Witold Repetowicz
Data i miejsce urodzenia |
3 stycznia 1975 |
---|---|
Zawód, zajęcie | |
Narodowość | |
Alma Mater | |
Strona internetowa |
Witold Adam Repetowicz (ur. 3 stycznia 1975 w Katowicach) – polski prawnik, dziennikarz prasowy i telewizyjny, reporter wojenny, autor filmów dokumentalnych i reportaży, naukowiec zajmujący się geopolityką oraz analityk specjalizujący się głównie w tematyce bliskowschodniej. Laureat Nagrody im. Kazimierza Dziewanowskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich w 2017.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Wykształcenie i kariera naukowa
[edytuj | edytuj kod]Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego[1]. Przewodniczący Zarządu Krajowego Niezależnego Zrzeszenia Studentów w latach 1994–1995[2]. W 2010 wykładał prawo na Panafrykańskim Uniwersytecie Pokojowym (Pan-African Peace University, Université Panafricaine de la Paix) w Uvirze w Demokratycznej Republice Konga[3].
W działalności naukowej specjalizuje się w zagadnieniach bezpieczeństwa i obronności, geopolityki, Bliskiego i Środkowego Wschodu oraz Afryki[4]. Autor artykułów naukowych i opracowań o charakterze eksperckim, m.in. publikacji „Międzynarodowa jurysdykcja karna – szansą dla Afryki?”[3] W 2022 uzyskał stopień doktora na Wydziale Bezpieczeństwa Narodowego Akademii Sztuki Wojennej w Warszawie na podstawie pracy pt. Bezpieczeństwo państwa i pozycja geopolityczna Iraku w kontekście tożsamości plemiennej, religijnej i etnicznej[5][6].
Zajmuje się także zależnościami pomiędzy migracjami, demografią a konfliktami zbrojnymi na Bliskim Wschodzie, przede wszystkim w Syrii i syryjskim Kurdystanie[7]. W 2018 wprowadził pojęcie tzw. broni demograficznej (broń „D”) jako zagrożenia asymetrycznego[8].
Ekspert Fundacji im. Kazimierza Pułaskiego[1].
Działalność zawodowa
[edytuj | edytuj kod]Jako dziennikarz publikuje m.in. na portalu Defence24.pl, w „Do Rzeczy” i „Polsce Zbrojnej”. Jest autorem serii reportaży telewizyjnych o sytuacji humanitarnej na Bliskim Wschodzie i uchodźcach z Syrii. W latach 2017–2018 korespondent Polskiej Agencji Prasowej w Syrii i Iraku[9].
Od 16 listopada do 22 grudnia 2017 przetrzymywany w więzieniu przez syryjski wywiad wojskowy[10]. Został z niego zwolniony dzięki staraniom polskiego dyplomaty Krzysztofa Czapli[11].
Dorobek
[edytuj | edytuj kod]Książki
[edytuj | edytuj kod]- Nazywam się Kurdystan. Trzecia Strona, Warszawa 2016, ss. 304. ISBN 978-83-645-2637-4.
Reportaż z podróży do Syrii i Iraku w latach 2014–2016. Według wydawcy stanowi opowieść o walce Kurdów z Państwem Islamskim, dążeniu do niepodległości, a także o sytuacji w syryjskiej Rożawie, w tym działaniach wojsk tureckich wobec ludności cywilnej[12]. Za publikację tę od 2016 objęty jest zakazem wjazdu do Turcji[10].
- Allah Akbar. Wojna i pokój w Iraku. Wydawnictwo Czarne, Warszawa 2019, ss. 296, seria: Linie Frontu. ISBN 978-83-8049-815-0.
Reportaż będący wg wydawcy m.in. „próbą zmierzenia się z fałszywym obrazem Iraku – państwa, zdaniem Zachodu, sztucznego i skazanego na wojnę, gdzie na każdym rogu czai się terrorysta, szyici i sunnici skaczą sobie do gardeł, a między zniszczonymi budynkami przejeżdżają pancerne wozy stacjonujących wojsk”[13].
- Etnosektarianizm i trybalizm w Iraku. Bezpieczeństwo a tożsamość. Akademia Sztuki Wojennej, Warszawa 2024, ss. 402. ISBN 978-83-8263-398-6
Książka oparta na pracy doktorskiej, poświęcona zagadnieniom bezpieczeństwa państwa irackiego i dowodząca jego żywotności[14].
Filmografia
[edytuj | edytuj kod](lista filmów niepełna)
- Europa Konfliktów (2021) - scenariusz i realizacja
- Życie po Państwie Islamskim (2018) – scenariusz i realizacja
- Powroty do ruin (2018) – scenariusz i realizacja
- Marazm i nadzieja (2017) – scenariusz i realizacja
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]- Nagroda im. Kazimierza Dziewanowskiego SDP za reportaż „Marazm i nadzieja” oraz publikacje o problemach i wydarzeniach na świecie[15].
- Nagroda kurdyjskiej organizacji dziennikarskiej "Yekîtiya Ragihandina Azad" (kurd. "Unia Wolnych Mediów") w Syrii za książkę „Nazywam się Kurdystan”[10]
- Nagroda Ambasady Iraku w Polsce „za odwagę w pracy dziennikarskiej”[10].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Biogram na stronie Defence 24. www.defence24.pl. [dostęp 2019-10-29].
- ↑ Historia Niezależnego Zrzeszenia Studentów – Niezależne Zrzeszenie Studentów [online], nzs.org.pl [dostęp 2020-05-03] .
- ↑ a b Biogram na stronie Instytutu Kościuszki. ik.org.pl. [dostęp 2019-10-29].
- ↑ Biogram na stronie Fundacji im. Kazimierza Pułaskiego. pulaski.pl.pl. [dostęp 2019-10-29].
- ↑ Post Witolda Repetowicza. twitter.com, 21 czerwca 2022. [dostęp 2022-09-07].
- ↑ Bezpieczeństwo państwa i pozycja geopolityczna Iraku w kontekście tożsamości plemiennej, religijnej i etnicznej : rozprawa doktorska. sin.akademia.mil.pl. [dostęp 2022-09-07].
- ↑ Witold Repetowicz , Naród i terytorium Kurdów – wymiar egzystencjalny migracji, „Humaniora. Czasopismo Internetowe”, 17 (1), 2017, s. 165–195, ISSN 2353-3145 (pol.).
- ↑ Witold Repetowicz , Broń „D” jako zagrożenie asymetryczne, „Wiedza Obronna”, 262–263 (1–2), 2018, s. 107–125, DOI: 10.34752/rsk1-vv20, ISSN 0209-0031 (pol.).
- ↑ Paweł Dembowski: PAP zwolniła Witolda Repetowicza, korespondenta na Bliskim Wschodzie. press.pl, 2019-02-20. [dostęp 2020-05-03].
- ↑ a b c d Życiorys na stronie Wydawnictwa Czarne. czarne.com.pl. [dostęp 2019-10-29].
- ↑ „Do Rzeczy”: Witold Repetowicz o swoim uwięzieniu w Syrii [online], Onet Wiadomości, 8 stycznia 2018 [dostęp 2019-06-19] (pol.).
- ↑ Opis na stronie wydawnictwa Znak. [dostęp 2019-11-09].
- ↑ Opis na stronie wydawnictwa Czarne. czarne.com.pl. [dostęp 2019-11-09].
- ↑ Etnosektarianizm i trybalizm w Iraku. Bezpieczeństwo a tożsamość [online], Księgarnia Akademii Sztuki Wojennej [dostęp 2024-07-23] .
- ↑ Maciej Kozielski: SDP po raz 25. przyznał swoje nagrody. 21.03.2018. [dostęp 2019-11-09].
- Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego
- Ludzie urodzeni w Katowicach
- Ludzie związani z TVP
- Przewodniczący Niezależnego Zrzeszenia Studentów
- Polscy dziennikarze telewizyjni
- Polscy filmowcy
- Polscy korespondenci wojenni
- Polscy politolodzy
- Polscy publicyści
- Polscy reportażyści
- Polscy specjaliści prawa międzynarodowego
- Urodzeni w 1975