Rudolf Alzner
Pełne imię i nazwisko |
Rudolf Robert Alzner |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
24 grudnia 1870 |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1890–1922 |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Stanowiska |
dowódca pułku |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
Rudolf Robert Alzner[1] (ur. 24 grudnia 1870 we Lwowie, zm. po 1934) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 24 grudnia 1870 we Lwowie[2][3]. Pełnił zawodową służbę w cesarskiej i królewskiej Armii. Na stopnień kadeta piechoty został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1890 i wcielony do 1 śląskiego pułku piechoty w Opawie[4]. W następnym roku został mianowany kadetem-zastępcą oficera[5]. W 1893 został przeniesiony do 4 galicyjskiego pułk ułanów w Żółkwi[6]. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach macierzystego pułku[7][8][9]. W czasie służby w c. i k. Armii awansował na kolejne stopnie: porucznika ze starszeństwem z 1 maja 1893[10], nadporucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1896[11], rotmistrza 2. klasy ze starszeństwem z 1 listopada 1905, majora ze starszeństwem z 1 lipca 1915[12][13] i podpułkownika ze starszeństwem z 1 sierpnia 1917[14].
16 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z zaatwierdzeniem posiadanego stopnia podpułkownika i przydzielony do Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie[15][16]. 16 października 1919 został mianowany inspekcyjnym oficerem sztabowym jazdy przy Dowództwie Okręgu Generalnego Poznań[17]. 16 kwietnia 1920 przeprowadził się z Kielc do Poznania i zamieszkał przy ul. Matejki 47[2]. 29 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej[18]. 9 września 1920 został mianowany dowódcą 18 pułku ułanów[19]. Dowodził tym oddziałem w bitwie nad Niemnem[20]. 22 marca 1921 został wyznaczony na stanowisko pomocnika dowódcy 5 Brygady Jazdy w Krakowie[21]. 30 czerwca 1921 minister spraw wojskowych generał porucznik Kazimierz Sosnkowski polecił dowódcy Okręgu Generalnego Warszawa wdrożyć dochodzenie przeciwko płk. Rudolfowi Alznerowi, dowódcy 18 puł.[22] Z dniem 1 lipca 1922 został przeniesiony w stan spoczynku „z powodu przekroczenia wieku dla posiadanego stopnia w myśl ustawy z 2 sierpnia 1919, z prawem noszenia munduru”[23]. 26 października 1923 prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu pułkownika jazdy[24][25][26][27]. Później został zweryfikowany w stopniu pułkownika stanu spoczynku ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 16. lokatą w korpusie oficerów kawalerii[28]. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VII. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII”[29].
Był żonaty z Jadwigą (ur. 24 grudnia 1880 w Żółkwi)[2], córką Karola Muszkieta (ur. 1846), doktora medycyny, dyrektora szpitala powszechnego, radnego miejskiego, honorowego obywatela Żółkwi i Jadwigi Anny z Machniewiczów[30].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- W czasie służby w c. i k. Armii otrzymał:
- Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami,
- Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy,
- Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej,
- Krzyż Wojskowy Karola,
- Krzyż za 25-letnią służbę wojskową dla oficerów,
- Złoty Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii,
- Krzyż Jubileuszowy Wojskowy[9].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 335, 992.
- ↑ a b c Kartoteka ewidencji ludności 1870–1931. Archiwum Państwowe w Poznaniu. [dostęp 2023-04-23]..
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-04-23]..
- ↑ Schematismus 1891 ↓, s. 262, 307.
- ↑ Schematismus 1892 ↓, s. 258, 311.
- ↑ Schematismus 1894 ↓, s. 707, jako Alzner Adolf.
- ↑ Ranglisten 1916 ↓, s. 621.
- ↑ Ranglisten 1917 ↓, s. 806.
- ↑ a b Ranglisten 1918 ↓, s. 1011.
- ↑ Schematismus 1894 ↓, s. 619.
- ↑ Schematismus 1897 ↓, s. 623.
- ↑ Ranglisten 1916 ↓, s. 539.
- ↑ Ranglisten 1917 ↓, s. 713.
- ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 906.
- ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 13 z 23 grudnia 1918, poz. 368.
- ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 1 z 4 stycznia 1919, poz. 15.
- ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 95 z 26 listopada 1919, poz. 3693.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 9 czerwca 1920, s. 399.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 36 z 22 września 1920, s. 899.
- ↑ Dobiecki i Kłopotowski 1929 ↓, s. 15.
- ↑ Stefan Jacek Dembiński. [w:] Kolekcja Generałów i Osobistości, sygn. I.480.98, s. 187 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-04-22].
- ↑ Odpis pisma L. 11099/EG/Tj.. [w:] Adiutantura Generalna Naczelnego Wodza, sygn. 701/2/13 [on-line]. Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, 1921-06-30. [dostęp 2023-04-23].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 10 maja 1922, s. 368, dekret z 1 maja 1922.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 70 z 7 listopada 1923, s. 739.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1578.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1407.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 882.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 335.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 992.
- ↑ Anna Kozłowska-Ryś: Była kiedyś w Żółkwi ulica…. Kurier Galicyjski, 2022-10-31. [dostęp 2023-04-23]..
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1891. Vien: K. K. Hof und Staatsdruckerei, Jänner 1891. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1892. Vien: K. K. Hof und Staatsdruckerei, Jänner 1892. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1894. Wien: K. K. Hof und Staatsdruckerei, Jänner 1894. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1897. Wiedeń: K. K. Hof und Staatsdruckerei, December 1896. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1906. Wiedeń: K. K. Hof und Staatsdruckerei, December 1905. (niem.).
- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1916. Wien: K. K. Hof und Staatsdruckerei, 1916. (niem.).
- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1917. Wien: K. K. Hof und Staatsdruckerei, 1917. (niem.).
- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wien: K. K. Hof und Staatsdruckerei, 1918. (niem.).
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
- Jerzy Dobiecki, Michał Kłopotowski: Zarys historji wojennej 18-go pułku ułanów pomorskich. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Dowódcy 18 Pułku Ułanów Pomorskich
- Ludzie urodzeni we Lwowie
- Odznaczeni Krzyżem Jubileuszowym Wojskowym
- Odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola
- Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej
- Odznaczeni Medalem Jubileuszowym Pamiątkowym dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii
- Odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis
- Odznaczeni Odznaką za Służbę Wojskową (Austria)
- Oficerowie cesarskiej i królewskiej Armii
- Pułkownicy kawalerii II Rzeczypospolitej
- Uczestnicy I wojny światowej (Austro-Węgry)
- Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)
- Urodzeni w 1870
- Zmarli w XX wieku