Kumanovska bitka
Kumanovska bitka | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Segment Prvi balkanski rat | |||||||
Spomen obilježje Zebrnjak - na mjestu gdje se odigrala bitka | |||||||
| |||||||
Sukobljene strane | |||||||
Kraljevina Srbija |
Otomansko carstvo | ||||||
Komandanti i vođe | |||||||
Snage | |||||||
132.000 vojnika, 148 topova, 100 mitraljeza[1] | 65.000 vojnika, 164 topova, 104 mitraljeza[1] | ||||||
Žrtve i gubici | |||||||
4.564 (687 mrtvih, 3280 ranjenih, 597 nestalih)[2] | 4.500 (1200 mrtvih, 3000 ranjenih, 327 zarobljenih), 98 topova[2] |
Kumanovska bitka vodila se za vrijeme Prvog balkanskog rata, 23. i 24. oktobra 1912. godine pored Kumanova, između srpske i turske vojske.
Shvativši strategijsku važnost Ovčeg polja, kotline istočno od Skopja, načelnik štaba Vrhovne komande srpske vojske general Radomir Putnik i njegov pomoćnik pukovnik Živojin Mišić, predvidjeli su da bi se tu trebala odigrati presudna bitka između srpske i turske vojske. Zato su naredili Prvoj srpskoj armiji da u što kraćem vremenu ovlada jugom, i spriječi veću koncentraciju turskih snaga na Ovčem polju. U nastupanju prema Ovčem polju Prva armija se zadržala na položajima sjeverno od Kumanova, čekajući dolazak Treće srpske armije sa Kosova.
Turska Vardarska armija kretala se prema Kumanovskoj kotlini, namjeravajući da srpsku vojsku što više zadrži ispred Ovčeg polja, na kojem je namjeravala izvesti odsudnu bitku sa srpskim snagama. Kako su obadvije vojske vrlo malo znale o položajima suprotne strane (nisu vršili izviđanja) - tako je Prva srpska armija potpuno iznenađena naletila u pokretu na tursku Vardarsku armiju kod Kumanova 23. oktobra koja je također bila u nastupanju. U konfuziji koja je uhvatila obje vojske - srpske snage su se ipak bolje snašle, a bile su i u brojčanoj prednosti - tako da su odbile turski napad i krenule u protunapad. Turska Vardarska armija povukla se u neredu
Pobjeda kod Kumanova omogućila je srpskoj vojsci da prodre do Skopja i Bitole.
- ↑ 1,0 1,1 Borislav Ratković, Mitar Đurišić, Savo Skoko, Srbija i Crna Gora u Balkanskim ratovima 1912-1913, Belgrade: BIGZ, 1972, page 70.
- ↑ 2,0 2,1 Borislav Ratković, Mitar Đurišić, Savo Skoko, Srbija i Crna Gora u Balkanskim ratovima 1912-1913, Belgrade: BIGZ, 1972, page 83. The Ottoman casualties don't include the significant number of soldiers who deserted during and after the battle.
- "Srbija skuplja snagu"[mrtav link], Slobodan Pantić, feljton Večernjih Novosti, 2003.