dover Downs, Dover, Delaware, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Friday 4 October 2002 Dover Downs, Dover, Delaware, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Friday 21 March 2003 Dover Downs, Dover, Delaware, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (17 lutego 2015)]. (ang.).
- ↑ Friday 11 July 2003 End Zone Sports Bar, Louisville, Kentucky, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Wednesday 29 October 2003 Executive Inn, Owensboro, Kentucky, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Tuesday 11 November 2003 Caesars Indiana, Elizabeth, Indiana, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (17 lutego 2015)]. (ang.).
- ↑ Friday 19 March 2004. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Friday 19 March 2004 Exposition Center, Louisville, Kentucky, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Thursday 20 May 2004. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Thursday 20 May 2004 Kewadin Casino, Sault Sainte Marie, Michigan, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Friday 11 June 2004. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Randy Griffin 161 lbs beat Levan Easley 160 lbs. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Friday 30 July 2004 Freedom Hall State Fairground, Louisville, Kentucky, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Randy Griffin vs. Julio Garcia. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Saturday 15 January 2005 M.C. Benton Jr. Convention Center, Winston-Salem, North Carolina, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Randy Griffin vs. Levan Easley (2nd Meeting). boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Saturday 14 May 2005 MGM Grand, Las Vegas, Nevada, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Saturday 3 September 2005 Gund Arena, Cleveland, Ohio, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (17 lutego 2015)]. (ang.).
- ↑ Saturday 6 May 2006 DCU Center, Worcester, Massachusetts, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Saturday 8 July 2006. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (29 stycznia 2015)]. (ang.).
- ↑ Saturday 8 July 2006 Savvis Center, Saint Louis, Missouri, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Saturday 20 October 2007. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ a b WBA World middleweight title. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Fight Felix Sturm D PTS 12 (12) Randy Griffin. boxnews.com.ua. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Saturday 20 October 2007 Gerry Weber Stadium, Halle, Nordrhein-Westfalen, Germany. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Felix Sturm vs. Randy Griffin (1st meeting). boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Saturday 5 July 2008. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Saturday 5 July 2008 Gerry Weber Stadium, Halle, Nordrhein-Westfalen, Germany. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Felix Sturm vs. Randy Griffin (2nd meeting). boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Saturday 4 December 2010. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Saturday 4 December 2010 Tianjin Sports Arena, Tianjin, China. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Wpadka Griffina. bokser.org. [dostęp 2015-02-17]. (pol.).
- ↑ Saturday 17 November 2012. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Saturday 17 November 2012 Americas Mart, Atlanta, Georgia, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Thursday 9 May 2013. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Thursday 9 May 2013 Hilton Anatole Hotel, Dallas, Texas, USA. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ WBC United States (USNBC) light heavyweight title. boxrec.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).