Rudolf Patoczka
Data i miejsce urodzenia |
19 grudnia 1882 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
10 sierpnia 1942 |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1904-1905, 1908-1929 |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Stanowiska |
dowódca pułku |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
Rudolf Patoczka vel Rudolf Patočka (ur. 19 grudnia 1882 w Krakowie, zm. 10 sierpnia 1942 w KL Auschwitz) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 19 grudnia 1882 w Krakowie, w rodzinie Wincentego (1848–1922), nadoficjała Kolei Północnej, i Wilhelminy z Reichelów (1856–1935)[1][2][3][4]. Był bratem Ottokara Wilhelma (1885–1940), majora intendenta, zamordowanego w Katyniu[2], Jarosława (1894–1963), żołnierza Legionów Polskich, majora dyplomowanego artylerii, i Bogumiła (1884–1947), majora administracji.
W 1904 ukończył naukę w c. k. Wyższej Szkole Realnej w Krakowie. Po odbyciu służby wojskowej w cesarskiej i królewskiej armii, w charakterze jednorocznego ochotnika, został mianowany kadetem rezerwy–zastępcą oficera ze starszeństwem z 1 stycznia 1906 i przydzielony w rezerwie do 1 pułku artylerii dywizyjnej w Krakowie[5]. W 1908 został przemianowany na oficera zawodowego, mianowany porucznikiem ze starszeństwem z 1 listopada 1908 w korpusie oficerów artylerii polowej i górskiej oraz wcielony do 1 pułku armat polowych w Krakowie[6]. W 1913 został przeniesiony do 7 pułku artylerii górskiej w Mostarze i mianowany nadporucznikiem ze starszeństwem z 1 listopada 1913 w korpusie oficerów artylerii polowej i górskiej[7]. W szeregach tego pułku wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach (1913–1914)[8], a następnie walczył na frontach I wojny światowej. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 lutego 1916 w korpusie oficerów artylerii polowej i górskiej[9][10][11].
21 czerwca 1919 został dowódcą I dywizjonu 6 pułku artylerii ciężkiej[12]. W listopadzie tego roku na czele dywizjonu wyjechał na front litewsko-białoruski[13][14]. W kwietniu 1921 został zastępcą dowódcy 5 pułku artylerii ciężkiej w Krakowie[15], a w listopadzie tego roku objął jego dowództwo[16][17][18][19]. W marcu 1929 został zwolniony ze stanowiska dowódcy 5 pac i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V[20], a z dniem 31 sierpnia tego roku przeniesiony w stan spoczynku[21].
W 1934, jako oficer stanu spoczynku, pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V”[22].
Rudolf był żonaty z Jadwigą Płodowskich (1901–1943), z którą miał dwie córki: Wandę (ur. 1923) i Annę (ur. 1925)[1] . Rodzina mieszkała w Krynicy[1] . W czasie okupacji niemieckiej wszyscy członkowie rodziny zostali osadzeni w obozie koncentracyjnym Auschwitz[1] . Oboje małżonkowie zginęli w obozie: Rudolf 10 sierpnia 1942, a Jadwiga 15 lutego 1943[1] . Obie córki w 1944 zostały przeniesione do obozu koncentracyjnego Natzweiler i przeżyły[1] . Więźniem obozów Auschwitz i Buchenwald był bratanek Rudolfa (syn Ottokara Wilhelma) – Włodzimierz Andrzej (ur. 1914), porucznik piechoty, dowódca 6. kompanii 17 Pułku Piechoty[1] .
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- W czasie służby w c. i k. armii otrzymał:
- Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami,
- Srebrny Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej trzykrotnie,
- Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej,
- Krzyż Wojskowy Karola,
- Krzyż Jubileuszowy Wojskowy,
- Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913[25].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g Straty ↓.
- ↑ a b Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 401.
- ↑ Szematyzm 1882 ↓, s. 501.
- ↑ Wyszukiwarka grobów : Wincenty Patoczka. Zarząd Cmentarzy Komunalnym w Krakowie. [dostęp 2022-01-20]..
- ↑ Schematismus 1907 ↓, s. 834, 839.
- ↑ Schematismus 1909 ↓, s. 842, 870.
- ↑ Schematismus 1914 ↓, s. 759, 874.
- ↑ Schematismus 1914 ↓, s. 874.
- ↑ Ranglisten 1916 ↓, s. 642, 775.
- ↑ Ranglisten 1917 ↓, s. 827, 1047.
- ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 1037, 1293.
- ↑ Herzog 1930 ↓, s. 9, 15.
- ↑ Herzog 1930 ↓, s. 15, 17, 22, 23.
- ↑ Zarzycki 1996 ↓, s. 4.
- ↑ Herzog 1930 ↓, s. 9.
- ↑ Zarzycki 1996 ↓, s. 19.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 787, 813.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 706, 736.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 413, 447.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929, s. 87.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929, s. 218.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 341, 943.
- ↑ Herzog 1930 ↓, s. 35.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-01-20]..
- ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 1293.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1882. Lwów: Nakładem Prezydyum c. k. Namiestnictwa, 1882. (pol.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1907. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1906. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1909. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1909. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914. (niem.).
- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1916. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1916. (niem.).
- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1917. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1917. (niem.).
- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918. (niem.).
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
- Stefan Herzog: Zarys historji wojennej 5-go pułku artylerii ciężkiej. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1930, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Jan Kiński, Helena Malanowska, Urszula Olech, Wacław Ryżewski, Janina Snitko-Rzeszut, Teresa Żach: Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. ISBN 83-905590-7-2.
- Piotr Zarzycki: 5 Pułk Artylerii Ciężkiej. Pruszków: Oficyna Wydawnicza Ajaks, 1996, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich w kampanii wrześniowej. ISBN 83-87103-18-7.
- Program „Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką”. Fundacja „Polsko-Niemieckie Pojednanie”. [dostęp 2022-03-06].
- Ludzie urodzeni w Krakowie
- Ludzie związani z Krynicą-Zdrojem
- Ludzie związani z V Liceum Ogólnokształcącym im. Augusta Witkowskiego w Krakowie
- Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Jubileuszowym Wojskowym
- Odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Mobilizacji 1912–1913
- Odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola
- Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej
- Odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis
- Oficerowie cesarskiej i królewskiej Armii
- Oficerowie Wojska Polskiego – ofiary KL Auschwitz
- Oficerowie 5 Pułku Artylerii Ciężkiej
- Pułkownicy artylerii II Rzeczypospolitej
- Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)
- Urodzeni w 1882
- Zmarli w 1942