Vedado
Dzielnica Hawany | |
Widok w kierunku morza, wzdłuż 23. alei (Avenida 23) | |
Państwo | |
---|---|
Miasto | |
Położenie na mapie Kuby | |
Vedado (El Vedado[1]) – dzielnica Hawany, położona na zachód od historycznego centrum miasta, nad wybrzeżem Zatoki Meksykańskiej. Dzielnica ma charakter mieszkalno-handlowy, jest jednym z głównych ośrodków życia społecznego i kulturalnego mieszkańców kubańskiej stolicy, a także siedzibą wielu organów administracji państwowej[2][3].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Nazwa dzielnicy oznacza w języku hiszpańskim teren zamknięty, zakazany. Wywodzi się z epoki kolonialnej , gdy wstęp ludności cywilnej na ten obszar był zabroniony ze względów bezpieczeństwa[1]. Znajdowały się tu instalacje wojskowe strzegące Hawany przed atakami ze strony piratów i korsarzy – w tym położona na wzniesieniu w głębi lądu forteca Castillo del Príncipe , fort La Chorrera nad ujściem rzeki Almendares oraz kilka rozlokowanych wzdłuż wybrzeża baterii artyleryjskich[2].
Dzielnica rozplanowana została w drugiej połowie XIX wieku. Pełniła pierwotnie głównie funkcję mieszkalną. Swoje rezydencje wznosili tu przedstawiciele hawańskich elit pragnący opuścić przeludnione centrum miasta; w późniejszym czasie dołączyli do nich członkowie klasy średniej. Zabudowa dzielnicy trwała do połowy XX wieku. Do rewolucji kubańskiej (1959) uchodziła za enklawę najbogatszej części społeczeństwa[2].
Opis
[edytuj | edytuj kod]Układ urbanistyczny Vedado pozostaje w dużym stopniu niezmieniony względem stanu pierwotnego. Siatka prostopadłych do siebie ulic tworzy kwartały o bokach długości około 100 m. Dzielnicę przecinają cztery szerokie, reprezentacyjne aleje – biegnące równolegle do wybrzeża: Línea i Avenida 23; oraz w poprzek: Avenida de los Presidentes i Avenida Paseo[1]. Wzdłuż wybrzeża biegnie bulwar nadmorski Malecón[3]. Dzielnica cechuje się dużą ilością zieleni miejskiej. Zgodnie z założeniami XIX-wiecznych planistów większość ulic wysadzona jest drzewami, a wiele budynków mieszkalnych oddzielonych jest od ulicy przedogródkami. Niektóre kwartały pozostawiono niezabudowane, tworząc na nich parki miejskie[1]. Zabudowa mieszkalna dzielnicy obejmuje zarówno wille w stylach neoklasycznym i eklektycznym, wiele z nich zaniedbanych, jak i nowsze bloki mieszkalne[1][3], w tym pierwszy wysokościowiec w Hawanie – López Serrano oraz modernistyczny apartamentowiec FOCSA[2].
W dzielnicy znajdują się liczne hotele (m.in. Habana Libre , Hotel Nacional de Cuba), restauracje, kina, teatry, muzea oraz inne instytucje kulturalne (w tym Casa de las Américas oraz siedziba stowarzyszenia artystycznego UNEAC )[3][2]. Mieści się tutaj Coppelia , największa lodziarnia na świecie[4]. Swoje siedziby ma tutaj wiele kubańskich ministerstw[3], a także ambasada Stanów Zjednoczonych[5].
Na peryferiach dzielnicy znajdują się: Uniwersytet w Hawanie, plac Rewolucji (Plaza de la Revolución ) – miejsce zgromadzeń publicznych – wraz z otaczającym go kompleksem budynków rządowych (wśród nich Pałac Rewolucji), a także rozległy cmentarz im. Krzysztofa Kolumba (Cementerio Cristóbal Colón )[2].
-
Widok wzdłuż alei Línea
-
Wille przy Avenida de los Presidentes
-
Hotel Habana Libre
-
Apartamentowiec FOCSA
-
Widok z bulwaru Malecón w kierunku wysokościowca López Serrano (w środku)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e Pedro Contreras: El Vedado. W: Cathryn Griffith: Havana revisited: an architectural heritage. Nowy Jork: W.W. Norton & Co., 2010, s. 201–215.
- ↑ a b c d e f Vedado. W: Claudia Lightfoot: Havana: a cultural and literary companion. Interlink Books, 2002, s. 179–216.
- ↑ a b c d e Vedado and Plaza. W: Cuba. Dorling Kindersley Publishing, Inc, 2004, s. 97–105.
- ↑ Christopher P. Baker: Cuba’s communist ice cream cathedral. BBC Travel, 2018-08-09. [dostęp 2024-05-19]. (ang.).
- ↑ U.S. Embassy in Cuba. [dostęp 2024-05-19]. (ang.).